Ons avontuur

De wereld als speeltuin

Zhangjiajie de mist in…

Donderdag 8 februari (vervolg)

Aangekomen in Zhangjiajie

Vanaf het treinstation pakken we bus 101 richting ons AirBnB appartement. In de bus worden we gebeld door onze verhuurster 伊娃 (geen idee hoe je het uitspreekt 😛 ). Hierdoor misten we onze halte en gek genoeg bleek langs de halte aan de overkant dezelfde lijnbus niet te rijden! Dus herkansing bij de taxi’s en waar het in Beijing niet lukte om een taxi te scoren met z’n vijfjes, hier hadden we er in no-time eentje! Het was flink prakken met z’n vijven en al onze bagage, maar de achterbak is net een enorme koffer: even flink op hangen (Lars en ik) en dan sluit het wel! Gelukkig lagen er geen zakken chips bovenop  😛  😛  😛

Toch wel lekker een taxi, nu konden we bij de bushalte voor ons appartement uitstappen. Onze verhuurster kwam al aanlopen en bracht ons naar haar appartement. Een heerlijke ruimte met 4 slaapkamers (7 slaapplaatsen), een ruime kamer en keuken, een wasruimte en een badkamer met een squating toilet! En dat op nog geen 15 cm van de douche af! Voordeel was wel dat het douchewater naast het kleine doucheputje een extra goede afvoer had en de wc regelmatig schoongespoeld werd! 😛

Opvallend ook aan deze woning is dat het verre van tocht- en kierdicht is. Zo zit er bijna 2 cm tussen de schuifdeuren naar het balkon. Nu kun je de glazen schuiframen op het balkon wel sluiten, maar ook dit is natuurlijk niet tochtvrij. De enige verwarming is een soort van een verwarmingspilaar, die het op lange na niet trekt om de gehele kamer goed warm te krijgen. Heel fijn dat het nu geen hartje winter is … En de keuken is überhaupt niet te verwarmen, dit is eerder een soort van koelcel die in verbinding staat met de wasruimte met net zulke “goede” afsluitbare schuiframen als bij het balkon. Kennelijk is de keuken geen vaak gebruikte verblijfsruimte van de Chinezen, want in onze voorgaande verblijven was het er net zo koud. En gezien de vele en goed gevulde eettentjes vermoeden we dat ze veelal buitenshuis eten of in de woonkamer de take-aways nuttigen.

Maar terugkomend op ons appartement: we zijn heel blij met een eigen badkamer, voor iedereen een eigen bed, een royale verblijfsruimte en een wasmachine. Heerlijk luxe allemaal!

Wij besluiten weer eens buitenhuis te gaan eten 😉 Opvallend is dat we vooral hotpot restaurantjes tegenkomen en eigenlijk zijn we daar voor vandaag niet naar op zoek. Het plaatjes gehalte van de restaurantjes valt aardig tegen en uiteindelijk gaan we maar ergens naar binnen. De medewerkers van het restaurant zijn heel enthousiast dat wij buitenlanders bij hen komen eten. Helaas zijn wij niet zo enthousiast over hun eten … 😐

Vrijdag 9 februari

We hebben er heel erg naar uitgekeken: ontbijten met verloren brood, wentelteefjes of drie-in-de-pan of hoe je deze heerlijke broodjes ook wilt noemen. De vlam in de pan, de daarop volgende geur en kleur beloven niet veel goeds. Ook de 2e ronde levert verre van het gewenste resultaat op. Wentelteefjes bereiden in een wok op een echte wokgasbrander gaat het echt niet worden. De magen moeten het voor nu even doen met de fruitsalade en een kom thee.

Inge helpt papa bij het maken van de wentelteefjes

Vlakbij het station vinden we eettentjes en besluiten we daar ons verlate ontbijt te nemen. Een echt Chinees ontbijt: noedelsoep! En nog lekker ook! 😛

Samen lunchen!

