Ons avontuur

De wereld als speeltuin

Ultiem genieten van onze visarun

Denpasar – Bali (week 2)

 

Maandag 10 december

We noemen het onze vakantieweek en relaxen is dan ook onze hoofdactiviteit. Het niet reizen en het besluit om ook op dit Indonesische eiland niet de toerist uit te hangen, geeft echter ook ruimte om het schoolwerk weer op te pakken. Dus ook vanmorgen gaan we weer aan de bak. De afspraak met Lars om niet te zuchten en steunen, kost hem nog steeds heel veel moeite. Tijdens het schoolwerk laat hij zich maar wat graag verleiden tot het maken van grappen en grollen met Nick en Inge. Hoewel zij nog goed te motiveren zijn, dromen zij ook zo nu en dan weg. Het is met enige regelmaat echt alle zeilen bijzetten voor ons als “leerkracht”. Geduld is een schone zaak en uiteindelijk geeft het ook voldoening als je de vooruitgang ziet die we ondanks de weinige lesuren geboekt hebben. Voor Inge pakken we tijdens het rijden nog wel wat leermomenten op. Het oefenen van de tafels en het maken van plus en min sommen tot de honderd is al rijdende voort namelijk goed te doen. Gelukkig heeft ze hier ook plezier in en start ze ook zelf zo nu en dan met het oplepelen van de tafels.

Als het schoolwerk is afgerond, vertrekken we naar het strand Canggu wat zo’n 15 km verderop ligt. Door de enorme verkeersdrukte (cq filemomenten) en smalle straatjes doen we er met de taxi zeker 45 minuten over om er te komen. Qua verkopers is het op dit strand in vergelijking met het strand van Kuta een stuk rustiger, maar wat betreft het aantal surfers weer niet. 🙂 Logisch ook, want hier zijn hele goede beginners golven. Er liggen dan ook heel wat beginners in het water. De golf heeft tot het strand nog een krachtige slag, waardoor het voor Nick en Inge helaas nu niet mogelijk is om te body boarden. Dat is even jammer, maar ze weten zich ook heerlijk te vermaken met hun eigen bedachte spel in de branding.

Het is dubbel genieten deze hoge golven

Rich en Lars leven zich uit in de golven en het lukt ze om een aantal keer om op het bord te staan. Aan het eind van de middag beginnen Nick en Inge aan een nieuw zandkasteel. Rich en Lars liggen inmiddels uitgeteld op hun strandbed te lezen. Het boek de Magiër heeft Lars helemaal in de ban. Het verplichte leesmoment in de ochtend, wat voor hem en Nick een half uur is, wordt nu dagelijks royaal overschreden. 🙂 Na een potje volleyballen met Nick, zoekt hij weer het ruime sop op. De golven zijn nu een stuk minder heftig en samen met Inge geniet hij ervan dat ze nu wat verder het water in kunnen.

Door de branding komen is nog wel een dingetje …

Op aanraden van anderen besluiten we de prachtige zonsondergang hier af te wachten. Restaurantjes genoeg in de nabije omgeving en zo zitten we even later onze take aways te eten op het strand. Geen verkeerde setting onder het genot van een live bandje, de zonsondergang en de heerlijk warme Indonesische avondtemperatuur.

Het nemen van een taxi terug naar het hotel blijkt een kleine uitdaging. De Grab schijnt hier niet te mogen komen. De lokale taxi die we staande houden vraagt uiteraard een hoger tarief en als we eenmaal uit onderhandeld onderweg zijn en hij zich realiseert waar we heen moeten, zet hij ons nog net niet acuut de taxi uit. Hij wordt niet echt blij van de lange rit en de vele files die hem staan te wachten. Na enig hernieuwd onderhandelen en een kleine meerprijs brengt hij ons toch naar ons hotel, waar we ruim een uur later aankomen (ja en dat voor 15 km). Een ding weten we zeker: de volgende keer dat we dit strand bezoeken, dan is het met de scooter! Hiermee kun je immers goed door de files komen. 🙂

