Ons avontuur

De wereld als speeltuin

Het thuiskomen begint in Coffs Harbor

Coffs Harbour

Met Nick zijn favoriete lied (in de uitvoering die hij het mooist vindt) starten we deze blog. En Nick zegt… “Nee ik ben geen trol ;-)” . Het is zover…

Dinsdag 15 januari

Gisteravond lukte het opnemen van Azzy-may’s eerste YouTube filmpje samen met Inge niet meer, maar gelukkig vandaag nog wel voordat we vertrekken. Nick mag ook meedoen met het spel chocolade versus Real Food. Een tweetal krijgt ieder afgedekt een bord gepresenteerd waarop afgedekt iets lekkers ligt. Vol verwachting halen ze de beker of de kom omhoog … wie heeft het lekkers zoals chocolade in dit geval en wie heeft iets gezonds te pakken???

Een echte challenge!

Vandaag hebben we als eindbestemming Coffs Harbour, wat zo’n 3 uur rijden is. Onderweg doen we het strand van Broken Head aan. Dit is een van de mooie stranden van Byron Bay. Ondanks de sterke stroming, weet Lars door de stroming te komen. De spierkracht neemt duidelijk toe. 🙂 De golven zijn echter zo hoog, dat Lars het niet durft om er een te pakken. De “pro’s” benutten deze golven heel goed en met de klif voor zich, besluit hij (heel verstandig) om het er verder niet op te wagen. Wij zijn in ieder geval heel trots op zijn keuze en dat hij de branding heeft weten te trotseren.

We vermaken ons verder zoals je het beste kunt doen op het strand: zandkastelen bouwen, in de golven spelen, lezen, beach volleyballen en body boarden.

Het plezier spat er vanaf!

Tegen 18 uur komen we op onze camping aan en installeren ons hier voor de komende 3 nachten.

Gisteravond kwamen we er achter dat Qatar Airways tot en met vandaag diverse aanbiedingen heeft op zijn vluchten. Daar willen we uiteraard graag gebruik van maken en na flink wat gedub, besluiten we om vanaf Adelaide (in plaats van Perth) terug naar Nederland te vliegen. Dit scheelt ons een rit van zo’n 2800 km van Adelaide naar Perth. Voor ons zitten er niet heel veel highlights op de route van Adelaide naar Perth, dus dan is het een kwestie van planken voor een dag of 4. En dat is gezien de lange en eentonige wegen in Australië best een uitdaging … Daarbij heeft Perth geen echte highlights meer die we echt willen zien. Maar voor de verkoop willen we wel 1,5 tot 2 weken inplannen. Het is wat ons betreft leuker om dit in een nog onbekende stad door te brengen en we houden zo extra dagen over om in te delen tot we in Adelaide aankomen.

We gokken erop dat onze auto in Adelaide ook redelijk goed te verkopen is. Gesterkt door mede kampeerders, die aangeven dat dit met onze Beast uit West-Australië zeker moet lukken. Niet alle auto’s kun je immers zomaar in elke staat verkopen. Voertuigen uit West-Australië schijn je, in tegenstelling tot aangekochte voertuigen in andere staten, wel makkelijker te kunnen overschrijven. Perth valt onder de staat West-Australië en Adelaide onder Zuid-Australië. We zullen zien!

Wel heel gek hoor om op de knop bevestigen te drukken om zo de terugvlucht te bevestigen. Na ruim een jaar zonder einddatum te hebben rondgereisd, is deze dan nu in zicht. Nog 56 dagen ofwel bijna 2 maanden te gaan. En dan wachten ons weer heel andere uitdagingen. Maar we gaan eerst nog enorm genieten van ons huidige avontuur en slaan de boeking ergens ver weg op! 🙂

Woensdag 16 januari

Tussen het goede leven van de camping door maken de kids hun schoolwerk. Het is nog steeds vakantie in Australië en dus zijn er heel veel kinderen op de camping te vinden. Een gezellige drukte dus en veel vertier voor de kids. We zitten weer op een Big 4 camping en dat staat garant voor goede faciliteiten. De kids kunnen zich uitleven op een luchtkussen, in het zwembad, in de speeltuin, op het halve basketbal- annex voetbalcourt, met het grote schaakspel etc.

Nick schaakt heel graag. Hij weet wat hij wil als hij terug is.

Lars ook, hoewel volleybal erg lokt!

