Ons avontuur

De wereld als speeltuin

Guilin: Op de volgende!

Guilin

Woensdag 7 maart (vervolg)

Om 11.15 uur vertrok onze hogesnelheidstrein, welke ons 7,5 uur later en 1552 km verderop aflevert in Guilin.

Guilin Railway Station, dit keer geen selfie, oeps …

Om 18.45 komen we op Railway Station Guilin aan en gaan we eerst ergens avondeten voordat we ons hostel opzoeken. Dit blijkt een klassiek foutje te zijn: het lekkerste eten vind je immers ook niet direct om de hoek van Amsterdam Centraal Station. Met een magertjes gevulde bodem besluiten we om nu eerst de bus naar ons hostel te pakken en daar in de buurt nog iets te gaan eten. Als we de bus uitstappen zien we aan de overkant gelijk ons Ease hostel. Dat is super fijn. Nadat de bagage is gedumpt in onze kamers, gaan we nog even een lekkere snack om de hoek scoren. Heerlijk!

Inge kan inmiddels ook poolen. Altijd leuk om dit in onze hostels te doen!

Donderdag 8 maart

We hebben een mooi, schoon en modern hostel met 2 kamers naast elkaar. De kids vinden het maar wat leuk dat ze een eigen kamer hebben en dat kunnen we goed horen door de enigszins dunne muurtjes  😛 😛 De kids gaan de boel verkennen en ontdekken de pooltafel en het mandela kleuren. En Rich ontdekt de lekkere koffie en de sterke wifi, waardoor er weer wat filmpjes verstuurd kunnen worden. Wat is het heerlijk om weer eens goede wifi te hebben! Na een “lopend ontbijtbuffet” bij het bakkertje te hebben gescoord gaan we met de bus naar Wanda Plaza. Dit enorme shoppingcomplex heeft een Decathlon waar we ons de komende uren uitleven om zomerkleding te kopen. Als troostprijs gaan we eerst pizza snacken en vervolgens gaan de kids en Rich naar de gigantische gamehal. Hier koop je 10 muntjes voor 10 yuan (1,28 euro). Een spelletje kost 2 tot 3 yuan en als Rich ook nog eens 40 muntjes wint, dan kun je je er aardig lang vermaken. 😛 😛

Op de terugweg eten we in onze wijk bij uiteraard … de Chinees! 🙂 We nemen er de lokale JinJang beer fish wat een absolute aanrader is. Raar maar waar: dit is de eerste keer dat we vis eten in China. Foutje!

De tafel naast ons is helemaal onder de indruk van de Westerse gasten. Eerst volgt er een fotosessie en als we nog geen 5 minuten zitten, krijgt Rich een sigaret aangeboden. Nadat hij deze heeft afgeslagen, volgt er een voor Rich een bier proostronde, en nog een en nog een en nog een en … Dit proosten wordt gevolgd door het “atten” van je glaasje. Wat uiteraard ook digitaal vastgelegd wordt, zowel door hun als door ons.

Proost en atten maar!

Net wanneer we denken dat ons eten wordt geserveerd ligt er geen avondeten op tafel, maar een tas vol met lekkers voor de kids: 3 zakken chips en een 2 liter fles Coca Cola. Hebben de vrouwen van de tafel naast ons even snel geshopt! De kids zijn door het dolle heen. Als er geen (flessen)water in het restaurant verkrijgbaar is, dan is de regel dat ze een frisdrank mogen uitkiezen. Nu hadden ze al mazzel, want hier hadden ze alleen liter flessen frisdrank. En nu kregen ze er 2 liter cola bij!!! 😛 😛

De buit gekregen van onze “fans”

Na het zeer matige avondeten van gisteravond eten we onze buiken helemaal rond aan het overheerlijke eten van dit restaurant. En daarmee bedoel ik niet de chips! 🙂

Vrijdag 9 maart

Hoewel het van de jongens echt niet hoeft, starten we na het ontbijt met een flinke portie huiswerk. Inge is de enige die vol enthousiasme eraan begint. ’s Middags gaan we lopend naar de Elephant Trunk Hill.

