Ons avontuur

De wereld als speeltuin

Life is a journey, alles proberen, één moet de eerste zijn!

Xi’an

Life is a journey!

Zondag 4 febrauri

Keurig op tijd komen we om 8.30 uur aan op het treinstation van Xi’an en vinden we onze bus richting het hostel. Xi’an ligt in iets onder het noorden in China, het telt 8,7 miljoen inwoners en een teraccotaleger.

We zijn in Xi’an!

Vanaf de bushalte lopen we de Moslimwijk en straatjes vol met kooplui binnen. Slagerijen, rijstekoekjesmakers, rode peper malers, kipverkopers etc het is er allemaal, maar wel op het level waar de Keuringsdienst van Waren acuut kots en kotsmisselijk van zou worden. Hier is het echter de gewoonste zaak van de wereld. En het doet heel gezellig aan, want je kunt er echt van alles kopen, van etenswaren tot schoenen.

Het is druk in onze straat…

We lopen een paar keer verkeerd en de route app is kennelijk ook van slag. Op een gegeven moment komen er een paar Chinezen ons spontaan te hulp en worden we naar ons hostel geleid. We waren er voorbij gelopen terwijl we onze ogen uitkeken naar al wat we om ons heen zagen. ;-P

Het Alley Youth Hostel is een hostel met een lekkere ruime verblijfsruimte met een poolbiljarttafel en de kamer met de stapelbedden is ook een stuk ruimer dan in ons vorige hostel. Het is ook dit keer geen mega luxe, maar wel relaxter dan ons vorige hostel.

Onze bakker, één wit gesneden graag!

De dag lekker in het hostel rondgehangen en aan het eind van de middag (’s ochtends in Nederland) ff gezellig gefacetimed met het thuisfront.

Daarna de drukke straatjes rond ons hostel ingelopen op zoek naar een restaurantje. Vandaag eens niet uiteten bij de Chinees, maar bij een van de vele Moslimrestaurantjes. Dit betekent halal gerechten en geen bier! Wat mij betreft op zich lekker gegeten, maar geef mij maar Chinees eten. Ja, zelfs na 2 weken kan ik oprecht zeggen dat ik het nog net zo lekker vind als op de eerste dag 🙂

Lekker ontspannen

Maandag 5 februari

De bedden in ons hostel hebben dan wel dikke matrassen, maar deze blijken vooral gevuld te zijn met spiralen. Welke ’s nachts vooral veel kou afgeven en mij helaas een brakkige nacht opleveren. Op onze vraag of we voor de volgende nacht extra dekens zouden mogen hebben, krijgen we tot mijn blijdschap elektrische dekens mee. Wauw, ik kijk al uit naar de komende nacht! 😛

De rede van ons bezoek aan Xi’an is het Terracotta leger, welke we vandaag gaan bezoeken. Onderweg spot Nick een muziekwinkel en wil hij heel graag kijken of ze een gitaarstemmer verkopen. Het is best knap dat Nick dit winkeltje heeft gespot, want het ligt onder 80 lagen stof, zowel aan de buiten- als aan de binnenkant! Zoals er weleens wordt gezegd: je moet er doorheen kijken. 😛 😛 😛

Terwijl we naar binnen lopen en bedenken hoe we duidelijk gaan maken wat we zoeken, treffen we bij de toonbank de verkoper aan die een gitaarstemmer aan het verkopen is aan een klant. Timing is alles! Wauw, dit is helemaal perfect. We wachten rustig af en met veel belangstelling kijken we hoe de koper onderhandeld over de prijs en wat hij uiteindelijk betaald: 20 yuan oftewel 2,40 euro. De verkooptransactie met ons is in no-time afgerond: Nick wijst op de gitaarstemmer en geeft hem 20 yuan. We betale(n) immers niet meer dan een lokale! 🙂

We zetten verder koers richting het busstation. Er worden diverse complete tours aangeboden naar het Terracotta leger, maar als het even kan, reizen we graag tussen de locals. Het is wel wat meer uitzoekwerk en altijd een beetje spannend of het allemaal verloopt zoals gepland, maar voor ons is het onderdeel van het avontuur.