Donderdag 17 januari

Tot groot ongenoegen van Lars pakken we het schoolwerk weer even serieus op. En dus gaan we vandaag ook aan de slag. We leuken het schoolwerk op met een ijsje en omdat ze zo lekker smaken, volgt er zelfs een tweede ronde. Dat maakt het schoolwerk maken nog eens een soort van leuk. 🙂

Eind van de ochtend vertrekken we naar Arrawarra zo’n 30 km noordwaarts. Volgens de verkregen informatie kun je daar goed surfen. Bij aankomst op het Mullawarra beach treffen we een prachtig mooi strand aan, echter de golven zijn minder dan we er van hadden voorgesteld. Lars waagt zich nog wel in de golven en doet echt zijn best, maar kan met de lage en zwakke golven niet uit de voeten. Nog voordat ik met mijn nieuwe body board het water in kan lopen, komen Nick en Inge alweer retour. Zij gaan zandkastelen bouwen, het water is echt te koud! Verbaasd check ik het water zelf ook, maar ben het al snel met ze eens. Als Lars het water uitkomt en aangeeft dat het water niet bepaald lekker is, zie ik toch ook maar van het body boarden af. Volgende keer maar uitproberen. Er komen nog genoeg stranden. Rich bouwt samen met Nick en Inge een mega zandkasteel en net voordat de vloed hun fort bereikt, is het gereed. Snel het kunstwerk vastleggen dus. 🙂

Een zandkasteel inclusief dorp en begraafplaats!

Inmiddels zijn we allemaal behoorlijk uitgewaaid en besluiten we om campingwaarts te keren. Na het eten spelen de kids tot het donker is met hun vriendjes en vriendinnetjes. Lars sluit als het donker is aan bij een groep en speelt het spel Spotlight. Er is een meiden en jongensgroep en om beurten gaan ze met een zaklamp naar elkaar op zoek. Schijnt het licht op je, dan ben je af. Heerlijk vermaak!

Vrijdag 18 januari

Ook vandaag gaan we weer met het schoolwerk in de campingkeuken zitten. Nick en Inge hebben er wel plezier in. Ook Lars zet zijn beste beentje voor en zo hebben we toch nog een soort van geslaagd schoolwerkmoment. Na het rondje insmeren lopen we met onze body boards naar het strand dat tegenover onze camping ligt. Ondanks de behoorlijk stevige wind, lukt het ons om ons strandtentje op te zetten. Lang leve de flexibele tentstokken, want hij behoudt niet bepaald zijn originele vorm. 🙂

We waaien weg!

Ook vandaag is het water aan de koude kant. Nick en Inge starten met de bouw van een nieuw zandkasteel en ik ga met Lars op verkenningstocht naar het eiland dat vlak bij de kust ligt. Rich installeert zich met onze spullen in de strandtent om te voorkomen dat alles wegwaait. Van de bijgeleverde show haringen moeten we het uiteraard niet hebben. 🙂

Het is een soort wad lopen naar het eilandje even verderop. We vinden er verschillende voor ons bijzondere schelpen en hebben er een prachtig uitzicht. Als we teruglopen, willen Nick en Inge alsnog ook naar het eiland en samen met Rich gaan zij op pad. Lars en ik installeren ons in het strandtentje, wat meer op een plat gewaaide strandtent lijkt. Als de tweede delegatie met een emmer vol schelpen terugkomt, pakken we onze spullen op en lopen (bijna waaien) terug naar onze camping.

De kids vermaken zich lekker op de camping. Nick moeten we zo nu en dan wel wat aansporen, want die schiet naar ons als ouders nogal gauw in de modus, “wil jij met mij …?” Als excuus geeft hij (onterecht) aan dat er geen vriendjes van zijn leeftijd zijn. Het is echter meer dat hij voor gemak gaat: zo heeft hij snel iemand gevonden en hoeft hij minder moeite te doen om het contact goed te laten verlopen. Hij kan immers nog al eens sturend zijn … We kennen onze papheimers! 🙂

’s Avonds wordt het Spotlight spel weer gespeeld. Nick en Inge mogen niet bij de tieners (waaronder Lars) niet aansluiten. Zij snappen hier niets van en vinden het maar gemeen. Als ik ze kom halen om te gaan douchen en daarna naar bed te gaan, geef ik ze gelijk maar een lesje Tieners! 🙂

Zaterdag 19 januari

Dat ga ik straks in Nederland met het wassen nog missen: de was is hier binnen een uur droog. Nadat je het laatste wasgoed hebt opgehangen, is het dunste materiaal alweer droog. Was klaar, schoolwerk gereed, nieuwe camping voor morgen geboekt, hoogste tijd voor een ijsje! 🙂 Rond het middaguur vertrekken we naar het stadje.

Als we de afslag van het winkelcentrum missen rijden we door naar het Sealy Lookout Forest Sky Pier. Dit ligt namelijk min of meer op dezelfde route. Om er te komen rijd je door een mooi berglandschap waar zo nu en dan prachtige uitzichten opduiken. Er zijn hier veel bananenplantages en avocadotelers gevestigd. Onze tiener vindt het helemaal top: we kunnen immers voor het uitkijkpunt parkeren

Ze weten hun plekjes wel te vinden die Australiërs!

