Ons avontuur

De wereld als speeltuin

Nieuwjaar in Hongkong, geef ons carnaval Zwaag maar! ;-)

 

>> Het uploaden van de blogs (en tevens de vlogs) hebben wat vertraging opgelopen, aangezien ons Mac book het in Kunming begeven had en we hem pas in Chengdu voor reparatie konden wegbrengen …. <<<

 

Dinsdag 13 februari (vervolg)

De volgende ochtend blijken Rich, Nick en ik gelijksoortige dromen te hebben gehad, die gekoppeld waren aan het enorme schokkende (klappende) treintraject. Zo had Rich gedroomd dat hij langs een ernstig auto-ongeluk reed, ik dat er diverse keren een auto of vrachtwagen een gebouw inreed en Nick dat hij in een oorlog zat waar enorme veel mitrailleurgeschut aan te pas kwam (er waren railstrajecten waarbij het leek of je over ribbels reed, zoals de witte lijnen langs snelwegen in Nederland). Lars werd er “slechts” wakker van. Een enerverend nachtje dus …

In de trein bereikt ons het nieuws dat er in Hongkong een ernstig busongeluk heeft plaatsgevonden, waardoor het Chinees vuurwerk voor dit jaar is afgelast. Uiteraard betreuren we het leed en begrijpen we de keuze, maar moeten eerlijkheidshalve wel bekennen dat we ook flink de balen hebben dat het vuurwerk, waar we zo naar uitgekeken hadden, nu niet doorgaat. Gelukkig gaat de parade nog wel gewoon door.

Station Shenzen, door naar Hongkong!

Net na de middag komen we op het treinstation van Shenzhen aan. Na de paspoort- en bagagecontrole nemen we vandaaruit de metro naar Hongkong.

Op het metrostation van Hongkong valt gelijk op dat we ons nu in een veel internationalere omgeving bevinden en zijn we gelijk onze bekende buitenlanderstatus kwijt. Het voelt helemaal vreemd dat we niet meer volledig omgeven zijn door Chinezen. Lars kijkt met verbazing om zich heen en vraagt nog enthousiast en nieuwsgierig aan de eerste westerlingen waar zij vandaan komen. 😛

Hongkong is overduidelijk een metropool en heeft circa 7,2 miljoen inwoners en zoals te verwachten valt ook mega veel (oude) flatgebouwen, waaronder ook glamourous business parks. Hongkong bestaat uit 236 eilanden en wij verbleven op het schiereiland Kowloon in de wijk Kowloon aan de Shanghai Street!

De naam Hongkong is overigens afgeleid van de uitspraak in het plaatselijke Kantonese dialect, Heung Kôong, wat “geurige haven” betekent. Oorspronkelijk was dit alleen de naam van een nederzetting op de plek van de huidige wijk Aberdeen. Vermoedelijk is de naam afgeleid van de handel in geurige wierook die in Hongkong plaatsvond.

Op het station scoren we de Octopus kaart, oftewel de OV-chipkaart welke in Hongkong wordt gebruikt. Op aanwijzen van een medereiziger snellen we naar de Immigration Tower, want daar schijn je pasfoto’s te kunnen maken welke we nodig hebben voor het visum van Vietnam. Deze kunnen we vandaag met spoed aanvragen in Hongkong, zodat we hem na 10 minuten mee kunnen krijgen.

Het Vietnamese consulaat in Hongkong

Uiteraard zit hier een toeslag op, maar omdat het kantoor vanaf morgen 2 weken gesloten is en we nog steeds geen reactie van het kantoor in Kunming (waar we over 6 dagen naar afreizen) hebben ontvangen, besluiten we maar een rib in te leveren. Nu hebben we in ieder geval een visum voor 90 dagen Vietnam.

Dit geeft ons lekker de vrijheid om meer op ons eigen tempo te gaan reizen. Rusland doorkruisten we middels de Transmantsjoerije Express, welke niet dagelijks rijdt en om nou extra dagen bij -27°C in te plannen … Voor China konden we helaas geen 90 dagen visum regelen en dan is voor reizen door zo’n groot land als China 60 dagen niet veel. Daarbij reizen we het overgrote deel tijdens de Spring Time waarin Chinees Nieuwjaar valt.  Hierdoor moeten we de treintickets voor China 30 dagen vooruit boeken. Dan worden namelijk de treintickets voor een traject vrijgegeven en moet je er ook als de kippen bij zijn. Het is ook al een paar keer gebeurd dat we onze voorkeurstreinen niet toegewezen kregen en we voor een alternatief moesten gaan. Door extra ingezette treinen, kwam dit voor ons gelukkig niet altijd ongunstig uit. 🙂

En hoewel het allemaal prima gaat en we het echt naar ons zin hebben, kijken we er ook naar uit om even 2 of 3 weken op één plek (bijvoorbeeld aan het strand 🙂 ) te vertoeven. We gaan dus proberen om een visum voor 90 dagen te krijgen.