Dinsdag 11 december

Op het maken van het schoolwerk na houden we een relaxdag in het hotel. ’s Avonds gaan we na heerlijk bij Warung Hade te hebben gegeten door naar een scooterverhuurbedrijfje. De scooters kunnen we gelukkig gelijk meenemen (daar hoopten we al op 🙂 ), zodat we niet het hele eind naar ons hotel terug hoeven te lopen. Voor IDR 70.000 (€4,50) per dag kunnen we een scooter van 125 cc huren. Dit zijn de lichtste en goedkoopste modellen. Doe ons maar 2 stuks voor 3 dagen! 🙂 En dan worden ze vrijdagavond ook nog bij ons hotel opgehaald! Wat een luxe voor zo weinig geld! Luxe ook dat we morgen met de scooters naar het strand kunnen!

Woensdag 12 december

Schoolwerk klaar, scooteren maar! Toeter toeter toeter, wij gaan weer lekker op de scooter! Ik vind het toch echt een feestje om tussen al dat verkeer door te laveren. Never a dull moment! 🙂

We gaan weer naar het Canggu strand om te surfen. Voor de kids willen we vandaag surfles regelen. Bij aankomst zijn de golven voor Nick en Inge nog echt even te heftig, dus hun surfles schuiven we op advies van de surfleraren een paar uurtjes vooruit.

Inge heeft een Nederlands vriendinnetje opgeduikeld. Lekker gekke bekken trekken en in het Nederlands kletsen!

Wel lekker dat dat hier gewoon kan. Surfleraren genoeg hier, waardoor je eigenlijk op elk gewenst moment van de dag een les van 2 uur kunt boeken. Lars heeft nog wel de visie dat de surfleraren alleen maar zetjes geven, dit idee hebben wij zeker niet. We overtuigen Lars om het in ieder geval te proberen. Zijn enthousiasme stijgt niet wanneer hij op een soft board moet starten in plaats van het gebruikelijke hard board (waar hij tot dusver ook op heeft geoefend). De surfleraar adviseert dit echter aangezien Lars z’n sprong op het board niet goed is. Hopelijk lukt het deze leraar om Lars zijn houding op het board ook aan te passen. Hij staat namelijk nog behoorlijk rechtop en statisch en pikt onze aanwijzingen niet echt op. Tijd voor vreemde ogen die dwingen. 🙂

Moet ik op een soft board 🙁

Het heeft resultaat, want we zien hem nu veel meer gehurkt op zijn board staan en hij “springt cq deint” er nu ook op om vaart te genereren. De surfleraar is net als ons heel enthousiast over Lars zijn vorderingen; hij pakt het heel snel op en blijft het ook echt steeds opnieuw proberen. Morgen nog een les, maar dan op een hard board. Yeah!!!

Halverwege de middag als de golven een stuk minder heftig zijn, start Nick met zijn eerste surfles.

Ook Nick gaat ervoor

Rich gaat met zijn board ook nog even het water in. Als hij bij Nick langsgaat om te checken of hij alles vanuit het Engels goed begrijpt, grijpt een grote golf Rich, waardoor hij zijn plank niet meer houdt. Deze komt ongelukkigerwijs bij Nick op zijn hoofd. Nadat Nick de pijn eruit geschreeuwd heeft, gaat hij stoer verder met zijn les en lukt het hem om een aantal keer te staan op zijn plank. Na 1,5 uur lessen komt hij echter het strand weer op. Hij heeft wat last van zijn hoofd, maar vooral heeft hij last van buikpijn. Rich en ik kijken elkaar vertwijfeld aan, het zal toch geen hersenschudding zijn? Dan bedenk ik me dat Nick vanmorgen ook al klaagde over buikpijn. Toen dacht ik nog dat het kwam van de spanning voor de surfles in de (voor Nicks beleving enorm) hoge golven. Op ons advies gaat hij even rustig op het strandbed liggen om te kijken of het zakt. Als we het verlate middageten (nasi goreng en nasi curry) op het strand eten, heeft Nick eigenlijk geen behoefte aan eten. Na 6 happen hoeft hij echt niet meer. Na een rustmoment van ruim een half uur gaat hij uit zichzelf weer in de branding spelen. Dat is een goed teken!