Op het station vinden we onze buslijn 306 en springen er gauw in, want deze staat op het punt om te vertrekken. Gaandeweg beseffen we dat we dit niet de 306, lijn 5 is, maar de gewone buslijn 306. Deze duurt er 20 minuten langer over en het vervelendste is wel dat hij 1 yuan (0,13 eurocent) per persoon duurder is. 😉 😛 Gelukkig hebben we ons piratenkaartspel weer mee en wordt er menig potje gespeeld achter in de bus. 😛

We spelen het piratenspel achterin de bus

En we kunnen wel stellen dat het een aanrader is om er een bezoek aan te brengen. Wat bijzonder! We hadden een audiotour geregeld, maar helaas was het grotendeels een warrig en onduidelijk te verstaan verhaal. Een echte gids, is wat ons betreft hier wel aan te raden.  Maar het verhaal hebben we met onze voor- en na informatie van internet en de audiotour toch aardig rond gekregen. Althans dat idee hebben wij 🙂

Tijdens het graven van een waterput nabij Xi’an troffen enkele Chinese boeren in 1974 de eerste terracottabeelden in de grond aan. Het Terracottaleger bestaande uit duizenden levensgrote soldaten, paarden en strijdwagens is meer dan 2000 jaar oud. En is geplaatst om de graftombe van de eerste keizer van China te beschermen. Deze graftombe van Qin Shi Huangdi die China tot één rijk verenigde, staat niet ver van het Terracottaleger.

Het beroemde leger onder de grond

De legende is dat het Terracottaleger is geplaatst om het graf van de keizer te beschermen tijdens zijn reis naar, zoals men destijds geloofde, de mythische wereld onder het aardoppervlak. Oorspronkelijk stond het leger boven de grond, maar door de eeuwen heen werd het bedekt met meters dikke lagen zand.

Vol bewondering kijken de jongens naar het leger

Wat het leger van achtduizend levensgrote soldaten ook heel bijzonder maakt, is dat ze allemaal een eigen, uniek gezicht hebben. De soldaten zijn onder te verdelen in voetsoldaten, artillerie, officiers en generaals. Daarnaast waren ze allemaal uitgerust met echte wapens zoals kruisbogen, speren en zwaarden. Tevens zijn er meer dan honderd strijdwagens, vijfhonderd paarden en honderdvijftig ruiters gevonden. Dit alles is te bezichtigen in drie aparte grote overdekte groeves.

Een van de mooie beelden

In de eerste groeve tref je de grootste verzameling terracottabeelden aan. Het leger staat in rijen naar het oosten opgesteld, waarvan de buitenste rijen naar het noorden en het zuiden en de achterste rijen naar het westen gericht zijn. Dit om het leger te beschermen tegen gevaar van de achter- en zijkanten.

De strijdwagens zijn helaas vergaan door brand en verrotting. Archeologen zijn nog steeds bezig met het uitgraven van de groeven en zijn al 30 jaar bezig met het in elkaar zetten van de beelden. Het restaureren van de beelden gebeurd in verschillende fasen: eerst wordt de modder en het zand verwijderd, dan wordt het met water afgespoeld, stukje bij beetje in elkaar gezet en opgevuld en tot slot geverfd zodat het weer als een geheel uit komt te zien.

