Ons avontuur

De wereld als speeltuin

We zoeken verlichting in Chengdu

Donderdag 1 maart

Vannacht onze eerste ervaring gehad met een snurkende Chinees in “ons” hard sleepers hofje! Hij zal niet snel in dienst genomen worden bij een houtzagerij, want zelfs ik sliep er probleemloos doorheen. ๐Ÿ™‚ Om 12.30 uur komen we aan op Chengdu. Dit is de hoofdstad van China’s zuidwestelijke provincie Sichuan. In 2014 stond de teller van deze stad bijna op 14,5 miljoen inwoners!

Ook in Chengdu zijn we veilig aangekomen!

Via AirBnB hebben we in een relatief nieuwe wijk een appartement tot 7 maart gehuurd. Lekker weer even wat meer tijd op een plek. Nu kunnen we ook eindelijk ons MacBook ter reparatie aanbieden, want de reparatietijd is 3 tot 5 dagen. Ik typte nu ons verslag in m’n mobiel, maar dat valt niet mee. Het typen kost al veel tijd en nu met รฉรฉn vinger helemaal! ๐Ÿ™‚ Maar ik doe het wel, bang om een en ander te vergeten. ๐Ÿ™‚

Onze tuin in Chengdu

Na aankomst in ons appartement gaat Rich door naar het Apple Service Centre om ons MacBook ter reparatie aan te bieden. Dit blijkt letterlijk en figuurlijk een hele tour te zijn. Bij het eerste Service Centre hebben ze geen nieuw moederbord op voorraad en mag Rich door naar de volgende Apple vestiging. Lucky us, dat er in Kunming twee Repair Centres zijn! Hiervoor pakt Rich de taxi, want het is 8 km verderop en het is inmiddels 18.00 uur. Daar aangekomen mag hij weer achteraan in de rij aansluiten (want onderling tussen de Apple vestigen bellen is niet mogelijk!!), wat hem opnieuw ruim 2 uur wachten oplevert. :-|Hoewel ons MacBook niet direct gemaakt kan worden, hebben ze het onderdeel wel op voorraad. Als het goed is, kunnen we hem uiterlijk 6 maart weer ophalen. Duimen dat hij dan ook echt gerepareerd is, want 7 maart vertrekken we weer …

Rich sluit zijn M(a)c tour gepast en welverdiend af bij de Mc op Chunxi Road. Dit blijkt achteraf dรจ straat van Chengdu te zijn. Zoiets als de Champ dโ€™Elysees van Parijs.
Als Rich om 21.30 uur weer terug is in het appartement heb ik met de kids in onze wijk al gegeten en liggen ze net op bed. We sluiten de dag af met ons kleine ritueel: een bier met chips en een thee met een Dove reepje. Dit keer lekker in de erker van ons prachtige appartement op de 11e verdieping. ๐Ÿ™‚

Vrijdag 2 maart

Ons 2e jubileum: we zijn vandaag 2 maanden onderweg! We beginnen de dag relaxed en gaan vandaag op zoek naar het zwemparadijs Ocean Park Paradise in het Global Centre. Deze hebben we getipt gekregen van de Chinese studenten in de trein. Bij de kassa krijgen de kids een grote teleurstelling te verwerken: het indoor zwemparadijs is alleen in de zomer geopend! Hoe bizar: het is een indoor!!!! zwemparadijs. Nu ben ik een echte koukleum, maar die Chinezen slaan alles! En dat terwijl ze amper weten wat sluitingstijd is …

Lege glijbanen en een uitgestorven zwembad

Alleen de hot spring is open, maar dat is niet wat we willen. We lopen een rondje en zien een zwemcomplex met in ieder geval 8 glijbanen, een flow rider en een golfbad. Voor de kids is de teleurstelling nu helemaal compleet. Ze keken al een paar weken ernaar uit om weer eens te zwemmen en nu dit! We proberen de kids op te beuren met het voorstel om een ijsje bij de Mc te halen. Lars: “Nou, een ijsje is echt niet genoeg om de teleurstelling te verwerken, daar heb ik zeker wel een menu voor nodig!!!” ๐Ÿ™‚ ๐Ÿ™‚ ๐Ÿ™‚ En zo geschiedde! ๐Ÿ™‚