In het winkeltje ertegenover scoren we voor nog geen 4 euro een koekenpan. Daar gaan we morgenochtend wentelteefjes poging 2.0 mee doen! 😛

In een lokale underground market treffen we een kledingmaakster aan. Dit komt als geroepen op ons pad, want Nick heeft een gat in zijn broek en tot dusver hebben we nog geen passende vervangende versie kunnen vinden. En nu oma Frieda niet binnen handbereik is, moeten we uitwijken naar een vervangend exemplaar. Nou, het gat is gedicht, maar ze is geen blijvertje! 😛 Zelfs ik had dit netter kunnen naaien, maar ja, ik heb geen naaimachine. 😛 Het gaat wel op z’n Van der Gragts: eerst nog even verder slopen voordat het echte reparatiewerk van start kan gaan. Ze tornt eerst ter hoogte van het gat de stiknaad aan de zijkant van de pijp los. Daarna wil ze het lapje op het gat naaien, maar gelukkig kan ik dit nog tijdig voorkomen en naait ze het al hoofdschuddend vanaf de binnenkant vast. Met een kris-kras-parcour van stiksellijnen naait ze het lapje vast. Maar ach, we nemen het zoals het is en zoals de Chinezen in het leven staan: relax en niet moeilijk doen. Goed is goed!

Vandaag gaan we sinds jaren naar een andere kapper dan (oma) Greet en Lars is de gelukkige! Hij moet nodig geknipt worden. Met onze Translator app, vele handgebaren, de 3 Engelse woorden die ze bij de kapper spreken en de telefonische hulplijn van een van de klanten komen we er prima uit. Lars had eerst nog een ander stoer kapsel in gedachten, maar halverwege de grote uitleguitdaging, veranderde hij toch van gedachten. Hij wilde z’n krullen toch niet kwijt en ging voor het behouden van zijn kapsel, maar dan een wat kortere variant. Wassen, knippen en drogen voor 58 yuan (7,50 euro), wat een geld! Bij (oma) Greet zijn we altijd veel voordeliger uit! 😛 😛

De kapper!

Voor dit geld mag Lars eerst liggend plaatsnemen bij de wasbakken, waar z’n haren worden gewassen en hij ondertussen wordt gefilmd door de behulpzame klant. Vervolgens wordt z’n haar in model geknipt, nogmaals gewassen en daarna geföhnd. Tot slot wil de halve kapsalon nog op de foto met onze blonde Germaan.

Op zoek naar een broek voor Nick en shirts voor Lars en Nick komen we weer in een ondergrondse market terecht. We vinden niet wat we zoeken, maar wel een sushi toko. Daar worden de sushi custom-made gemaakt. Omdat we nog vrij vol zitten van onze late lunch/ brunch nemen we wat sushi mee naar huis voor avondeten. Met z’n allen snoepen we heer heerlijk van.

Zaterdag 10 februari

De dag start met een fruitsalade, een kom (kopjes hebben ze meestal niet in China) thee ennnnn een heerlijk wentelteefjesontbijt!

De rede om naar Zhangjiajie te gaan was de glazen brug boven de “Grand Canyon”. Terwijl Rich gisteravond nadere info hierover verzameld, blijkt dat het bijna 2 uur heen en 2 uur terug reizen is. Belangrijker voor ons is nog dat de recente reviews aangeven dat Tianmen Mountain met de glazen rotsplateaus vele malen mooier is. Hier ga je met een gondel in 20 minuten heen. En laat deze gondel nu op nog geen 10 minuten lopen van ons appartement starten! Dus we hebben ons plan aangepast. We gaan vandaag de Tianmen Mountains bezoeken en als we dan nog het idee hebben dat de glazen brug nog iets kan toevoegen, dan gaan we daar zondag naar toe.

 

Uitzicht vanuit de gondel

Al lopend naar de gondel constateren we bedenkelijk dat het vrij mistig weer is. Bij de kassa komt daar de info bij dat er een aantal routes gesloten zijn sinds 1 december 2017 wegens onderhoudswerkzaamheden. Waaronder de spectaculaire roltrap. Dat is allemaal balen, maar er zijn evengoed een paar plateaus open, dus we besluiten om toch te gaan. Wellicht trekt de mist gaandeweg nog op …

Het is wel mistig!

Echter des te hoger we komen, des te meer mist we aantreffen.

Het uitzicht vanuit de gondel op de entree van de Tianmen Mountains

Boven aangekomen halen we eerst snel onze sjaals, mutsen en wanten weer uit de tas. Het is hier behoorlijk koud en het sneeuwt zelfs lichtjes.

