Ons avontuur

De wereld als speeltuin

Yangshuo: de hekkensluiter van ons China avontuur!

Zondag 11 maart (vervolg)

We komen een half uur na vertrek uit Guilin aan op Yangshuo Railway Station. En we zitten nu in de taxi naar ons hostel Mountain Stream Inn. Met zwembad, maar dat weten de kids nog niet 😛
Nick en Lars hebben zo goed onderhandeld dat de prijs van 150 naar 100 yuan ging, zodat de taxi net zo duur is als de bus. Met het verschil dat we nu bij ons hostel worden afgezet in plaats van bij een busstation en dat we daar op een andere lijnbus hadden moeten overstappen en het laatste stuk lopend hadden moeten afleggen, want ons hostel ligt iets buiten het dorp. Super deal dus 😛

Terwijl Rich en ik de taxichauffeur ook voor de terugweg proberen te charteren, komen de kids eerst dolblij naar buiten: ze hebben een zwembad!!! Om kort erna weer terug te komen met de mededeling dat het wel heeeeel vies zwemwater is …
De gegevens van de taxichauffeur hebben we en we hebben het idee dat we een afspraak hebben staan voor de 16e. Voordat we inchecken nemen ook wij een kijkje bij het zwembad en kunnen niet anders dan concluderen dat het verre van schoon zwemwater is en dat ze hier absoluut niet in mogen zwemmen. Teleurstelling alom bij de kids. Dit is de tweede zwemteleurstelling!

Bij navraag wanneer het mogelijk is om te zwemmen, kijkt de eigenaar verbouwereerd boven zijn bril uit: het is nu toch veel te koud??? In het zomerseizoen weer! De kids geven keurig in het Engels aan dat het nu ook al lekker weer is met 22 graden. Op zijn enigszins nukkige reactie dat het wel 2 dagen in beslag neemt om het schoon te maken en dat er dan koud water ingaat: reageren de kids enthousiast. Top, dus over 2 dagen kunnen we zwemmen!!!! Yeah!!!
De beheerder weet niet wat hij nu weer aan zijn fiets heeft hangen en kijkt ons hulpeloos en vragend aan. Gaan ze echt zwemmen dan, vraagt hij? Wij kunnen dit uiteraard alleen maar resoluut bevestigen. 😛

De kids gaan hoopvol tafelvoetballen en biljarten. ’s Avonds gaan we eten bij The Brew, een restaurant met een Oostenrijkse eigenaar, die heerlijke Westerse gerechten op de kaart heeft staan. Dat is na ruim 3 maanden ook wel weer eens lekker. 😛 Op de terugweg gaan we langs het bakkertje Enjoy. We zijn door een Australiër getipt dat ze hier heerlijke softijsjes hebben met heerlijke cornettokoek. En hij heeft gelijk: er zullen na de eerste 2 rondjes van vanavond, zeker nog meer volgen! Ons motto voor dit softijsje: over 3 yuan (0,38 eurocent) gaan we natuurlijk niet moeilijk doen! 😛

Softijs voor 35 cent… Dat laten we ons geen twee keer zeggen!

Maandag 12 maart

We zoeven onze straat uit op de gehuurde elektrische scooters en begeven ons tussen het lokale verkeer in. Verkeersregels hoef je niet te kennen, dat hebben we wel gezien sinds we in China zijn. Het is geven en nemen in het verkeer. De hectiek van Amsterdam is er niets bij, maar het gaat er hier in China wel vele malen flexibeler en over het algemeen ook veel relaxter aan toe. Tegen het advies van ons enigszins wat norse hostelhouder in, gaan we op zoek naar Seven Star Tea Plantation. We rijden een prachtige bergroute en genieten van het scooterrijden met de kids achter- en voorop. Aandachtspuntje tijdens de rit is wel de accu, waar je maximaal 35 km op kunt rijden. En deze geeft bij Rich op een gegeven moment aan, dat we op de helft van het vermogen zitten. Volgens de aanwijzingen van de Chinezen zijn we op de goede weg en is het nog zo’n 2 tot 4 km. “Klein” detail is wel dat we de weg voor ons alleen nog maar zien stijgen en we nog maar moeten afwachten of we de weg in 1 keer terug weten te vinden. De hostelhouder vond het niet nodig om sloten mee te geven, dus verder omhooglopen en de scooters langs de kant van de weg te parkeren valt voor ons als optie ook af. We besluiten terug te keren, want een lege scooter vanuit de bergen naar ons hostel duwen, trekt ons ook niet bepaald aan. 😛