Ondertussen is Inge vol enthousiasme gestart met haar eerste surfles. De 3-stap-sprong heeft ze 2 dagen terug al goed bekeken bij andere startende surfers. Vanmorgen vroeg liet ze daar in onze hotelkamer nog een demonstratie van zien. 🙂 Wat vindt onze meid het fantastisch en weet de 2 uur surfles zelfs nog iets op te rekken. De Balinese surfleraar heeft ze ingepalmt en hij plakt er lachend nog ruim een kwartier aan vast. Vol enthousiasme komt ze eind van de middag toch nog het water uit met de mededeling: “morgen wil ik weer, maar dan de hele dag!” 🙂 🙂

Nick heeft het nu echt gehad en wil terug naar het hotel, hij voelt zich nog steeds niet lekker. We pakken we onze spullen bij elkaar en lopen naar onze scooters.

Op de parkeerplaats geeft Nick aan dat hij denkt te moeten spugen en vraagt waar dat kan. “Als je moet, doe het dan gerust hier”, zegt Rich. Dat amper gezegd hebbende, komt de lading er bij Nick uit. De gezegden ‘er als de kippen bij zijn’ of ‘de hond in de pot vinden’ gaat hier niet helemaal op. Want terwijl Nick de boel eruit gooit, staat er ineens een hond bij hem “de rommel op te ruimen” Vol ontzetting en walging kijken we naar dit tafereel. Yek!!!

De smaak in zijn mond is niet fijn, maar de spuugactie lucht hem wel enorm op, aldus Nick. Waarop we dus rustig naar ons hotel terug kunnen scooteren, terwijl Nick weer lekker tegen me aan kletst. 🙂

Ook het avondeten gaat er gelukkig weer goed in, net als het ijsje toe. Lars en Inge kiezen voor de roti bakar met tiramisu en oreo-vanille smaak, de kans op weer eens een ijsje te eten is namelijk veel groter, aldus hun (correcte) theorie. :-). Ze hebben mazzel: de verkoper had begrepen dat ze 2 stuks wilden in plaats van één met op elke helft een smaakvariant, ik iets minder want ik moet er wel twee afrekenen. 😉

Genieten van een heel zoet toetje

Donderdag 13 december

Voor vanmiddag wordt er 50% kans op regen voorspeld, dus besluiten we om het huiswerk te verschuiven naar eind van de middag. En zodoende staan we enigszins op tijd ’s ochtends op het strand. De golven zijn voor Nick en Inge nog te heftig. De surfleraren adviseren ons om te wachten tot zeker 14 uur wanneer het eb wordt. Lars kan wel gelijk starten, maar wil zich eerst flink uitleven in de golven door erin te duiken, te springen, te buiken etc. 🙂 Nick en Inge sluiten zich gelijk bij hem aan.

Vandaag lukt het Lars steeds beter om goed door z´n knieën te staan en langer op de golf te rijden. Ook vandaag bijt hij zich flink vast in het leren golf surfen. Na ruim 2,5 uur komt hij het water uit om op te laden. Niet zo gek, want het is flink zwaar peddelen tegen de golven in. Inge haar geduld werd aardig op de proef gesteld, maar eindelijk is het dan 14 uur en gaat ze met haar Indonesische surf dude leraar het water in. Na een klein uur komen ze het water weer uit. Inge werd verrast door een flinke golf en is er even klaar mee. De surfleraar stelt voor om het over een uurtje weer op te hervatten. De surflessen gaan hier per 2 uur en normaliter alleen aaneengesloten, maar voor onze Inge maakt de surfleraar graag een uitzondering. Na een balspel met ons voegt Inge zich bij Nick in het water en hebben ze samen nog een hoop waterpret terwijl Rich en ik lekker volleyballen. En Lars? Die zit alweer verdiept in zijn boek de Magiër. 🙂