Kleine troost: het maken van de pasfoto’s kost hier slechts 5 euro en dat scheelt toch weer met het tarief in Nederland, zeker als je het keer 5 doet. 😉 Met al onze bagage zetten we al lopend snel koers naar het consulaat van Vietnam. Deze zou vanaf 14.30 uur opengaan en hopelijk staan we dan enigszins vooraan in de rij. Bij aankomst blijkt het al vanaf 14.00 uur geopend te zijn, maar gelukkig is er slechts een persoon voor ons te bekennen en zijn we dus zo aan de beurt. Gelukkig is Rich alert en constateert bij het terugkrijgen van de paspoorten dat we een visum voor 30 dagen in plaats van 90 dagen hebben gekregen. Foutje van het consulaat! We kunnen wel die van 90 dagen krijgen, maar dan moeten we wel geld bijleggen. We wikken en wegen, maar besluiten om het toch maar te doen, ondanks dat het een rib uit ons lijf is zo’n visum voor 5 personen. Zo hebben we in ieder geval zekerheid en is het niet nog afwachten of we het later in Vietnam nog voor 60 dagen kunnen verlengen. Dit uitzoeken lukt ons hier namelijk niet, aangezien onze Chinese simkaarten in Hongkong niet werken en er geen Wifi beschikbaar is. Dus we kiezen voor zekerheid. Het visum van 90 dagen is ons wel wat waard. Ook al begrijp je als nuchtere Hollander niet dat zo’n stom stickertje in je paspoort, wat met 10 minuten gemaakt wordt (ook al is het met spoed), zo’n 150 euro per visum moet kosten! Maar afijn, maar we kennen het spreekwoord: Het kost wat, maar dan heb je ook wat! 😛

Inmiddels loopt het tegen het einde van de middag en gaan we op zoek naar ons appartement. Dit is nog een soort van Escape Room gebeuren, want het opgegeven huisnummer is niet te vinden. Uiteindelijk lukt het via sms contact te leggen met de verhuurster en worden we naar een ander huisnummer verwezen. Daar aangekomen, krijgen we ineens weer een ander huisnummer door. Rich besluit even alleen naar het andere huisnummer te lopen, zodat we niet met z’n allen en de bagage heen en weer hoeven te zeulen. Na 20 minuten komt Rich terug: hij heeft het gevonden. Sleutel lag in de brievenbus en hij moest daarna een huisnummerloze deur door, waarachter een aantal appartementkamers verborgen lagen, waaronder gelukkig ons appartementje!

En dan is het tijd om flink te prakken, zoals de Westfriezen weleens zeggen. Want het is behoorlijk klein. Van ons ruime appartement in Zhangjiajie met 4 slaapkamers gaan we naar een appartement bestaande uit 1 (slaap)kamer met een 2-persoonsstapelbed en een mini badkamer. Het is zoiets als een studentenkamer in de binnenstad van Amsterdam, maar dan dus in hartje Hongkong. Good for the time being = 5 nachtjes 😛

En de heerlijke geuren die ons eerder op de dag op straat al tegemoet kwamen, blijken overeen te komen met het heerlijke avondeten dat we die avond in een restaurant voorgeschoteld krijgen. O, wat een feestje na het matige eten in Zhangjiajie, zo hoort eten te zijn!

Woensdag 14 februari

Na een heerlijke relaxochtend gaan we ’s middags naar het Hongkong Park. Dit is een prachtig groen park met fonteinen, een reuze volière en speelruimtes voor de kids. Precies waar we naar op zoek waren. En door het aangename weer met een temperatuurtje van 17/ 18°C kunnen we eindelijk eens picknicken. Echt genieten!

De waterval in Hongkong Park

De kids leven zich in het Olympic Square uit met hun Harry Potter chop stick toverstaven en daarna komt het springtouw ook weer uit de tas.

Harry Potter in het park

Stupify …

In de speeltuin met diverse etages vinden ze de perfecte locatie om verstoppertje te spelen.