 

Na de late lunch zijn onze scooters weer enigszins opgeladen en rijden we langs de Yangshuo Tai Chi & Kung Fu School. Wat super gaaf: we hebben morgen van 9.30 tot 12.00 uur een privé introductieles! En als we willen kunnen we daarna meelunchen. Voordat we weggaan gaan we nog even met Tai Chi Master Fu Nengbin op de foto.

De grootmeester himself!

Hij is een van China’s meest bekwame Tai Chi Masters en heeft dan ook diverse prijzen in de wacht gesleept. Deze kans laten we dus niet aan ons voorbij gaan.

Master Fu!

Dinsdag 13 maart

Het is zover onze training!

Om 9.15 uur melden we ons bij de Tai Chi school en omdat we mooi op tijd zijn (lees: te vroeg. Ja, ook dat gebeurt tijdens deze avontuurlijke wereldreis 🙂 ) vragen de jongens aan de Belg, die we gisteren ook gesproken hebben en hier voor een half jaar zit, of hij op de matten met ze wil stoeien. Dat lijkt hem wel een mooie warming-up! En dat laten onze kids zich natuurlijk geen twee keer toezeggen. 😛 Na een kleine 10 minuten is hij toe aan zijn rek- en strekoefeningen. 😛

Warming-up!

Onze instructeur stelt ons voor om niet met de rustige versie van de Tai Chi te beginnen, gezien de energie van de kids. Wij zijn helemaal voor en blij dat hij een echte custom-made les voor ons maakt. En hoewel de basistechnieken er vrij eenvoudig uitzien, kunnen we zeker stellen dat schijn bedriegt. Helemaal wanneer je het tempo van de bewegingen opvoert. Maar wat vinden we het met z’n allen leuk om te doen! De kleine pauzes tussendoor zijn niet alleen voor de kids fijn, het is namelijk echt een intensieve sport. Zowel voor body als mind!

Geconcentreerd doen we de bewegingen na

Om 12 uur staat er een heerlijke warme lunch voor ons klaar en gaan we met de anderen aan tafel. Zo zitten we gezellig aan tafel met de Belg, een Duitse en een groep Chinezen. Wat een fantastische ervaring is dit allemaal!

De geweldige lunch was een mooie beloning voor deze training

Nadat we de camera geleegd hebben, scooteren we door naar de Moon Hill. Deze ligt circa 8 km buiten de stad, dus dat is heel goed te doen op de scooters. Deze hotspot van Yangshuo is 230 m hoog en je legt 380 m af om bij de top te komen.

De maan komt op onder de berg

Het leuke aan deze berg is dat je onder deze “Moon” van 50 m hoog en 50 m breed heen kunt lopen.

Aan de achterkant van de Moon Hill

Door de Tai Chi Belg zijn we getipt om dan iets verder door te lopen en het verbodsbordje wat je dan tegenkomt te negeren.Via dit paadje klim je in een kwartier naar de top van de Moon Hill en heb je een prachtig uitzicht. Helemaal wanneer je in de paal (die zich op 20 cm van de afgrond bevindt) klimt!

Durft hij dit echt???

 

Lars mag ook!

We zijn later terug in het hostel dan gepland, maar gelukkig hadden we een broodmaaltijd ingepland. En goed nieuws: het zwembad wordt eindelijk leeggepompt!!!

Het zwembad wordt eindelijk leeggepompt!

Terwijl we douchen en snel onze broodmaaltijd nuttigen, begint het pijpenstelen te regenen. Niet bepaalt het meest ideale weer voor de openlucht avondvoorstelling Liu San Jie Impression Light Show. Deze show is van de maker

Zhang Yi Mou, die tevens de regisseur en choreograaf is van de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Beijing 2008 en van diverse bekende Chinese films zoals de Raise the Red Lantern. Geen idee of dit een goede film is, wij kennen hem niet. 🙂

Deze avondvoorstelling draait in ieder geval al sinds maart 2004 dagelijks één of twee keer per avond. Alleen bij heel slecht weer wordt de show met de 400 lokale acteurs afgelast. Het is het grootste natuurtheater ter wereld en heeft als decor het Karstgebergte en de Li rivier. De voorstelling geeft een beeld van hoe de lokale bevolking bij de Li rivier leefden.