Om 16 uur hervat Inge na enige aanmoediging haar surfles weer en ga ik met Lars en Nick alvast terug naar het hotel. Kunnen wij alvast gaan douchen en starten met het schoolwerk. Op het laatste hadden de boys niet meer gerekend, wat een koude douche voor hen vormt, nadat ze fris en zandvrij de badkamer uit komen lopen. Gelukkig zetten ze zich goed in en zijn ze zelfs klaar voordat Rich en Inge terugkomen, waardoor ze nog even hebben kunnen “chillen” cq gamen. 🙂

Vrijdag 14 december

Na een rustige opstart en een ontbijt naar ieders wens in ons appartement (yoghurt met granola en banaan, brood met pindakaas en hagelslag, soto ayam en nasi 🙂 ), vertrekt Rich met Lars en Inge naar het strand. Nick wil vandaag heel graag in het hotel blijven en ik voeg me daar zonder bezwaar naar. 🙂 Maag/darmproblemen zijn eindelijk voorbij, enkel blessure gaat ook steeds beter, maar ik heb wel even genoeg van het strand (lees: zand). Surfen gaat hem voor mij deze vakantie toch niet worden. Mijn rechter enkel herstelt langzaamaan, maar is nog niet goed genoeg om op een surfboard te staan, daarbij kwam er een hoop vermoeidheid uit de afgelopen 1,5 week. Ik maak, sinds weet ik hoelang terug, eindelijk weer eens nachten met 7 tot 8 uur slaap. Echt een weldaad voor mij. Ik voelde aan alles in mijn lijf dat ik verre van fit was om te surfen. En surfen moet je echt doen als je fit bent, want anders gaat het hem echt niet worden.

Op mijn lijstje staat, naast wat kleine boodschappen, al heel lang een rondje kapper. Nu zijn herenkapsalons wel redelijk makkelijk te vinden. Voor de wat professionelere moet je iets beter kijken, maar ze zijn er. De vrouwenkapsalons trof ik eigenlijk alleen bij spa’s aan en ik had vooral het idee dat het iets was wat ze er even bij doen. Enkele dagen terug liepen we zowaar langs een redelijk goed uitziende (toen gesloten) dames- en herenkapsalon. Samen met Nick ga ik eropaf. Er mag gerust wat af en ik geef aan dat het tot net over mijn schouders geknipt mag worden. Geen probleem, aldus de kapper. Gaandeweg besef ik dat hij absoluut geen kapper met opleiding is. Dit lijkt meer op mij toen als tiener toen ik het haar van m’n zusje even dacht te knippen. De besproken 3 centimeter werden toen al gauw 5 à 6 cm en nog was het niet recht … Zo ook bij mijn haar nu. Als m’n haar inmiddels boven m’n schouders is ingekort, vindt ik het welletjes. Wat ben ik blij dat ik geen strak stijl haar heb!!! De kapper is gelukkig wel tevreden en ik ben blij dat dit me slechts 50.000 IDR (€3,-) heeft gekost. Ik kan er in ieder geval weer een tijdje tegenaan. 🙂 Ik moet eerlijk bekennen dat de lengte ansich me prima bevalt. Later in Australië maar weer een keer goed laten knippen. 🙂

Bij ons gezellig dagje samen hoort wat Nick betreft ook wat lekkers bij de bakker vandaan. Bij onze laatste stop halen we wat cup cakes en petit fours, welke bij terugkomst in ons hotel gelijk uit de doos worden gehaald. 🙂 Nick zijn traktaties smaken hem goed, voor die van mij ga ik toch veel liever naar de Nederlandse bakker. De petit fours verdwijnen richting prullenbak (ook Nick vond ze echt niet lekker). Geef mij maar een kom yoghurt met granola en banaan. En zo zit ik zowaar lekker gezond te “snoepen”. Hierna is het de hoogste tijd voor een duik in het zwembad. Nick wil graag weer “rodeo rijden” en daarna mag ik verder fitnessen door hem steeds vanuit het water op te gooien. 🙂

Ondertussen trotseert Lars de golven met zijn surf board en probeert het geleerde verder onder de knie te krijgen.

