Ons avontuur

De wereld als speeltuin

Make the days count!

Blue Mountains

Maandag 4 februari (vervolg)

Tegen 17.00 uur rijden we vanuit Sydney de Blue Mountains in. Het weer is niet helemaal wat we in gedachten hadden: het regent en behoorlijk ook! Volgens de weersvoorspellingen zou het tot 19 uur droog moeten zijn, dat is het echter absoluut niet. Vanwege de regen die de aankomende twee dagen wordt voorspeld, besluiten we een familiekamer bij High Mountains Motel te boeken. Een goede keuze wat ons betreft, want het is een prima kamer met heerlijke boxspring bedden en ze hebben ook nog een “camping”keuken die we kunnen gebruiken. Helemaal top wat ons betreft! Het plan was namelijk om weer te gaan wildkamperen, vandaar dat we de nodige bevoorrading ingekocht hadden. Nu hoeven we het gelukkig niet weg te gooien en scheelt ons dat twee keer uiteten. 🙂

Dinsdag 5 februari

Het heeft afgelopen nacht inderdaad flink geregend, maar nu is het gelukkig droog. Het is erg bewolkt, dus plu’s mee! We starten met de Charles Darwin Walk in het Blue Mountains National Park.

Hier liep Charles ook!

We lopen door een prachtig natuurgebied met veel varens, mooie rode bloemen, waar een beek zo nu en dan ons pad kruist. Het is een zeer afwisselende route over bospaden, bruggetjes, en rotsondergronden.

Was het eerste deel van de wandeling makkelijk, nu wordt onze fitheid getest. Via een stevige trapafdaling komen we uit bij Wentworth Falls.

Wat een uitzicht!\

Boven op de waterval … Over het hek heen, mag eigenlijk niet … Is wel heel leuk! 🙂

De kids trakteren zichzelf op een koude douche onder de waterval en hebben daarna veel glijplezier op het gladde rotsgedeelte voor de waterval. Het idee was om vanaf hier over te stappen op de National Pass. Deze blijkt echter in verband met vallende rotsstukken te zijn gesloten. De klim omhoog terug is zoals we reeds ingecalculeerd hadden, stevig, maar we hadden allemaal het gevoel dat we eerder boven waren dan verwacht. Dus we hebben kennelijk toch nog enige vorm van conditie. 🙂

Inge ziet hier wel een potentiële douche in …

Op onze route terug raakt Rich in gesprek met een onderhoudsmedewerker van het National Park. Deze vertelt dat de National Pass al ruim 2 jaar gesloten is. Tijdens herstelwerkzaamheden is er een rotsblok gevallen, wat een medewerker niet heeft overleefd … Sindsdien wagen ze zich er niet meer aan en is de Pass gesloten.

Voordat we terug naar ons motel rijden, nemen we een kijkje bij The Three Sisters. Volgens de recensies een ´tourist trap´, wij vinden dit absoluut te kort doen aan het prachtige uitzicht vanuit dit uitkijkpunt. The Tree Sisters zijn drie dicht bij elkaar liggende rotspunten, omgeven door een berglandschap met eucalyptusbebossing en hoge cliffformaties zo ver het zicht rijkt.

Het uitzicht mag er echt wel zijn!

De Blue Mountains is een enorm gebied dat uit eucalyptusbomen bestaat. De blauwe waas die de eucalyptusbomen de naam aan de Blue Mountains heeft gegeven, kunnen wij niet ontdekken. Later vertelt een Aussie ons dat deze blauwe gloed alleen te zien is na hele hete dagen. Tja, voor Hollandse begrippen is het hier warm/ heet, maar voor hier gelden andere waarden. 🙂 Ondanks dat we de blauwe waas niet zien, zijn we wel heel blij dat we dit gebied opgezocht hebben, want het is werkelijk waar prachtig hier.

Wat een uitzicht!

Hoewel er voor vandaag 60% kans op regen was voorspeld, hebben wij het de hele dag droog gehouden. Het heeft wel een aantal keer flink gedreigd, maar de bui dreef gelukkig toch steeds weer over. We hebben dus ontzettend veel mazzel gehad. We hebben heerlijk kunnen wandelen, zonder dat we in de brandende zon hebben hoeven lopen en dat met een lekkere temperatuur van 27 graden erbij!

Woensdag 6 februari

Ook vandaag gaan we weer op stap in de Blue Mountains. Als eerste doen we de Wind Eroded Cave aan. Hier rijden we langs en hoewel hij niet op het lijstje staat, willen de kids het graag bezoeken. Deze rots heeft zijn holling te danken aan de wind. In tegenstelling tot de Wave Rocks, zijn de lijnen in deze rots horizontaal. Heel bijzonder om te zien. Staande in de rots genieten we van een schilderachtig uitzicht.

Opnieuw genieten van een geweldig uitzicht.

Aansluitend bezoeken we Anvil Rock, wat vanaf de parkeerplek rechtsom is. Vanaf de uitkijktoren hebben we een uitzicht waar je de bomen door het bos niet meer ziet. Van overbevolking is hier in ieder geval geen sprake. Geweldig dit soort uitzichten!

Het laatste uitkijkpunt wat we aandoen is Perrys Lookdown en we zijn het er roerend over eens: het is een fantastisch National Park en als fervent wandelaar kun je je hier uitstekend enkele dagen vermaken. De kabelbanen etc laten we aan ons voorbij gaan. De uitkijkpunten leveren ons meer dan genoeg prachtige uitzichten op.

Perry’s lookout

Terwijl we de Blue Mountains verlaten, hebben we het over de resterende dagen in Australië, oftewel de laatste 34 dagen van onze wereldreis. Als je op vakantie gaat, zijn 34 dagen veel, maar voor ons komt de terugreis toch aardig in het zicht. Naast het plannen van onze reis, zijn we inmiddels ook druk bezig met het vinden van werk en een nieuwe woonlocatie. Dit neemt de nodige tijd in beslag of we willen of niet. Toch zijn we het er roerend over eens: we gaan er nog een fantastische tijd van maken. Dat gezegd hebbende passeert er een backpackersauto met onder andere de volgende tekst erop: Don’t count the days, make the days count! En zo is het, we gaan ervoor! 🙂

Make the days count!!

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

2 Reacties

  1. Jennie februari 20, 2019

    Prachtig verhaal weer, en groot gelijk laat de dagen tellen.

    Groetjes Ruud en Jennie Schilp 😘

Laat een reactie achter

© 2019 Ons avontuur

Thema door Anders Norén