Volgens onze hostelhouder gaat de voorstelling vooralsnog gewoon door en even later worden we door een taxibusje opgehaald. In de stromende regen stappen we in en een half uur later op locatie weer uit. Gelukkig hebben we onze regenjassen mee, maar deze voorkomen niet dat we inmiddels in onze schoenen soppen. Net voordat we de tribune oplopen, is er een passage waar we, net als veel Chinezen, schuilen tot kort voor aanvang van de voorstelling. Wanneer we naar onze plaatsen lopen, houdt het eindelijk op met regenen en dit blijft het tot onze blijdschap ook de gehele voorstelling. Rich en ik hadden al visioenen van de keer dat we samen met Koen en Ilse in de stromende regen naar de hurling games in Dublin waren geweest. 😛

In afwachting van regen of zonneschijn (maneschijn)

Het lijken de Hurling games in Ierland wel!

We krijgen een geweldig kleurrijke en muzikale voorstelling te zien. En ook de kids vonden het een hele bijzondere voorstelling. Het duurde een uur en dat was precies mooi! 😛

De kids geven aan toch wel weer honger te hebben gekregen en we besluiten om dan maar, heel vervelend, de kids te trakteren op een vette hap van de Mac en daarna op een softijsje van Enjoy. Sorry, Moon! We hadden je graag uitgenodigd om mee te eten … 😛 😛 😛

Woensdag 14 maart

Regen, regen, regen, daar begint onze dag mee vandaag. Het komt echt met bakken uit de lucht. De herkansing voor de theeplantage schuiven we nog maar een extra dagje door en maken we er een relaxochtend van. Als het even droog is pakken Rich, Inge en ik de fiets naar het dorp om brood voor de lunch te halen en om uit te vinden waar de ingang van het Yangshuo park is. Hier moeten we ons namelijk later vanmiddag verzamelen voor de kookles. Onderweg fietsen we langs een streetfoodkraam die, naar de afbeelding doet vermoeden, lekkere loempia’s verkoopt. Dat gaan we even testen. Ondanks dat we gebaren dat we very, very, very little spicy willen, blijkt het zeker voor Inge een aardige bekkenbrander te zijn. Verder is het een heerlijke loempia. 🙂

Verser (en pittiger) kun je de loempia niet krijgen!

We zijn net op tijd weer terug in het hostel om geen flinke bui op ons kop te krijgen. Na de lunch is het ondanks de regen volgens de kids de hoogste tijd om een verfrissende duik in het zwembad te nemen. Deze heeft de hostelhouder namelijk zojuist voor open verklaart. In de regen springen Lars en Inge er als eerste in. Nick stelt het nog even uit door een rondje te tafelvoetballen en te poolen met Rich, maar wil dan niet achterblijven. Zo verrassend snel als hij het water insprong, zo rap is hij er weer uit! De hostelhouder staat vol ongeloof te kijken en vraagt nog even of het niet veel te koud is. De kids gebaren dat het zo zo is, terwijl het echt steenkoud is. 😛 Lars en Inge zijn inmiddels wel een beetje gewend en na ruim 20 minuten ruilen ze alle drie het koude zwemwater in voor een warme douche. Wat een stoere bikkels! Dit hebben ze niet van hun moeder. Ik hield heel erg van zwemmen, maar niet van koud water! Vraag dat maar aan Esther de Lange 😛

Om half 4 worden Lars, Inge en ik bij de entree van het Yangshuo park opgepikt door Michelle. Dit is niet haar echte naam, maar haar Engelse naam, zoals ze zegt. En dat is heel fijn, want haar lange Chinese naam blijft niet bepaald bij ons hangen. We lopen naar de foodmarket en treffen daar een groep Engelsen die ook de kookles geboekt hebben. Michelle leidt ons rond en voor degene die wil, die mag ook doorlopen naar het slachterijgedeelte.