De rivier langs de Elphant Trunk

Dit is ongeveer een kwartiertje lopen vanaf ons hostel, aldus onze host. Dit is dichterbij dan we dachten, waardoor we besluiten niet met de bus te gaan. Daar aangekomen wordt er een beroep gedaan op onze bovenbeenspieren. Boven hebben we een prachtig uitzicht op … de Elephant Trunk!?!

Kennelijk zitten wij niet op de Elephant Trunk …

Het Karstgebergte is een prachtige omgeving

We zijn met stomheid geslagen en snappen nu waarom wij dachten met de bus te moeten gaan, want deze Elephant Trunk ligt echt nog een flink eind verderop. Lekker dan!!! We lopen nog even door naar de top waar de 13,6 meter hoge Samantabhadra Tower uit de Ming dynastie staat. De toren heeft het model van een vaas en omdat het lijkt alsof de vaas op de rug van de olifant staat, staat dit voor vrede, geluk en gezondheid. Op de rug van de olifant??? Dit ontgaat ons even …

De vaas, maar staat hij nu op een olifant?

We lopen in een flink tempo naar beneden, want de kids hebben bij binnenkomst een groot luchtkussen gespot en daar hebben ze gerust de 10 yuan per persoon voor over. 😛 Terwijl zij zich uitleven op het springkussen, bekijken wij een plattegrond en komen er niet helemaal uit want we staan nagenoeg bij de Elephant Trunk, aldus de kaart.

Tikkertje!

Jump!

Wie is het eerst beneden?

We besluiten het park uit te lopen en na nog geen 200 meter zien we DÈ Elephant Trunk met de vaas op zijn rug!!! En in de verte, op de achtergrond de Elephant Trunk die we van boven op de berg hebben gezien. Wauw!

Rondom en in het park zijn diverse beelden van olifanten te vinden. Zo ook aan de waterkant, wat dus een mooie speelplek is voor de kids. 😛

Fotomomentje voor de Chinezen

Een voltreffer is ook de schiettent waar je met echte geweren, welke uiteraard zijn omgebouwd, met loden kogels kunt schieten. Ondanks dat Nick het lawaai ervan niets vindt (en ik zijn oren moet afdekken), zou hij maar wat graag zijn zakgeld erdoorheen jagen. 😛

SCHIETEN! Alle Hekies verzamelen!

We besluiten door te lopen naar de twee pagodes die ’s avonds verlicht worden. Het is nog licht nu we er langs lopen, maar na het eten willen we er weer zeker ook langs lopen.

 

Heavy!

Het wordt al schemerig

In een zijstraatje komen we uit bij een restaurantje waar je aangeeft welke ingrediënten er in je pannetje (claypot) bereid mogen worden boven op de witte rijst. Het ziet er leuk uit al die kleine hapjespannen op het vuur. En op die van Lars na smaakte ieder zijn potje ook nog lekker! 😛

Het meest stinkende gerecht van China: Stinky tofu!

Op de terugweg naar ons hostel lopen we weer langs de twee pagodes: de Sun en Moon Pagoda in het Central Fir Lake (Shanhu). Ze worden ook wel de gouden en zilveren pagodes genoemd vanwege hun verlichtingen ’s avonds. De Sun Pagoda is met z’n 41 meter en 9 verdiepingen ‘s werelds hoogste bronzen pagode, de hoogste bronzen pagode met lift en de hoogste pagode boven het water. De Moon Pagoda is 2 verdiepingen lager dan de Sun Pagoda en gemaakt van gekleurd glas. Wat we gemist hebben is dat er een 10 meter lange glazen tunnel van de een naar de andere pagode loopt: onder water!!! Beetje jammer … We hadden ons niet diep genoeg verdiept in de pagodes 🙁

Wow, dit is zo gaaf om in het echt te zien!

Wel kunnen we beamen dat het een prachtige twee-eenheid is, zowel overdag als ’s avonds. Het meer waar de pagodes in staan is rondom gekleurd verlicht wat de wandeling over de vlonderroute aan de waterkant een extra sfeervolle dimensie geeft.

Lekkerrrr!!!