Als we richting de metro lopen stuiten we op het Magic Art Museum en voordat we er erg in hebben is het 2 uur later wanneer we weer buiten staan. Hoewel het nog wel wat professioneler cq beter afgewerkt had kunnen worden, was het een grappig en leuk museum waar je hilarische foto’s kunt nemen met absurde achtergronden en settings. En onze kids zijn verre van cameraschuw, dus dit was helemaal in hun straatje en heel goed om samen met het rondje Mc-en het gesloten zwemparadijs naar de achtergrond te dringen.

Het is inmiddels eind van de middag en we zetten koers naar het Wuhou Temple Park. Daar aan de Jinli straat bevindt zich het Da Miao restaurant. Dit bekende hotpot restaurant is reeds door vele beroemdheden bezocht, zoals Michelle Obama en prinses Beatrix samen met koning Willem-Alexander & Maxima. Het is flink zoeken in het park waar het gigantisch druk is in verband met het Latern Festival. Wanneer we bijna zwichten voor het alternatief streetfood, staan we ineens voor het restaurant en blijkt er ook nog eens een tafel voor ons vrij te zijn!

Michelle Obama!

Onze AirBnB host tipte ons om te kiezen voor de two-flavor pot (halve pot spicy en halve pot no spicy) in plaats van voor de hotpot, als we nog verder van onze avond willen genieten. Gelukkig hebben we dit advies ter harte genomen, want na een kwartier hotpotten schieten de vlammen en tranen er bij Rich uit. De pepers doen nu waar ze enorm goed in zijn … ๐Ÿ™‚ ๐Ÿ™‚

Hotpot; nooit meer..!

Tijdens het eten worden we geรซntertaind met een aantal leuke shows. Deze scoorde hogere cijfers dan het eten. Hoewel …. De hoofdprijs ging toch naar de rekening: van het totaalbedrag kunnen wij gewoonlijk in China tussen de 5 en 7 keer (lekker) uiteten. Toch vonden we het een hele leuke ervaring!

Buiten gekomen is het inmiddels schemerig geworden en gaan we het park verder in op zoek naar het Latern Festival.ย Het Latern Festival wordt ook wel het Yuan Xiao Festival genoemd omdat op deze avond traditioneel yuanxiao (rijstballen gevuld met een variatie aan vullingen) wordt gegeten. Latern Festival vindt 15 dagen na Chinees Nieuwjaar plaats op de dag van de eerste volle maan in het nieuwe jaar. Met dit festival wordt het Nieuwjaarsfeest afgesloten.

We hadden een soort van parade verwacht, echter door het park heen blijken diverse verlichte objecten opgesteld te staan. Het ziet er prachtig en heel sfeervol uit, helemaal nu het inmiddels redelijk donker is geworden. Dit is echt een hele mooie en gezellige afsluiting van het Chinees Nieuwjaarsfeest.

Zaterdag 3 maart

Over deze dag kan in vrij kort zijn ๐Ÿ™‚ :
Relaxt opgestaan en terwijl Lars en Nick hun huiswerk maken en daarna samen gamen, gaan wij tevergeefs opzoek naar underground markets om wat (zomer) kleding te scoren. Wel komen we met de zoekterm Mall uit bij een meubelboulevard waar onder andere IKEA staat en later bij de bekende Chunxi Road!
Niet bepaald waar we naar op zoek waren dus! ๐Ÿ™‚

Zondag 4 maart

Onze wekker rammelt ons om 6.30 uur uit bed. Als je de panda’s op hun actiefst wilt zien, dan is het advies om vroeg in de ochtend het park te bezoeken.