Inge wil dat wel en Lars loopt er enigszins vertwijfelt ook heen. We hebben al allerlei geslachte dieren aan haken zien hangen en kunnen nu ook de honden aan de collectie toevoegen. Brrr vrij bizar om te zien. We mochten er geen foto’s van maken, maar daar hadden we ook niet bepaald behoefte aan. Laat het broodje hotdog voorlopig maar even voor wat het is. Desondanks alles wat we gezien hebben, laten we kip, varkensvlees en vis vooralsnog niet links liggen. Ik had zeker bij de kids hier wel wat verandering in verwacht, maar ze slaan het tot dusver nog niet af.

Na het rondje op de foodmarket worden we door een taxibusje opgepikt en naar de kookstudio gebracht. Daar sluit Isabelle, een Nederlandse backpackster nog aan bij de groep. Leuk en gezellig om weer Nederlands te praten. We gaan 5 gerechten maken: dumplings, aubergine in Yangshuo stijl, biervis Pijiu Yu, kip met cashewnoten en witte kool met knoflook. We hebben het inmiddels allemaal al eens in een restaurant gegeten en dit zijn heerlijke gerechten. Nu maar eens zien of we het zelf ook kunnen.

Lars en Inge zijn super hulpkoks en samen zetten we de vijf heerlijke gerechten op tafel en krijgen we er rijst bij geserveerd. Het was een leuke en gezellige ervaring, maar natuurlijk hebben we wel een gaatje over gehouden voor ons softijsje en citroen Dove reepje! Deze scoren we dan ook nog even op de terugweg naar ons hostel.

Rich en Nick hebben vanavond samen bij het zielige restaurantje naast ons bakkertje noodles gegeten en zitten na hun softijstoetje alweer lekker in het hostel te relaxen.

Donderdag 15 maart

Nieuwe ronde, nieuwe kansen: we gaan naar de Seven Star Tea Plantation, ook wel Qixian Feng Tea Plantation.

Heerlijke, ouderwetse wegwijzers!

Volgens Amap is het 15 km rijden, dus dat moet haalbaar zijn met onze opgeladen accu’s. We rijden eerst langs ons iHome bakkertje in het dorp om brood te halen voor vanmiddag, morgenochtend en -middag. En fruit bij de straatverkopers. Onze scooterbuddies zijn goed gevuld met etenswaar. J Nadat we de inkopen voor onze treinreis voor morgen in ons hostel hebben afgeleverd, rijden we door het prachtige Karstgebergte die vol geplant zijn met mandarijnboompjes en het zusje hiervan. De laatste is kleiner van stuk en kun je met schil en al eten!

De scooters hebben geen power boost, dus het laatste steile stuk moeten we afstappen en lopend de scooter mee omhoog nemen. Terwijl ik de scooters aan het parkeren ben, heeft Rich de entreeprijs al gespot: 60 yuan per persoon. Oeps, in alle info die wij over de plantage hadden gevonden, stond dat het gratis was. En aangezien het onze laatste dag in China is, hebben we niet meer gepind om het teruglopende yuan-saldo (280 yuan exclusief de scooterborg) aan te vullen. We gaan met z’n allen naar de kassa om te zien wat de mogelijkheden zijn. Gelukkig blijken Nick en Inge gratis naar binnen te mogen, omdat ze tussen de 1,20 en 1,40 meter zijn. Dat is een mooie meevaller! We krijgen een mandje voor op onze rug aangereikt en een bamboopunt/ -bolhoed.

We zijn we klaar voor!

Dit hadden we niet verwacht: we mogen op deze biologische theeplantage zelf theeblaadjes gaan plukken! De kids vinden dit helemaal leuk. De plantage is verspreid over 7 bergtoppen en beslaat 1600 hectare. Ze produceren hoofdzakelijk het Cui Yu merk in de varianten groene, zwarte, witte en de oolong thee.