Met moeite krijgen we de kids mee naar het gouden Bauhinia beeld aan de waterkant van het schiereiland. Dit monument is ter ere van het feit dat Hongkong door Engeland is teruggegeven aan China. Om de hoek zouden er foodtrucks staan waar we graag wilden gaan eten, maar deze locatie blijkt inmiddels een grote bouwput te zijn. Dat is heel jammer. Gelukkig zijn er nog meer dan genoeg eetgelegenheden te vinden hier in Hongkong 😛

Selfie time bij het gouden Bauhinia beeld!

Een authentieke boot vaart richting het vaste land langs de gouden Bauhinia.

Dat Hongkong jarenlang onder Engels bewind heeft doorgebracht zie je overal in terug. Veel gebouwen en straatnamen verwijzen naar Engeland en hebben alleen Engelse namen. Er rijden trams rond in de stijl van de typische rode Engelse dubbeldek bussen. En ze rijden hier op z’n Engels links, dus dat is goed uitkijken wanneer je wilt oversteken. Eerst rechts, dan links en dan weer rechts kijken in plaats van links, rechts, links! Maar gezien de enorme verkeersdrukte kijk je hier sowieso wel 10 keer om je heen voordat je oversteekt! 😛

Donderdag 15 februari

Van het Service Center van Huawei hebben we bericht ontvangen dat zij m’n nieuwe mobiel niet kunnen omzetten. Toch gaat Rich vanmorgen naar Huawei Center Hongkong om te kijken of zij toch iets kunnen betekenen. De eerste poging mislukte, maar Rich gaf zich niet zomaar gewonnen en op weg naar de Peak tram gaan we kijken of we het toch kunnen vinden. Gelukkig lopen we er zo op af. Wel volgde er een flink baalmoment, want ook zij geven aan ons niet te kunnen helpen. We moeten maar terug naar de Chinese winkel waar we hem gekocht hebben. Grrrr dit gaat hem natuurlijk niet worden en dit was ook niet bepaald wat we hadden bedacht bij het kopen van de mobiel toen de verkoper hem van Chinees naar Nederlands omzette. Maar we geven ons nog niet gewonnen. We gaan nog op zoek naar alternatieve oplossingen. Komt tijd komt raad. Nu eerst naar de Peak.

Bij het zien van een wachtrij van ruim een uur, besluiten we dit naar een andere dag door te schuiven. Op de heenweg zijn we door het Hongkong Park gelopen en de kids vonden het daar zo leuk gisteren, dat ze er nu heel graag de rest van de middag willen vertoeven. Lars: “mam, ik heb niet eerder zo leuk geHarryPotterd als gisteren!” En Nick en Inge sluiten zich hier helemaal bij aan.

Waarom ook niet? Het is hier heerlijk weer en dan is het vertoeven in een mooi park, zeker geen straf. Volgende keer alleen wel even wat leesvoer voor onszelf meenemen. 😛

Kijk: schildpadjes!

Onderweg naar de Peak tram merkten we wel dat het duidelijk rustiger is op straat en dat er veel winkeltjes en eetgelegenheden gesloten zijn. We besluiten dan ook om rond 17 uur weer richting ons appartement te gaan om te kijken of we daar nog een restaurantje kunnen scoren. En anders wordt het een rondje Mc-en, maar dat vertellen we de kids uiteraard nog maar even niet. Zij teren nog lekker op het Mc softijsje van eerder vandaag. 😛

Hoewel er rondom ons appartement ook al redelijk wat ondernemers hun winkelluiken hebben gesloten, zijn er nog voldoende eetgelegenheden open. Op zoek naar het restaurantje van gisteravond, treffen we het restaurantje van eergisteren, waar we ook heerlijk gegeten hadden. Lars is niet fit vandaag en zijn energielevel daalt redelijk snel nu. We stellen voor om in het appartement sushi en noodles te eten, maar Lars heeft de voorkeur om hier te gaan eten. Ze hebben immers een menukaart met afbeeldingen, een Engelse vertaling en zoals gezegd lekker eten. Hoewel het eten weer heerlijk is, smaakt het Lars toch echt minder en maakt hij graag gebruik van de hulptroepen.

Wanneer we langs de KFC naar ons appartement lopen valt ons oog op chocolade softijs. Mmmmm chocolade ….. We zijn verkocht en ondanks dat we Lars vragen of het niet beter is om een keer af te slaan, kan deze lekkerbek het ijs niet weerstaan. Hij heeft in ieder geval van de helft genoten, maar gaf toen toch met buikpijn de rest aan z’n vader.