Omhoog is prachtig

Van de hoge, steile en plankachtige rotsen is veelal weinig tot niets te zien. We starten aan de wandelroute en op circa de helft treffen we onze eerste glazen rotswandelplateau aan. Het had zeker spectaculair geweest als we geen wit uitzicht hadden gehad … Het is hierboven zelfs zo koud, dat het water bij de toiletten is afgesloten om bevroren leidingen te voorkomen … Schijten op de grote hoop dus! 😛

Het sneeuwt prachtige vlokken

Het is nog een flinke wandelroute in de kou en ook bij de kleine glazen rotswandpier is het vooral de glazenpier die je ziet. De omgeving is wit en nog een wit!

Een mooi en spannend uitzicht

Ondanks de mist waren sommige stukken prachtig

De 1e glazen bergplateau

Bevroren bomen

Samen met Lars op een glazen pier met een egaal witte achtergrond …

Daar hoeven ze ons niet voor te waarschuwen …

Kort voor het einde van de wandelroute kunnen we als we een kleine omweg nemen nog een keer over een glazen rotswandplateau lopen, maar aangezien we het wit wel gezien hebben en het allemaal redelijk koud hebben, besluiten we rechtstreeks door te lopen naar de gondel. Bij de gondel aangekomen probeert de zon met kleine pogingen om door de mist heen te prikken, maar naar wat wij kunnen inschatten zal het desondanks nog behoorlijk mistig blijven. Het is daarbij al 15 uur en rond 17 uur wordt het alweer schemerig.

Onze conclusie voor deze activiteit: een absolute aanrader voor in de zomer, wanneer alles frisgroen is en je op een heldere dag gaat! Tijdens de wintermaanden is het te doen, maar is het wel meer een dorre boel ondanks dat er ook wat groene bomen te spotten zijn. En uiteraard: ga niet op mistige dagen! Ook al lijkt het beneden nog wel mee te vallen …

Zondag 11 februari

Al om 7.15 uur staan we op, wat ons betreft is dat een gevalletje: wekker zetten!

De koekenpan houdt het keurig vol en dus staan er voor vandaag weer lekker wentelteefjes op het ontbijtmenu. Smullen wat ons betreft! 😛

Rich heeft flink verder op internet gestruind en er blijkt een busverbinding naar de glazenbrug te zijn van 2x 40 minuten. Gezien de toch wel teleurstellende ervaring bij de Tianmen Mountains besluiten we toch de glazenbrug te gaan bezoeken. Op het station blijkt er zelfs een rechtstreekse busverbinding te zijn. Helaas passen er in het eerste busje nog maar 2 personen en moeten we ruim 40 minuten wachten tot het volgende busje vertrekt.

Eventjes geduld nog, het busje vertrekt zo …

Na circa een uur stappen we uit op de aangegeven plek, maar is er geen enkel Engelstalig teken of pijlwerk met afbeeldingen van de glazenbrug te bekennen. Het is vooral een dorre T-splitsing. Er komt een taxichauffeur op ons af en bied aan om ons voor 40 yuan (na onderhandeling uiteraard J) naar de glazenbrug te brengen. We stemmen in en net wanneer we weg willen lopen komt een Chinese bij ons staan en attendeert ons erop dat er een gratis shuttelbus is die dat doet! Wel potverdorie!!! Ze gebaart ons dat we haar en haar 2 reisgenoten kunnen volgen. De taxichauffeur begint heftig tegen haar tekeer te gaan en begint haar weg te duwen. Oké, tijd om even in te grijpen: ik ga tussen hen beiden instaan en duw de taxichauffeur vriendelijk doch dwingend opzij. En vervolgen onze route richting de glazenbrug achter de 3 meiden aan. Na 150 m komen we bij een ticketkantoortje aan.

Het reisbureautje waar we de kaartjes halen

Onze behulpzame Chinese vertelt dat we hier kaartjes moeten kopen, want boven bij de brug kan dit niet. Hierover hebben we op internet ook een en ander gelezen. De berichtgevingen hierover wisselen. Een aantal informatieve sites over China geven aan dat het niet bij de entree kan. In reviews van reizigers wordt aangeven dat het soms wel kan (en soms ook niet lukt), dus wij besluiten het maar niet te gokken.