Het onderzoek is hier nog in volle gang

De reparaties vinden hier plaats

In diverse kleinere groeves zijn ook terracottabeelden gevonden van ambtenaren, arbeiders, acrobaten, muzikanten en dieren. Dit alles allemaal bedoeld om de keizer te vergezellen naar het hiernamaals. Naar de feiten omtrent de graftombe in de vorm van een pyramide blijft het gissen. Deze graftombe is namelijk nog nooit opengemaakt om geen grafschennis te plegen en daarbij dat de legende gaat dat er rondom boobytraps verspreid liggen. Het verhaal is dat het bestaat uit een kleine ondergrondse stad compleet met tempels, paleizen en zelfs aangelegde riviertjes van kwikzilver. Wetenschappers hebben bevestigd dat er zich een enorme met brons beschermde ruimte ter grootte van een voetbalveld in de pyramide bevindt. Het verhaal, (van kapitein ortega), zou dus zomaar waar kunnen zijn … Toe ga mee naar snorkelland midden… 😛

Wat in ieder geval waar is, is dat het een indrukwekkend groot terracottaleger is!

Teruggekomen bij het busstation staat er 2 enorme rijen mensen: een voor buslijn 306 en een voor de 307. Toch maar gebruikmaken van het taxiaanbod om voor 150 yuan (19 euro) terug naar de stad te gaan??? We kijken elkaar lachend aan: Nee, dit is ook onderdeel van het avontuur en we sluiten keurig aan. Er vertrekken 2 volle bussen voor ons en wij zijn de eerst wachtende voor bus nummer 3. Deze laat nog behoorlijk lang op zich wachten en we zien ineens bus 614 het station op komen rijden. Deze bus kunnen we ook nemen en daar staat geen rij voor. Net wanneer we deze bus instappen, komt uiteraard de 306 aanrijden. Maar wij zijn allang blij: we zitten nu lekker warm en komen ook op deze manier naar de stad, ook al kost ons dat 1 yuan per persoon meer! 🙂 🙂

In Xi’an belanden we nabij het station bij een minder goed Chinees restaurantje. Het is het woord restaurant qua looks qua Westerse normen en waarden niet waardig, maar dat is bijna geen enkel eenvoudig restaurant hier in China. Het beste eten we eigenlijk op dit soort plaatsen. Helaas is bij dit restaurantje het eten ook beduidend minder. Desondanks vult het nog steeds onze hongerige magen. 😛

Dinsdag 6 februari

Tot mijn verbazing word ik ’s nachts wakker van de kou! Ik check gelijk m’n warmtedekenschakelaar en terwijl ik verbaasd constateer dat het lichtje niet meer brand, zie ik Nick naast m’n bed staan. Het licht in de badkamer doet het niet meer, meldt hij me. Ik besef me met m’n slaperige hoofd dat we kennelijk een stroomstoring hebben. In het donker ga ik op zoek naar een lampje zodat Nick goed naar de wc kan gaan. Wanneer hij terugkomt stelt hij voor om lekker bij mij in bed te kruipen, zodat hij mij lekker warm kan houden. Nou zo’n kacheltje is zeker wel welkom. Klein nadeel is, dat dit een zeer beweeglijk kacheltje is en ik de aankomende 1,5 uur niet verder niet meer slaap. Maar ik heb het in ieder geval wel lekker warm! 😛

Net wanneer ik weggedoezeld ben, worden we wakker van Lars, die blijkt ziek te zijn. Hij heeft behoorlijk last van z’n maag en loopt compleet leeg. Na ruim een maand is de eerste van ons toch ziek van het eten geworden. Als een stoere kerel, ondergaat Lars het heel volwassen en probeert ons zo min mogelijk tot last te zijn. Gelukkig hebben we weer elektriciteit en slapen we allemaal in ons eigen bed uit tot een uur of half 9. En Lars zelfs tot 9.30 uur!

Wat Lars betreft kunnen we er vanmiddag zeker nog wel op uit. Het gaat inmiddels al weer iets beter met hem en hij heeft bijna geen last meer van zijn maag. We lopen ons hostel uit en dompelen ons onder in de Moslimwijk met al zijn winkeltjes, stalletjes en al wat niet meer. Allereerst scoren de kids een suikerspinbloem van hun aanvullende beurs gesponsord door opa Fred & Greet. Niet bedoeld voor snoep, maar bij het horen van de supergrote en mooie suikerspinbloem die de kids hadden gespot, mochten ze er hiermee een uitzondering op maken. Tig kusjes vlogen gisteravond via FaceTime van China naar Nederland! 😛

Suikerspinnen!