We hadden vanmiddag nog even in ons hoofd om naar de waterkant te gaan, om daar naar een lichtshow te gaan kijken. Een Nederlandse reiziger die we eerder vandaag op straat tegenkwamen tipte ons hierover en volgens hem is er elke avond een om 21 uur. Maar gezien Lars z’n status stellen we dit net als de Peak gewoon uit.

In plaats van een feestelijke oudejaarsavond te beleven, liggen we allemaal rond 22 uur op bed. Terwijl de kids slapen nemen wij nog een theetje en een biertje erbij en verdiepen ons alvast in Vietnam. En videobellen we nog gezellig een klein uurtje met Greet. Inmiddels is het 24 uur geworden en is het nog steeds stil op straat en is geruisloos het jaar van de hond gestart. Oudejaarsavond wordt hier stil gevierd!

Vrijdag 16 februari

Vandaag is het nieuwjaarsdag en de Chinezen cq de Chinese toeristen zijn desondanks ook vandaag massaal actief. Wanneer we begin van de middag bij de Peak Tram komen is de wachtrij nog veel langer dan de dag ervoor. Onveranderd is wel het bordje met daarop de melding: wachttijd circa 1 uur. Nou, dit gaat hem ook vandaag niet voor ons worden.

We besluiten in een willekeurige dubbeldek tram te stappen en dan zien we wel waar we uitstappen. Het is echt een raar gevoel in een Engelse dubbeldekker te zitten, midden in Hongkong!

In de dubbeldek tram!

En wat zijn ze leuk deze smalle en hoge trams! Na een kwartier belanden we in de echte Chinese wijken waar een gezellige markt is. We stappen hier uit en ik scoor zelfs nog een leuk groen zomerjurkje. Dit keer geen “complex” (de rode winterjas was maat XL): dit is een gevalletje one size fits all. 🙂 😛

Aan het einde van de middag scoren we bij de Fusion, een wat luxere supermarkt, een verzameling sushi en als toetje donuts voor de kids. Dit nemen we mee naar Canton Road waar vanavond om 20 uur de parade langskomt. Het algemene advies is om in verband met de grote drukte hier al rond 17 uur te staan, dus dan heb je alle tijd om wat te eten. Lars voelt dat hij weer minder fit wordt en we scoren nog snel wat paracetamol, want hij wil absoluut de parade niet missen.

Op weg naar Canton Road komen we langs een leuke speeltuin waar de kids zich nog even lekker uitleven en we onderwijl heerlijk sushi eten. Zoiets lekkers kun je immers niet te lang in je tas laten zitten, toch? 😉

Sushi eten in een park

Langs de dranghekken bij Canton Road verzamelen zich al aardig wat mensen en wij vinden ook een mooi plekje en genieten van een leuk bandje (met een Chinese look-a-like zanger van Roel van Velsen of Marco Lankhorst) die onder andere Bon Jovi en Miley Cyrus op het repertoire hebben staan. De kids spelen het eerste uur in het steegje achter ons op een trappetje hun favoriete Piratenkaartspel. Wij krijgen de eervolle taak om hun plekken langs de route te bewaken, wat wel steeds uitdagender wordt naarmate het drukker wordt. Maar als ouders heb je gelukkig heel veel voor je kids over. 🙂

Onze “buurvrouw” tipt ons dat we karton uit het steegje kunnen pakken. Hierop kunnen de kids voor ons gaan zitten en kaarten. Dit is een welkome tip, want dat breeduit staan wordt nu echt lastiger. Even na 18 uur komt de eerste “opwarm” entertainment met daarin onder andere balletgroepjes, cheerleaders, een Star Wars loopgroep, een touwtjespring groep en een funky jump groep.

De favoriet: De Star Wars loopgroep!

Net voordat de aankondiging The show starts now komt, rijdt er een ambulance de straat in die verderop een patiënt ophaalt. Hierdoor worden onze nieuwsgierigheid een extra half uurtje op de proef gesteld, maar dan wordt het wachten ook beloond met de komst van de eerste wagen. Nou, ja beloond …

Het is op zich een mooie wagen, alleen wel professioneel gemaakt en niet door een “carnavalsgroep”. Daarbij is het van Cathay Airways. En dit blijkt niet de enige professionele wagen te zijn.

De wagen van de Hongkong Jockey Club

Er komen ook wagens voorbij van onder andere touroperators, Disneyland, Ocean Park, the Hongkong Jockey Club en de Construction Bank. Tussendoor krijgen we een aantal loopgroepen en tot onze verbazing de tweede ronde van de “opwarm” entertainers! Een aantal hiervan krijgt er geen genoeg van en zien we zelfs voor een derde ronde langskomen!