Het lukt het ticketbureau niet om de kaartjes digitaal naar ons te versturen. Maar na wat belwerk krijgt onze behulpzame Chinese een memobriefje met daarop een referentienummer welke ze bij de entree moet tonen. We lopen 300 meter verder omhoog en stappen in de shuttelbus en volgen de Chinezen naar de entree. Daar krijgen we uiteindelijk onze tickets. Om ons heen kijkend vermoeden we dat de info in de reviews van de andere reizigers wel eens heel goed zou kunnen kloppen. Maar het maakt ons verder niet uit, wij hebben de tickets (tegen een lagere prijs dan we op internet vonden) en kunnen naar binnen. Kennelijk zitten we nog net in het juiste tijdslot want we kunnen zo door alle wachtrijhekken doorlopen. Geen wachtrijgehalte à la EuroDisney of Efteling dus.

Onze Chinese gids! Geen duimpjes, maar V-tjes…

Vanuit de controle lopen we richting de brug door een soort van deuropening en ineens staan we halverwege een tribune en zien we voor ons de brug. Het is een mooi gezicht de brug met de glazen bodem. Met onze schoensloffen lopen we over de brug en doen we lekker met de Chinezen mee en gaan ook op de glasplaten liggen. Heel raar om dit boven een vallei te doen met enkel een glasplaat onder je. Lars merkt alert op dat de promotie afbeeldingen niet bepaald kloppen. De bodem van de glazenbrug wordt daar namelijk als geheel van glas weergegeven, maar in werkelijkheid zijn het echter vierkante glasplaten van circa 5 m2 in het midden omgeven door staal en aan beide zijkanten kun je ook over een stalen strook lopen. Gelukkig is het hier nauwelijks mistig en kun je goed de diepte zien en rondom kijken. Richard filmt en fotografeert met zijn camera, maar dat mag niet. Stiekem maakt hij later nog wat foto’s.

Yeah! We zijn er!

De prachtige brug

Nick en Lars liggend op de brug

Skydiven, maar dan anders!

Na het oversteken van de brug volgt een pittige wandeling langs de bergwanden, die start met een lange afdalende trap tussen een smalle rotsspleet.

Een stijle afdaling langs de trappen in de kloof

Daarna volgt een lange trippel over een houten passage hangend aan de rotswanden. Heel bijzonder! Het is inmiddels 16.15 uur en hoewel het een mooie wandeling is vragen we ons inmiddels wel een klein beetje af hoelang het wandeltraject nog zal gaan duren.

De rivier kleurt blauw

Echte broeder en zusterliefde!

Selfie bij de waterval

Dat is nog best hoog die glazenbrug!

De kloof waar we doorheen lopen

Onze behulpzame Chinese heeft ons namelijk op het hart gedrukt dat we op tijd terug moeten zijn omdat de laatste bus naar Zhangjiajie om 17.30 uur vertrekt. We hebben al een paar keer gedacht dat we er wel zouden zijn wanneer we een bocht onderaan de berg zagen aankomen. Dachten aan te zien komen, want dan konden we gewoon vrolijk verder lopen. 😛

Ineens zien we een soort van houten overdekte bootjes varen. De kids lopen er vol enthousiasme heen om te kijken of wij ook mee kunnen en of dit ons wellicht gelijk naar de eindbestemming brengt.

De bootjes van de pittoreske oversteek

Er blijkt geen keuze te zijn, het wandelpad eindigt hier en iedereen stapt op de pendelboot. En wij dus ook, geen idee hebbend waar we uitkomen. Maar het varen is in ieder geval een leuke verandering na het lange wandelen. Iedereen moet een zwemvest aan, wat het een gezellige kleurrijke boel maakt. We steken de rivier schuin over en wanneer we aan wal stappen, blijken we ineens het einde te hebben bereikt.

Zwemvestjes aan en gaan

We komen uit op de plek waar we in de pendelbus zijn gestapt. We worden weer benaderd door gretige taxichauffeurs, maar onze behulpzame Chinese (haar bijnaam is Roodkapje vanwege haar rode capuchon die ze tijdens de wandeling regelmatig opdeed) duikt weer op en zegt dat we net als haar gewoon met de pendelbus terug kunnen.