Op de terugweg proeven we eindelijk de gele vruchten van een enorme vrucht. Geen idee hoe hij heet. We hebben hem al vaker gezien en voordat we China verlaten willen we het toch zeker geproefd hebben. En wat is het lekker!!! Hij is zoet met een zachte, maar toch ook een stevige bite. Het doet ons denken aan een kruising van een meloen en een mango. Dat is nog even lekker gezond snoepen op weg naar ons hostel.

Zaterdag 10 maart

Nadat ’s ochtends het schoolwerk is afgerond, gaan we naar een kinderkledingwinkel. Op mijn rondje brood halen zag ik hier een leuk rokje voor Inge, maar ik twijfelde over de maat en aangezien madam een uitgesproken mening heeft, laat ik het niet aan het toeval over … Nadat we voor een rokje geslaagd zijn gaan we met de bus naar de Guilin Reed Flute Cave zo’n 6 km verderop. We komen echter niet verder dan de kassa! Er volgt wat heen en weer gesteggel met de cassière, die ons de volle mep wil laten betalen voor de kids. Op een gegeven moment komt ze uit haar kassahokje en wijst met een grote aanwijsstok naar de kleine lettertjes van de entreebepalingen die boven de kassa staan. Alleen kinderen woonachtig in China mogen voor de helft van de prijs. Voor buitenlandse kinderen wordt het volwassenen tarief gehanteerd! We hadden hier al eens van gehoord, maar het nog niet eerder meegemaakt. Het entreegeld zou hiermee komen op 70 euro in plaats van een kleine 50 euro. In onze zomervakanties in Frankrijk in de beginjaren van onze kids hadden we op een gegeven moment het grotten-moe virus te pakken en zoiets van, voor ons voorlopig geen grotten meer. Nu dachten we dat dit ver achter ons lag en we het wel weer eens konden proberen. Maar met deze bijzondere regelgeving en het hoge entreetarief, zeker voor Chinese begrippen, vonden we dat we nog wel even op het grotten-moe virus konden teren. Gelukkig hadden we er geen uur voor in de bus gezeten!

Terwijl we teruglopen naar de bushalte komt er een Chinese man naar ons toegelopen met een heel verhaal. Kort samen gevat komt het erop neer dat hij weet dat het enorm duur is voor buitenlanders met kinderen en hier helaas niets aan kan veranderen. Wel heeft hij een heel leuk alternatief voor ons: bamboo floating. De kids hebben ondertussen meegekeken in het fotoboek en begrijpen inmiddels genoeg van de Engelse taal om juichend blijk te geven dat zij dit een goed plan vinden. Het is met een graadje of 23 heerlijk zomers weer vandaag, dus lekker dobberen op het water staat ons wel aan.

Schuitje varen, water drinken …

Nadat we de verplichte zwemvesten hebben aangedaan en op de foto zijn gezet, stappen we op de pvc bamboo floating boots. De echte bamboo varianten dobberen aan de overkant aan de vergane steigers en maken zelf een niet veel betere indruk. We cirkelen nog geen 20 minuten op het meertje rond wanneer Nick een botsing met een andere bamboo floating boot probeert te voorkomen.

Twee kapiteins op een schip

Levert een plons op!

Terwijl hij naar de achterkant snelt, zet hij zijn linkervoet aan de buitenkant van de buitenste pvc-pijp en aangezien deze door het peddelen nat is geworden, glijdt hij pardoes het water in! Verwonderd komt hij weer boven water en moet lachen om zijn actie en concludeert vervolgens: best lekker water, hier was ik wel aan toe! We kunnen nog net op tijd Lars ervan weerhouden om ook in het water te springen. Een paar natte schoenen droogkrijgen voordat we morgenochtend vertrekken naar Yangshuo is wel genoeg en zo helder ziet het water er nou ook weer niet uit! 😛

Op de terugweg gaan we nog even langs het kinderkledingwinkeltje van eerder vanmiddag. Even checken of ze Inges gele zomerjas al verkocht hebben. Gelukkig blijkt dit niet het geval te zijn en gaat Inge blij de winkel weer uit. Dit keer met rok èn jas! 😛