We trekken veel aandacht, ook van deze clown

Nick: ‘Papa! Die vind jij gaaf!!’

Fanfare!

Spectaculaire fanfares

Fleurige jurken

Kinderdansgroepen

De drakendans!

Hoewel de foto’s gaaf zijn (achteraf) is het uitzicht de meeste tijd…

Er zat veel tijd tussen de groepen

Het is uiteindelijk bijna half 11 wanneer het meldbord: ‘This is the end of the show. Happy New Year and see you next year!’ langskomt.

Lars sluit zijn vlogmateriaal over deze parade terecht af met: “Dennis & Michelle, nodig ons alsjeblieft weer uit voor de Carnaval in Zwaag, want dat is veel spectaculairder dan dit en gezelliger!”

Zaterdag 17 februari

Het vroeg (8 uur) opstaan, nadat we gisteravond om 24 uur thuiskwamen, valt niet mee. Je moet er wat voor over hebben om niet ruim een uur in de rij te hoeven staan voor de Peak tram … We scoren brood bij een bakkertje voor ons ontbijt op de Peak. Het miezert vandaag en wanneer we door Hongkong Park richting de tram lopen, zien we in de verte een dikke mist. Afgelopen dagen hebben we prachtig weer gehad, maar vandaag miezert het en is het mistig. Spectaculaire uitzichten zijn ons deze week (Tianmen Mountains en Chinees vuurwerk) kennelijk niet gegund. Het wordt een ontbijt in ons appartement en 2 uurtjes relaxen. Op zich wel jammer dat ons volle programma voor vandaag herzien moet worden. Maar het is niet anders. Voor vanmiddag hadden we een soort van pleinspektakel en voor de avond de lichtshow bij de havenkant op het programma staan.

Aangezien de Peak bij ons het hoogst (leuke woordspeling zie ik nu wanneer ik het voor de 2e keer lees 🙂 ) op het wensenlijstje staat en we morgen Hongkong verlaten, wachten we af wat het weer gaat doen. Een bezoek aan de Peak kan ook ’s avonds en dan heb je een prachtig uitzicht over een verlichte stad.

Rond 14 uur komt langzaamaan de blauwe lucht tevoorschijn en gaan we naar de Peak Tram. De wachtrij is dit keer zelfs nog langer dan gisteren. En hoe leuk we de tram, die sinds 1888 dit parcours rijdt, ook vinden, zo lang wachten hebben we er niet voor over. Een taxichauffeur wil ons wel voor 48 euro naar de Peak brengen, maar dat slaan we resoluut af. We besluiten om te gaan lopen.

We lopen omhoog!

Er komt een Peak Tram voorbij …

Gisteren heb ik namelijk een trap gezien langs de gondelbaan. Het is een flinke klim met in het begin steile trappen welke later overgaan in slingerwegpaden. Een kleine 1,5 uur hebben we nodig om de Peak te bereiken. De Peak Tower blijkt niet alleen een 360° uitkijkpunt te hebben, maar ook heel wat winkeltjes en zelfs een restaurant, snackcorner en een Burger King! Anyway met de roltrappen gaan we naar de bovenste verdieping en hebben we een prachtig uitzicht over Hongkong met aan het einde een wit fade-out effect (mist).

Het uitzicht vanaf de Peak

Selfie op de Peak

De Peak is overigens niet het hoogste punt van Hongkong, zoals velen denken, maar het hoogste punt met 360° uitzicht!

De andere kant van Hongkong

We checken of het een optie is om met de tram terug naar beneden te gaan, maar bij het zien van de rij haken we af en lopen door naar de bussen. En warempel we kunnen zo de dubbeldeks bus instappen die vlak bij onze straat Shanghai Street stopt. Dit is een fijne meevaller! De kinderbenen hebben hun energie namelijk al aardig verbruikt. 🙂

Een aanvullend motto op de Peak gevonden!