Alle heerlijke etensgeuren herinneren ons eraan dat het inmiddels zo rond het middaguur is. En het happen en stappen gaat van start: we proeven verschillende lekkernijen en voordat we de wijk uitgelopen zijn, hebben we onze magen goed gevuld met allerlei lekkere lokale specialiteiten.

Echte eierkoeken proeven

Een heerlijke vleesspies

Chippies proberen

Een visschotel (we dachten dat het aardappelen waren)

Nu wel de aardappelen! en een warm preibroodje

Lars wilde meer van de aardappelen

Een lekker broodje met iets van tomaat en ragout

Een soort van broodje kebab mag niet ontbreken

Ook Lars geniet hier en van het op recept drinken van Coca Cola volop van, maar is wel toe aan een toilet. We lopen hiervoor een winkelcentrum binnen en komen terecht in een van de vele Chinese megagrote ondergrondse markets bestaande uit diverse verdiepingen en gelukkig ook diverse toiletten. 😛 😛 We dolen weer lekker rond in deze bijzondere onderwereld.

Vervolgens gaan we op zoek naar de Wall Mart voor thee(zakjes) en Nutella pasta. Een vriendelijke Chinese dame brengt ons erheen en rondom deze ondergrondse supermarkt treffen we weer een enorm shoppingplaza aan. Ongelooflijk en ook hier ziet het weer zwart van de mensen. Na het rondje Wall Mart (zonder het gewenste resultaat) lopen we nog even het ondergrondse winkelcentrum door. De nagellakshops lonken en lonken en uiteindelijk gaat Inge overstag. Haar zakgeld zet ze in voor nagels met een goudglitter nagellak.

Inge haar nagels worden professioneel en mooi gelakt

Het nagellakken bestaat uit een hele serie handelingen en Inge haar zitvlees wordt aardig op de proef gesteld, maar wat is ze blij met het eindresultaat! Als een ware prinses huppelt ze vervolgens verder. Rechtstreeks naar de speelhal waar haar broers inmiddels hun zakgeld hebben ingezet en zich vermaken met diverse games. Voor 1,20 vermaken ze zich uitstekend en kunnen 3 speeltjes spelen, die in Nederland al snel 2 euro per keer kosten.

Rond een uur of 20.30 uur staan we weer buiten en zien de fotogeniek verlichte Bell en Drum Tower.

De verlichte Bell Tower

Onderweg richting ons hostel scoren we nog een lekkere softijs bij de Mc. Traktatie voor de kids, omdat ze onder de middag zo enorm veel geproefd hebben.

Onderweg komen we langs de stadsmuur van Xi’an die prachtig is verlicht

De kids kiezen voor een upgrade op eigen kosten voor een mega mango of oreo softijs. De smulaapjes weer in actie, hoor! We halen tot slot nog een lekker pitabroodje gevuld met krokante kip en een vleesspies, want verder zitten we allemaal nog vol van onze proeverij van vanmiddag.

De prachtige Bell Tower

Leuk om nog te vermelden is dat ze voor de vleesspiesen wilgentakken gebruiken, waar ze een punt aan maken, zodat het vlees er makkelijk op te rijgen is. Dat onze kids overigens spontaan geen vegetariërs zijn geworden is echt een wonder. Want van alles wat ze al gezien hebben, van open slagerijen tot hele kippen, eenden, geitenkoppen met tanden en al in de wok, darmen, levers etc, had het zowaar gekund.