Mama met haar kroost

En zo lopen we rond half 9 al in het park en spotten we eerst de rode panda’s. Dit zijn kleine roskleurige varianten van de grote bekende panda’s en hebben een lange staart. Op weg naar de “echte” panda’s worden we bijna van de weg geveegd door een minitruck die langsrijdt en welke bedolven zit onder een lading bamboescheuten.ย Zie vlog…

Als we aankomen bij een van de pandaverblijven, zit er al een panda aan zijn bamboe ontbijt. Panda’s zijn van origine roofdieren, maar doordat er rond de IJstijd te weinig voedsel voor ze was, zijn ze bamboe gaan eten. Dat is ook de reden dat ze niet bepaald actief zijn: in bamboe zitten namelijk te weinig voedingsstoffen voor ze!

Ze blijken in ieder geval ’s ochtends nog wel genoeg energie te hebben om een partijtje te stoeien. Na een stoeipartijtje tussen twee panda’s vlucht de verliezer in de boom. Hilarisch wordt het wanneer deze een kanon aan drollen naar beneden laat vallen. Bovenop de andere panda. De kids schateren het uit! Dit is uiteraard gelijk de topper van de dag! ๐Ÿ™‚

Na de panda movie bezoeken we het museum. Heel bijzonder dat ze door het opzetten van dit fokresort de uitstervende pandasoort weer in populatie hebben weten te laten toenemen. Ze zijn ooit begonnen met 6 en de teller staat nu op 146 panda’s. Daarbij in acht nemende dat een vrouwtjes panda maar รฉรฉn keer per jaar een paar uur vruchtbaar is. In 50% van de gevallen worden er tweelingen geboren. In de vrije natuur brengt de moeder panda alleen de sterkste van de twee groot. In het fokprogramma lukt het om met behulp van flesvoeding ook de tweede babypanda in leven te houden. Het mooie is dat zodra de panda’s zelfstandig zijn, ze in het wild worden uitgezet.
Andere leuke weetjes over de panda’s:

  • ze wegen bij hun geboorte circa 100 gram. Als volwassene wegen ze 100 keer zoveel!
  • ze worden blind en met witte donshaartjes geboren
  • als ze circa een maand oud zijn, krijgen ze het zwart rondom hun ogen, poten en zwarte oren
  • rond de 100 dagen zijn hun poten sterk genoeg om hun lichaam te kunnen dragen.Rond 13 uur zitten we bij het bakkertje in onze wijk voor de lunch. Dit op vurig verzoek van de kids, want ons vorig bezoek smaakte naar meer. Wat voor smeerpijpen die Chinezen ook kunnen zijn, soms slaat het door naar het tegenovergestelde: we krijgen ieder een plastic wegwerphandschoen, waar we ons eten mee kunnen oppakken! Tot dusver hebben we dit zelf alleen nog bij het pizzarestaurant meegemaakt, maar hebben het een enkele keer ook elders gezien. Handschoen aan of niet we hebben een heerlijke lunch voor 5 personen voor 8 euro! ๐Ÿ˜›

Lunch!

Gisteravond zijn we gebeld dat ons Mac book gerepareerd is en klaarligt om afgehaald te worden. YESSSSS! Terwijl Rich hem gaat ophalen vertoeven wij in en rondom ons appartement. De kids spelen heerlijk in de binnentuin en spelen een potje tafeltennis. En ik … ik tik met รฉรฉn vinger het verslag verder. ๐Ÿ™‚

Na het avondeten zetten we ons verslag van Hongkong op ons blog. De aankomende dagen (vooral avonden ๐Ÿ™‚ ) zullen we een inhaalslag maken.

Maandag 5 maart

Na het huiswerk gaan we ’s middags met de bus naar de Narrow (Zhai Xiangzi), Wide (Kuan Xiangzi) en Well (Jing Xiangzu) Streets. De eerste twee straatjes worden tezamen ook wel Kuanzhai Xiangzi genoemd. De 3 parallellopende gereconstrueerde straatjes zijn gezellig om door te lopen, maar het is wel echt overduidelijk nieuwbouw. Persoonlijk vinden we de Old Town of Lujiang authentieker neergezet en gezelliger.