Na de boodschappen voor de treinreis van morgen in het appartement achter gelaten te hebben, gaan we op zoek naar de typische Chinese wijk waar we gisteravond doorheen liepen. Daar waren straatjes gevuld met eettentjes waar je buiten kon eten. We kunnen het niet meer terugvinden en aangezien iedereen wel redelijk gaar is, ploffen we bij een druk eettentje neer. Hier zal het eten vast goed zijn. Na een half uur wachten komt eindelijk ons eten in fases op tafel. We vallen hongerig aan, maar Rich en ik zijn voornamelijk zoet met de kleine beetje vlees van de botjes af te kluiven. Dit was onze duurste, maar ook gelijk de beroerdste eetgelegenheid in Hongkong! Dat wordt dus een rondje Mc om de magen verder af te vullen en een toetje te scoren voor de kids! 🙂

De lichtshow is inmiddels al gaande en we zijn zo moe dat we besluiten om de dag af te ronden. Morgenochtend moeten we op tijd beginnen om de tassen weer in te pakken, want we gaan met onze 2e visa China weer in. We hebben er in zin in, want Hongkong is een mooie stad, maar wat ons betreft zijn de steden die we eerder in China hebben aangedaan, zeker zo mooi om te bezoeken. En wat meer ruimte qua verblijf is ook wel weer heel prettig. 😛

Zondag 18 februari en maandag 19 februari

De spullen zijn ingepakt en we gaan nog eventjes naar de fitness area aan de overkant van de straat om te fitnessen en touwtje te springen. Rich gebruikt de resterende 45 minuten om de vlogfilmpjes te maken en te uploaden. Vanuit Hongkong gaat dit namelijk een stuk makkelijker dan vanuit China.

Rond 11 uur vertrekken we lopend naar “ons” metrostation Yau Mai Tai. Met de metro reizen we naar Lu Wo. Daar gaan we door de douane heen. De schrik vliegt Rich even om het hart bij het zien van een flinke rij bij de douane van Hongkong. Er is slechts één balie open en er zit niet bepaald tempo in. Gelukkig hebben ze het zelf ook door en na een minuut of 10 gaan er nog 4 balies open. Zo staan we na een kleine 20 minuten gelukkig weer op Chinees grondgebied in de plaats Shenzhen. Hier moeten we Arrivalcards invullen en dit keer zelfs ook vingerafdrukken achterlaten. Dit gaat allemaal heel vlotjes en vervolgens gaan we met de metro naar Shenzhen East Railway Station. Om 15.20 uur vertrekt onze slaaptrein naar Kunming en zitten we voor 1,5 dag in de trein.

Voordat de trein vertrokken is, hebben de kids alweer gezelschap van 2 Chinese kids. Gezellig! De gehele reis meldt zich niemand voor het 6e bed in ons “hofje” en dat is wel lekker. 😛

Met tekenen heb je nooit een taalbarrière! 🙂

De vriendjes zijn gemaakt! En we noemen hem: Jan! 🙂

Het landschap dat zich aan ons voorbij trekt wordt steeds bergachtiger en de route bevat een groot aantal tunnels. Tussendoor hebben we geregeld prachtige uitzichten op bergen met rijstterrassen.

 

Wat is ons opgevallen in Hongkong:

  • Allereerst is het duidelijk dat Hongkong onder Engels bewind heeft gestaan. Hier wordt beduidend meer Engels gesproken dan in China.
  • Vanwege Chinees Nieuwjaar staan er kleine met rode briefjes versierde mandarijnstruiken bij de entrees van een aantal van de wat luxere hotels en winkels. De oranje mandarijntjes staan voor veel geluk en rijkdom.
  • Er zijn beduidend minder openbare toiletten dan in China. In China struikelde je er bij wijze van bijna over, hier moet je er toch meer naar zoeken.
  • Je treft er veel loopbruggen aan, wat heel fijn is voor de oversteek van de drukke wegen.
  • In tegenstelling tot in China hebben ze hier in de wat grotere restaurantjes wel een toilet.
  • Op wat voetgangers na houden ze zich in Hongkong veel beter aan de verkeersregels dan in China.
  • In de metro en de metrocomplexen is het verboden om te eten en te drinken, maar ook op de grond te spugen (een favoriete hobby van de chinezen). Bij overtreding riskeer je een boete van 150 euro.
  • De McLarens, Ferrari’s, Bugatti’s en Porsches kom je hier met enige regelmaat tegen.
  • In de woonwijken tref je regelmatig fitness area’s voor senioren aan. Het aantal overtreft de hoeveelheid speeltuinen. Dit is in China evenzo het geval.
  • Onze cadeautjes (klompjes) blijken niet zo geschikt te zijn voor in China… Als je iemand een dergelijk cadeautje (schoenen) geeft, dan wens je hem ongeluk toe. Oeps!!! Gelukkig was er in Hongkong iemand zo vriendelijk om ons dit toe te lichten.

 

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2019 Ons avontuur

Thema door Anders Norén