Terwijl de mannen nog even gaan relaxen in ons hostel, ga ik, in gezelschap van Inge, naar een massagesalon. Kijken of ze m’n nekspieren wat losser kunnen krijgen. En de rede dat ik het tot dusver heb uitgesteld, klopt: die kleine Chinezen moet je niet onderschatten! Ik word behoorlijk stevig onder handen genomen en moet met enige regelmaat mezelf dwingen om ontspannen te blijven liggen. Alles voor het goede doel … Na 50 minuten kan ik in ieder geval zeggen, dat het soepeler is dan voorafgaand aan de massage. Maar of ik ervan genoten heb …

’s Avonds gaan we eten bij een restaurantje iets verderop in de wijk. Deze kregen we getipt door ons hostel. Nick heeft zijn outfit vervangen door een droog pak en klost op badslippers maat 40 met ons mee. 😛 Weet niet of ik het reeds vermeld had, maar waar we ook verblijven, overal tref je badslippers aan. Bij binnenkomst van je appartement of je kamer staan er altijd een batterij aan badslippers voor je klaar. Op zich ook niet zo gek met al die openbare toiletten, die weleens verschillen in hygiëne. Het is een restaurantje zonder plaatjes, zoals wij inmiddels zeggen. Geen nood, want het restaurant zit behoorlijk vol en we kunnen dus lekker langs de tafels lopen om te kijken of er iets van onze gading tussen zit. Een beetje vriendelijk lachen en gebaren naar je mobiel en zonder problemen mag je een foto van het gerecht maken. Zo verzamelen we ons menu bij elkaar! 😛 Zo staat er, de onlangs door ons ontdekte heerlijke, fried eggplant, de favoriete komkommersalade, een schaaltje gebakken nootjes en een vleesschotel op tafel. Althans dat laatste dachten we besteld te hebben. Blijkt het een bonenschotel (bruine bonen zijn er qua grootte niets bij) te zijn met een paar stukjes vlees ertussen. We kijken elkaar enigszins bedenkelijk aan, maar gaan het uiteraard nieuwsgierig proeven.

Bonen???

En wat is het dan leuk om verrast te worden met een heerlijk smakend gerecht! Hoe het heet, geen idee, maar de foto hebben we er wel van! 😛 😛 😛

Beetje jammer van dit restaurant was wel dat het een uur duurde voordat we het eten (op de pinda’s en komkommersalade na) op tafel hadden staan en de kids verveeld en moe aan tafel hingen. Na anderhalf uur volgde tot slot nog eens de Yangshuo Beer Fish. Inmiddels zaten we op de mensen op het terras na in een leeg en ontploft restaurant! Werkelijk waar, de eerste keer dat we het zagen, dachten we dat het incidenteel was, maar inmiddels weten we beter: Nadat Chinezen getafeld hebben, veranderd het restaurant tijdelijk in een varkensstal!

Wat een T….. zooi… Kun je je voorstellen dat je dit in een Nederlands restaurant achterlaat?

Zondag 11 maart

’s Ochtends staat in het teken van inpakken, ontbijten en schoenen van Nick droogföhnen. Rich krijgt de complimenten van Lars: “best knap schoenen droogföhnen en dan de föhn intact laten!” In ons guesthouse in Lijiang smolt de föhnkop in Inges nieuwe schoen aan gort en gaf het ding de geest. Na een nachtje slapen deed alleen de koelstand het nog! Dat ding was ook niet gek, natuurlijk. 😛 Anyway: om 10.45 uur liepen we richting de bushalte en na 300 meter ontdekte Rich dat zijn mobiel nog in de lobby aan de lader lag … Oeps! Gelukkig hadden we nog tijd genoeg om de mobiel, de bus en de trein te halen! En zo vertrokken we keurig om 12.18 uur vanaf Guilinbei Railway Station naar Yangshuo. Onze laatste stop in China voordat we naar Vietnam doorreizen!

Beetje laag die dubbeldekker bus

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

2 Reacties

  1. Esther maart 17, 2018

    Heerlijk om jullie verhalen te lezen! En het fruit is jackfruit, heerlijk 🙂 Geniet van Vietnam!

Laat een reactie achter

© 2019 Ons avontuur

Thema door Anders Norén