Tot onze verrassing rijden we met de pendelbus bergopwaarts. Rich krijgt een donkerbruin vermoeden dat we de verkeerde kant oprijden en realiseert zich dat we niet in de bus hadden moeten stappen, maar naar beneden hadden moeten lopen. Dit blijkt inderdaad te kloppen, want de pendelbus levert ons af bij de entree van de glazenbrug. Roodkapje verontschuldigd zich dat ze het verkeerd had. Ze voelt zich er enorm rot onder en gaat bij de buschauffeur informeren. We mogen uiteindelijk weer instappen, want hij gaat immers weer naar beneden. Dit gaat echter niet van harte en hij parkeert de bus en zet hem uit. Rich krijgt het gevoel dat de buschauffeur ons een loer probeert te draaien. En dat blijkt later ook het geval te zijn: er komt namelijk taxichauffeur (die ons eerder probeerde te hasselen) de bus in en probeert ons nogmaals in zijn taxi te krijgen. Roodkapje gaat het gesprek stevig met de bus-en taxichauffeur aan, maar ze zijn beiden onvermurwbaar. Inmiddels is het 17.10 uur en staan we boven aan de berg in plaats van onderaan de berg vanwaar onze laatste bus over een kleine 20 minuten voorbij komt … Na enige onderhandeling krijgt Roodkapje nog 20 yuan van de prijs af. De taxichauffeur weet dat we klem zitten … Omgerekend zijn we wel iets meer kwijt, maar zijn we er wel verzekerd van dat we weer terugkomen en dat is ons ook wel wat waard. We stappen de bus uit en ik ben nog nauwelijks uitgestapt of de buschauffeur sluit de deuren achter me, start de bus en rijdt weg! Hoezo genaaid??? En zoals de mannen dan zeggen: het was niet eens lekker!

Voordat we naar ons appartement teruggaan, gaan we eerst nog ergens wat eten. Wat ons betreft kunnen we concluderen dat deze streek echt ons type keuken niet heeft. We kijken hoopvol uit naar de keuken van Hongkong! 😛

De dag ronden we af met een derde oplichter: de taxirit vanaf het restaurantje naar ons appartement kost 6 yuan (avondtarief op de meter), maar de eerst taxichauffeur wil ons 30 yuan hiervoor berekenen. Wanneer Rich hem gebaart door te rijden, biedt hij nog coulant aan om het voor 20 yuan te doen … Taxichauffeur nummer 2 is gelukkig al redelijker: voor 10 yuan brengt hij ons thuis. Ik zet de harde onderhandelingstactiek van Nick in en in no-time zitten we in de taxi voor 6 yuan. Het was me ons dagje wel: zoveel afzetters hebben we niet eerder gehad! Het zal echter ook vast niet de laatste keer zijn, dat zoiets ons zal overkomen…

Onderdeel van het avontuur, nietwaar?! We hebben wel een heerlijke dag gehad. Ondanks dat het uitzicht rondom de glazenbrug verre van spectaculair was en in de vallei nog best wat troep opgeruimd had mogen worden, zijn we blij dat we de brug toch hebben opgezocht. We vonden het bijzonder om over deze brug te lopen en hebben een mooie wandeling door de “Grand Canyon” gemaakt. De jongens beginnen al echte wandelaars te worden. Ze spelen, rennen en maken veel lol. In Nederland waren het geen wandelliefhebbers, maar we constateren dat ze het hier, ook tijdens lange wandelingen heel goed doen!

Maandag 12 februari

Terwijl ik alle spullen weer in de tassen stop en de kids aan hun schoolwerk gaan, gaat Rich naar het treinstation om alvast de treintickets van 5 treinreizen na Hongkong op te halen. Het is hier in Zhangjiajie (ten opzichte van in Beijing) namelijk vrij rustig bij de loketten en dan hebben we ze maar weer mooi binnen, zeker in deze drukke periode rondom Chinees Nieuwjaar. Rich heeft hier “slechts” 20 wachtenden voor hem. Als hij aan de beurt is, is de opbouwende rij reizigers achter Rich minder blij met deze actie. Ze printen hier namelijk elk treinticket apart uit nadat ze eerst steeds een aantal gegevens moeten invoeren en in totaal gaat het om 30 treintickets!!!

Iets voor 17.00 uur stappen we onze trein in. Tot onze verbazing staat deze wagon vol met banken. Verrassend omdat we staplaatsen hebben. Volgens het ticketbureau waren namelijk alle zitplaatsen uitverkocht door de drukte van Chinees Nieuwjaar.