 

Inge start haar surfles om 16 uur, wanneer het eb is. Ondanks dat ze er veel zin in had, heeft de golf van gisteren haar wat angstig gemaakt, waardoor ze na een uurtje het voor gezien houdt. Hoewel de surfleraar een rustig stuk met haar had opgezocht en haar heel goed begeleidde, mocht dit niet baten, net als de pep talk van Rich. Jammer, want ze was zo leuk bezig … Ach, gelukkig heeft ze nog genoeg jaren om het alsnog op te pakken als ze wil. Wellicht in Australië alweer. 🙂

Zaterdag 15 december

Onze laatste volle vakantiedag op Bali brengen we bij het hotel door. De dag vliegt om met een uurtje schoolwerk, zwemmen en niets doen. 🙂 ’s Avonds gaan we nog een keer lekker uiteten bij een Indiër. Zooo lekker vinden we dit allemaal!

Zondag 16 december

Wat hebben we het getroffen met het weer. De voorspellingen voor vertrek uit Australië gaven de nodige regenbuien op, wat gezien het regenseizoen niet verwonderlijk is voor deze tijd van het jaar. In plaats van dagelijks een flinke bui, hebben we alleen in de eerste week één keer een bui van een uur overdag gehad. De rest viel ’s nachts en afgelopen week is het in ieder geval overdag geheel droog gebleven. We hebben dus volop genoten van het heerlijke zomerse weer met een temperatuur tussen de 29 en 33°C. Deze koukleum geniet dubbel nu in Nederland de temperaturen richting het vriespunt gaan. 🙂

We hebben onze check-out gratis kunnen verlengen tot 13.00 uur. Onze bagage mogen we vervolgens stallen, terwijl wij de middag rondom het zwembad en de lounge mogen vertoeven. Hier zijn we heel blij mee, daar onze vlucht vanavond pas om 21.20 uur vertrekt.

Als ontbijt gaan Rich en ik voor de laatste keer naar een van onze favoriete warungs aan de overkant van het hotel: moslim warung Moro Seneng Ibu Tin. Hier kun je je eigen Indonesische ontbijt samenstellen en het feit dat het door de locals een druk bezochte toko is, zegt meer dan genoeg. Warung Pak Salim, waar ze overheerlijke soto ayam hebben, is helaas op zondag gesloten, anders had ik daar nog graag een kippensoep gehaald. 🙂

Voor de jongens halen we op hun verzoek brood en yoghurt met granola. En zo zitten wij dus aan een ontbijt voor twee in plaats van een diner voor twee. Niet romantisch, wel leuk en gezellig! 🙂

Als alles ingepakt is en we de kamer hebben ontruimd, gaan we lekker bij het zwembad vertoeven. Tegen half 5 lopen we naar Luca’s Pizza, voor een vervroegd avondmaal. We krijgen wel een avondmaaltijd op onze eerste vlucht, alleen zal dat niet eerder dan 22.00 uur uitgeserveerd worden … Hopelijk slapen in ieder geval Nick en Inge dan al.

Nick en Inge mogen tot hun grote vreugde de pizzabakker assisteren. De pizza’s smaken hierdoor uiteraard nog veel lekkerder! Om ons laatste geld nuttig te besteden, gaan we op de terugweg langs bij het Icelab. 🙂

Teruggekomen bij het hotel boeken we een Grab naar het vliegveld en staan we morgenochtend alweer op Brisbane. Australia here we come again!!!

 

 

 

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2019 Ons avontuur

Thema door Anders Norén