Inge is verliefd in de narrow ally

We hadden er al over gelezen en het ook uit verhalen van Jos & Trees gehoord: oorsmeer verwijderen op straat of in een theehuis! Dat Chinezen redelijk schaamteloos kunnen zijn, dat hadden we al ervaren en deze ervaring kunnen we natuurlijk niet aan ons voorbij laten gaan. En dus neemt Rich plaats op de stoel en terwijl zijn oren worden schoongemaakt lopen de hoofdzakelijk Chinese toeristen aan hem voorbij. En enkele Chinees blijft staan om foto’s te maken. ๐Ÿ™‚ Met een soort van smalle spatel wordt het oorsmeer uit zijn oren geschraapt. Daarna gaat er een soort van pluis/ veerstaafje in het oor en tot slot wordt met een klanktang een vibrerend geluid gegenereerd. Zie vlog als je meer duidelijkheid wilt ๐Ÿ™‚ ๐Ÿ™‚

Lars is pittig aan het werk

Het idee was om ook hier in een theehuis wat te drinken, maar aangezien het vandaag wat fris is met een temperatuur van rond de 16 graden en je overal buiten zit of binnen, maar dan wel met alle deuren open, zien we hier vanaf.

’s Avonds eten we weer bij ons restaurantje in de wijk. Dit keer op Rich en mijn verzoek alleen wel met wat meer spicy. We worden nog eens echte Chinezen!!! ๐Ÿ™‚ In Nederland zullen we het maandmenu flink moeten gaan ‘up spicy-en’ ๐Ÿ˜‰

Dinsdag 6 maart

Ook vandaag worden we door onze wekker uit bed getrommeld. Lars heeft sinds gisteravond buikpijn en hij blijkt ’s nachts de boel eruit (gelukkig wel in de teil naast z’n bed) gegooid te hebben. Hij voelt zich nog niet top, maar deze kanjer wil desondanks vandaag wel de Giant Buddha bezoeken. Dus zitten we om 8.15 uur in de bus en vervolgens in de metro op weg naar het treinstation. Na een uurtje in de hogesnelheidstrein komen we om 11.00 uur aan in Leshan. We gaan op zoek naar buslijn 3, maar als blijkt dat we ook in een authentiek ogende bus kunnen stappen is de keuze snel gemaakt. En tot onze verrassing treffen we in deze bus de Belg Max, die we in Guesthouse MamaNaxi hebben ontmoet!

Onze oude vervoersmiddel naar de Giant Buddha

De Israรซliรซrs uit datzelfde guesthouse vertelden ons dat ze 4 uur in de rij hadden gestaan om het hoofd van de Giant Buddha te kunnen zien. Wij hebben kennelijk een betere dag uitgekozen, want wij kunnen zo doorlopen! Het is een imposant stenen beeld van 71 meter hoog en 24 meter breed met vingers van 8,3 meter lang en houten oren! Het verhaal achter de boeddha is dat So Hai Tong 20 jaar lang geld inzamelde om deze gigantische boeddha te kunnen laten maken. Hij wilde dat de boeddha op de 3 samenkomende rivierstromingen uitkeek en deze de vele overstromingen in bedwang zou houden. De stenen die bij het uithakken in de rivier vielen konden hieraan bijdragen. Toen er ambtenaren langskwamen om belasting te innen over het ingezamelde (gebedelde) geld, gaf de man aan dat ze zijn oogbal konden krijgen, maar zeker niet het geld. De man trok zijn oog eruit en de ambtenaren renden geschokt ervandoor. Halverwege het werk overleed So Hai Tong en rondden twee werknemers zijn werk af. Na 90 jaar hard werken werd het project in het jaar 803 voltooid.

Best hoog die Buddha

Wat deze boeddha verder bijzonder maakt is het drainagesysteem welke onder andere op het hoofd en achter de oren is verwerkt. Hierdoor blijft de boeddha aan de binnenkant droog en zorgt voor behoud van het beeld. Daarnaast zijn de 7 meter hoge houten oren voorzien van een laag modder. Voor de beeldhouders van duizenden jaren geleden moet het een enorme klus zijn geweest om de oren aan het hoofd te monteren.