We hebben zitplekken!!!

We zijn als een van de eerste in de wagon en bergen in ieder geval onze batterij aan bagage gauw op in de rekken, want als je de volksverhuizende Chinezen voor je hebt, dan is deze kans verkeken. En als we moeten staan met al die rolkoffers- en tassen om ons heen, dan is dat nog een hele toer met de zo nu en dan schokkende trein. Aangezien het nog erg rustig is in onze wagon, besluiten we om de domme toerist uit te gaan hangen en plaats te gaan nemen op de banken. Wanneer de trein vertrekt, is de bezetting van de wagon een kleine 10%. Rich zoekt snel op wat het reisschema van de trein is en het blijkt dat we maar 2 stops maken voordat we op onze overstapplaats aankomen. En nog leuker: de eerste stop is over een uur! Oftewel: we kunnen in ieder geval het aankomende uur zitten! Heerlijk!!! Want ik zag toch wel een beetje op tegen 2 uur staan. Dat is niet bepaald mijn ding …

Bij de eerste stop kijken we nieuwsgierig naar perron om te inventariseren of er veel mensen voor deze wagon in de wachtrij staan. Oei, dat zijn er helaas meer dan gehoopt. De wagon stroomt vol, maar tot onze verbazing wordt onze zitplek voorbijgelopen. Net voordat de vertrekt melden zich twee Chinezen dat zij een ticket hebben voor de plekken waar wij op zitten. Uiteraard maken we quasi verontschuldigend plaats voor ze. Maar wederom hebben we mazzel, we kunnen met een beetje inschikken gewoon op onze zitplek blijven zitten. En anders waren er achter ons nog 3 plekken vrij. Echt mazzel, want nu kunnen we ook het laatste sta-uur zitten! Mazzel hadden we zeker, want wanneer wij uitstappen op het station van Changde, staat er een enorme massa mensen voor wagon 14 om in te stappen en die kunnen zeker niet allemaal zitten …

Met een overstaptijd van 2,5 uur lopen we eerst het enorme perron af en het station uit. Om vervolgens even verderop weer het station in te gaan en opnieuw door de scancontrole te gaan. Deze werkwijze schijnt voor de Chinezen erg goed te werken. 😛

Het is inmiddels even na half 8 en met nog een kleine 2 uur te gaan voordat we mogen boarden, is het tijd voor ons instant noodle diner. Gelukkig vinden de kids het nog steeds een feestje om dit uit een bakje te eten. J Keurig op tijd vertrekken we vanuit Changde en installeren we ons op de hard sleepers. En leggen we de komende uren een kleine 1.000 km af.

 

Wat is ons opgevallen in Zhangjiajie en in de voorgaande plaatsen in China:

– Elke stad heeft enorm veel straatvegers. Dat is ook wel nodig, want of er nu op een afstand van nog geen 2 meter een prullenbak staat of niet, de Chinezen gooien hun afval gewoon op straat.

– De Chinese slaaptreinen zijn aan de koele kant (+15°C) in tegenstelling tot de Russische slaaptreinen die behoorlijk aan de warme benauwde kant (+27°C) zijn.

– Voor een busrit in dezelfde bus in de stad betaal je één tarief. Onafhankelijk de afstand die je reist.

– We tot op heden weinig dikke chinezen hebben gezien. De mensen zijn in de regel erg slak. Obesitas heeft hier nog niet echt toegeslagen.

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

4 Reacties

  1. Linda hoogland (moeder van Cas peerdeman) februari 17, 2018

    Wat een geweldige ervaring de glazenbrug!!! ik blijf jullie volgen hoor.

  2. Boudewien februari 17, 2018

    Mooi verhaal weer! Enne, Als Lars naar de kapper moest niet iemand op het idee gekomen wat aan Richards baard/snor/bakkebaarden te doen 😉

    • De Hekies februari 17, 2018 — Berichtauteur

      De bedoeling was in Hongkong, maar daar is alles dicht voor chinees nieuwjaar. Nog een weekje wachten…

  3. Lia Kooij februari 17, 2018

    Wat een mooie fotoos en wat genieten jullie.Fijn om mee te genieten.

Laat een reactie achter

© 2019 Ons avontuur

Thema door Anders Norén