Wat een prachtige theeplantenterrassen en wij mogen er gewoon doorheen lopen en blaadjes plukken! Van een stel Nederlanders leren we dat we de jonge, lichtgroene en zachte blaadjes moeten plukken. We verzamelen de theeblaadjes per bergtop keurig in één mand. De kids zijn enthousiast aan het plukken. We lunchen midden in de theeplantage in een vervallen prieel tijdens een flinke regenbui, die gepaard gaat met flinke donderklappen. Gelukkig blijkt het dak van het prieel het nog keurig waterdicht te zijn. Na de lunch en de regenbui leveren we onze mandjes weer in bij de kassa en we krijgen de theeblaadjes in zakjes mee. We worden doorverwezen naar het theehuis waar onze theeblaadjes op de authentieke manier worden verwerkt. We hadden de theeblaadjes keurig gesorteerd gehouden, maar hier wordt alles op de grote hoop gegooid. 😛 Eerst gaan ze in een schaal van 200°C, zodat het vocht uit de theebladeren wordt verdampt. Na het afkoelen worden de blaadjes in hopen verdeeld en gedurende 10 minuten als een bol, stevig aandrukkend, rondgedraaid. De slappe blaadjes liggen er nu als slappe wokkels bij. Vervolgens gaan ze weer in de schaal en worden ze opnieuw verwarmt naar 200°C. De blaadjes worden steeds meer uitgedroogd en dus steeds harder.

Ondertussen mogen wij plaatsnemen bij de theetafel en middels het Chinees theeritueel, Chá Dào (wat thee gebrouwen met grote vaardigheid betekent), krijgen we in ieniemienie schaaltjes 5 soorten thee ingeschonken: bloemen, witte, rode, groene en oolong thee. Het thee maken en serveren is een kunst die een belangrijke rol speelt in de Chinese cultuur. Het is een moment van ontspanning en socializen met familie en vrienden onder het genot van geurende en smaakvolle kwaliteitsthee. Nou, dat laten we ons welgevallen.

De kunst van thee maken!

Tot slot krijgen we in een originele theezak van het huis onze eigen geplukte groene thee mee. Wel moeten we het thuis nog extra laten drogen. Dit wordt nog een uitdaging, want zodra we terug in het hostel komen, moet ik de spullen gaan pakken in verband met ons vertrek morgenochtend vroeg.

Op de terugweg besluiten we ons laatste softijsje bij Enjoy te scoren en ik mijn laatste witte citroen Dove reepje bij de supermarkt. Alvast ons toetje behorend bij het avondeten, wat we straks gaan halen. Eerst één scooter inleveren, dan toch nog maar een klein beetje geld pinnen en avondeten halen om in het hostel op te eten. Terwijl Rich dit doet, springen de kids nog een laatste keer het zwembad in en begin ik met pakken.

Vrijdag 16 maart

Om 7 uur gaat onze wekker af. Nadat ook de laatste dingen zijn ingepakt, ontbijten we op onze kamer. Gisteren hebben we de taxichauffeur nog een WeChat bericht gestuurd met een reminder en zoals afgesproken staat hij keurig op tijd bij het hostel om ons op te pikken. Top en wat een luxe! En zo worden we drie kwartier later bij het treinstation afgeleverd. Vandaag is een echte reisdag. We gaan met de trein terug naar Guilin(bei Railway Station), vandaaruit zitten we gedurende een half uur in de bus naar Guilin Railway Station. Daar vertrekt om iets voor 12 uur onze trein naar Nanning East. Om 14.30 uur komen we daar aan om vervolgens met de metro naar Nanning door te reizen en vandaaruit om 18.00 uur de slaaptrein naar Hanoi, Vietnam te nemen.

Wat zijn de dagen in Yangshuo en eigenlijk de totale 60 dagen China omgevlogen! Wat hebben we van China genoten en mega veel indrukken opgedaan. Met een beetje een gevoel van weemoed verlaten we dit vriendelijke en bijzondere land, waar we ons als analfabeten heel welkom en thuis voelden. Voorlopig dus niet meer uiteten bij de Chinees, dat ga ik wel heel erg missen. Hoe raar dit wellicht voor velen mag klinken. Maar deze lekkerbek wordt ook heel blij van de gedachte dat de Vietnamese loempia’s op haar staan te wachten. 😛 😛 😛

De kids kijken vooral uit naar onze ontmoeting met Gerrit & Marina: sweet family time!

 

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

2 Reacties

  1. Joke en Henk maart 16, 2018

    Wij genieten van jullie verhalen en avonturen.

  2. (juf) Kristel maart 17, 2018

    Jullie zijn goed aan het genieten en ik geniet mee dankzij de mooie verhalen!

    Tof hoor!

Laat een reactie achter

© 2019 Ons avontuur

Thema door Anders Norén