Vanaf een plateauhoogte van 15 meter hebben we uitzicht op Coffs Harbour en zijn berglandschap grenzend aan zee. In totaal bevinden we ons 310 meter boven zeeniveau. Ineens hoor ik een vallend geluid en Lars zeggen: “Ooooh, neeee! Daar gaat m’n slipper!” Ik kijk hem met ongeloof aan en zeg: “Dat meen je niet?! Het zal Lars eens niet zijn ….” Dan komt Inge al lachend met Lars zijn slipper aanlopen. “Grapje, mam. Het was een tak die Lars naar beneden liet vallen!” De kids hebben dikke lol en ook wij kunnen niet anders dan lachen om deze goede grap.

Het uitzicht is weer prachtig!

We hoeven niet te shoppen voor nieuwe slippers, wel voor nieuwe schoenen voor Lars. Niet omdat hij deze kwijt is, maar aangezien meneer zijn voeten zijn gegroeid. 🙂 En hoewel hij voor 95% op slippers of op blote voeten loopt, zijn een stel schoenen ook wel handig voor wandelingen etc. Als we twee winkels verder zijn en het niet bepaald kunnen vinden, verzucht Lars dat hij uitkijkt dat als we weer in Nederland zijn, we weer lekker via Zalando en dergelijke internetbedrijven kunnen bestellen.

Na het eten ga ik met Nick en Inge naar de bioscoop. De film ‘How to train your dragon – The hidden world’ draait. Deze willen beiden heel graag zien en hier zetten ze hun wereldreiszakgeld heel graag voor in.

Dat de film geheel in het Engels is, deert ze niet. Ze hebben de eerdere twee delen al gezien, dus ze hebben al enige basiskennis en van het Engels begrijpen ze inmiddels zoveel, dat het volgen van de film geen enkel probleem is.

Stiekem een shot uit de film

Zo leuk! Als er zich een spannend en later verdrietig moment voordoet, kruipen ze, zo goed als mogelijk is bij bioscoopstoelen, lekker tegen me aan. Heerlijk dit!

Het was een topfilm!

Al stuiterend komen we na 21 uur terug op de camping en wordt Rich overspoelt met filmfragmenten. 🙂

Zondag 20 januari

Voordat we doortrekken naar Crescent Head, hebben we nog twee missies in Coffs Harbour: The Clog Barn bezoeken en koffie halen bij Zarraffa’s. The Clog Barn is opgezet door een Nederlander.

Lars bereidt een nieuw filmpje voor.

Het is een klein (gratis) museum waar een demonstratie wordt gegeven hoe op authentieke wijze klompen worden gemaakt en buiten kun je rondje om lopen door een mini versie van Madurodam: Holland DownUnder. Naast Amsterdamse gebouwen staan er ook mini varianten van de Enkhuizer Dromedaris, de Bossuhuizen (??) uit Hoorn en het Muiderslot uit Medemblik.

15 jaar terug hebben we trouwfoto’s genomen voor de Drom! We zijn maar een klein beetje veranderd.

We zijn ook weer dicht bij jullie Sam en Tijn!

The best place to be here: Big Oma’s Coffee House. Hier kun je tegen (stevige prijzen) Hollandse producten kopen, zoals Enkhuizer Jodenkoeken, appelmoes, een zak Sint pepernoten mix en chocoladeletters. Wij gaan voor frikadellen speciaal met ui en een punt appelgebak. En op z’n Australisch: dit is een behoorlijke punt (home made) appeltaart, welke wordt vergezeld met een vanille ijs.

Smullen maar!

Het ijs bij mijn appelgebak sloeg ik vriendelijk af, maar de oplettende kijker Lars, had gezien dat dit gratis bij de taart geserveerd werd, dus corrigeerde hij snel mijn bestelling: hij zou het ijs namelijk wel opeten. Nick en Inge sluiten zich hier uiteraard graag bij aan. Zo, zie je maar weer: op en top Hollanders, als iets gratis is … 🙂

Opvallend in Australië:

  • Aan rijles doen ze bij voorkeur niet in Australië. Je krijgt les van je ouders, die naast je zitten. Zonder mogelijkheden tot ingrijpen etc. Wow… Voordeel is wel dat ze hier veel automaten hebben, maar toch. Je doet een soort van examen en dan mag je de weg op. De auto´s zijn te herkennen aan de L(earner) en P(rofessional). In alle gevallen in onze ogen bloedlink. Het aantal bermmonumenten, die we zijn tegengekomen, wordt wel steeds meer verklaard
  • Net als in Nederland werken ze hier met een punten systeem. Het verschil daarin is wel dat beginners in bepaalde (vakantie)periodes dubbele strafpunten kunnen krijgen voor begane overtredingen.

Verder Bericht

Vorige Bericht

2 Reacties

  1. Aleid van Vliet januari 27, 2019

    Weer een mooi reisverslag, dat zullen we gaan missen als jullie weer terug zijn.

  2. Fred januari 27, 2019

    Leuk verhaal weer jongens (en meisjes)!

Laat een reactie achter op Aleid van Vliet Reactie annuleren

© 2019 Ons avontuur

Thema door Anders Norén