We lopen nog wat rond in het national park van LeShan en dit keer vragen ook een stel monniken of ze met de kids op de foto mogen. Hoewel Nick vandaag er even genoeg van heeft, maakt hij hier toch wel een uitzondering voor.

Een van de weinige keren dat de jongens uit zichzelf op de foto gaan!

Als we de metro uitlopen blijkt dat er in Chengdu wel een bui is gevallen, terwijl het bij ons, tegen de weervoorspelling in, droog is gebleven. We hebben nu al 2 maanden lang nagenoeg geen regen gehad. Beterrr! ๐Ÿ™‚

Woensdag 7 maart

Ook vandaag voert de wekkerapp keurig zijn taak uit: om 7 uur worden we gewekt. Zo kunnen we nog een keer lekker verloren brood eten, want waarschijnlijk gaat dat bij de komende twee hostels niet lukken. Even leek het erop dat het vandaag ook niet op tafel zou komen, want we hadden een flacon gezoete en hele magere yoghurt in plaats van melk gekocht! De redding was nabij, want om het hoekje van ons appartementencomplex zitten een drietal mini supermarkten die vanaf 8 uur open zijn. ๐Ÿ™‚

Om 9.30 uur verlaten we met een goede bodem ons AirBnB huis om door te reizen naar Guilin. Chinezen staan bekend om hun zen-uitstraling, maar dit is ver te zoeken wanneer ze in de rij staan. Het is elke keer weer een happening met de Chinezen en voor ons inmiddels een soort van sport om ze niet te laten voordringen. Dit keer komt er een gehaaste, streng ogende tante ten tonele, die een poging wilde wagen om 300ย ร  400 reizigers te passeren, die allemaal door dezelfde poortjes moeten.ย Na de vierde poging om Inge omver te duwen en over haar trolleybus te stappen, wordt het tijd om Lars in te zetten. Deze vrouw weet van geen wijken en is no-mercy met kleine kinderen. Lars staat hier altijd wel zijn mannetje in en heeft hier net als ons wel lol in. Hij gaat pontificaal voor haar staan en blokt haar volledig. Het geschreeuw dat ze al enige tijd ten gehore gaf, krijgt er een punt octaaf bij. Maar Lars blijft onverstoorbaar staan.

Net voordat we plaatsnemen op onze stoelen in de trein, zien we “onze boze tante” binnenkomen en ja, hoor ze zit precies achter Rich! Het gezicht van “onze boze tante” verandert rapido in die van een oorwurm! Wanneer Rich (toch wel enigszins demonstratief) zijn stoel naar achteren zet, begint ze toch te blaten en te gebaren dat hij naar voren moet! Hij moet rechtop zitten! Want nu kwam haar tafeltje wel heel dichtbij (tussen het tafeltje en haar buik zat zeker nog 15 cm) kwam. Dan is het een kwestie van domme Hollander spelen en gebaren dat zij haar tafeltje dan maar moet opklappen of zelf ook eens lekker naar achteren moet gaan zitten, je omdraaien en gewoon gaan zitten. Wonder boven wonder bleek haar geblaat ook nog eens eindig te zijn. Ze gaf zich nog niet een, twee, drie gewonnen, want er volgde nog een paar duwacties in de rug van de stoel. Na enkele belerende vingertjes en een “tetedeh’s!” van Rich zijn zijde was het uiteindelijk toch gedaan met haar strijd en hebben we de rest van de reis (7 uur) geen last meer van haar gehad en is zat ze zelf uiteindelijk ook prinsheerlijk achteruit met haar stoel!!!

We zijn inmiddels weer gespot door een aantal Chinezen en er volgen uiteraard weer een paar fotosessies. Vooral Inge, mag er dit keer aan geloven. Een Chinese komt zelfs weer terug om Inge een tweetal monstertjes van shampoo en crรจme in haar hand te drukken waarna ze hiervan foto’s maakt. Als dank mag Inge de monsterproducten wel houden! ๐Ÿ™‚

 

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2019 Ons avontuur

Thema door Anders Norén