Geitenkoppen soep

Wat wel gebeurd is dat Lars z’n maag weer onrustig wordt, dus zetten we versneld koers richting ons hostel. Kids op bed en Rich en ik sluiten de dag beneden af onder het genot van een rozenthee en een biertje.

Woensdag 7 februari

Lars heeft nog wat last van zijn maag, maar vindt het prima om weer rond het middaguur eropuit te trekken. Dat komt mooi uit, want om 12 uur moeten we onze hostelkamer uit. ’s Ochtends pak ik al onze spullen weer in en daarna ontbijten we weer lekker met brood en een lading fruit. Groente eten ze hier niet heel veel, dus het fruiteten proberen we eigenlijk altijd ’s ochtends te doen. ’s Middags komt het er vaak niet van en het is ook nog geen echt picknickweertje …

In tegenstelling tot gisteren, gaan we vandaag toch echt de Bell en de Drum Tower bezoeken, die beiden op korte afstand van elkaar in het centrum aan de hoofdstraat liggen. We beginnen na een walking lunch in de Moslimwijk om iets voor 14 uur bij de Drum Tower.

Voor de kleine drums!

Daar start namelijk om 14 uur een muzikale voordracht uitgevoerd door Chinese dames in traditionele klederdracht.

Een grappige show in de Drum Tower

Zoals de naam al doet vermoeden staan in deze Tower drums en de grootste variant heeft een diameter van circa 2 m.

De grootste drum

De toren dateert uit de 14e eeuw en geeft je een prachtig uitzicht.

Zowel de Drum als de Bell Tower waren officieel bedoelt om de tijd aan te geven en werden ook wel de tijdbewakers genoemd. Door de loop van de eeuwen heen hebben ze ook dienst gedaan als gevangenis, hospitaal, centrum voor de kunsten, school en brandweerkazerne. Van de Drum Tower lopen we door naar de Bell Tower, welke het middelpunt is van een gigantische rotonde en je via een ondergrondse looptunnel kunt bereiken.

Lars leest de geschiedenis van de Bell Tower voor

Ook deze Tower heeft prachtig gedecoreerde plafonds en rondom geeft het prachtige uitzichten.

Het uitzicht van de Bell Tower

Vanuit de ondergrondse looptunnel pakken we de metro naar de Big Wild Goose Pagoda. In deze torenvormige tempel praktiseren monniken tot op de dag van vandaag hun levensvorm.

Een mooi zicht op het enorme bouwwerk van de Big Wild Goose Pagoda

De ommuurde tempel is dan ook alleen van afstand te bezichtigen. Rondom is een mooi plein met fonteinen en aan de voorzijde staan al enorme bloemencorso’s voor Chinees Nieuwjaar klaar.

De versieringen voor nieuwjaar zijn hier ook al aangebracht

De kids willen graag weer touwtjespringen en onder ruime belangstelling van de Chinezen oefenen de kids op “In spring de bocht gaat in, uit spuit de bocht gaat uit” 😛

Touwtje springen in het park voor de Big Wild Goose Pagoda

Vanavond gaat we nog een keer uiteten bij een Moslim restaurant. Het leuke aan dit restaurant is, dat je met alle gasten aan een lange tafel zit, waar in het midden schalen met ingrediënten rondgaan. Iedereen krijgt een eigen hotpot op een inductieplaatje en kan zo zijn eigen hotpot maken. Je krijgt de keuze uit een hotpot basis van spicy, no spicy en tomato en je kunt onbeperkt drinken pakken voor 4 euro p.p. Hier valt uiteraard geen bier onder! 😛

Eten aan de lange regel!

Na onze heerlijke maaltijd halen we onze koffers op in ons hostel en pakken we de bus naar het treinstation. Bij de controle moet ik m’n backpack openen, want volgens de controlemedewerkers zit er een spuitbus in mijn tas. Ik geef aan dat dat zo is, maar dat we op wereldreis zijn en dit nodig hebben. Uiteraard hebben ze hier geen boodschap aan en is dit onderdeel van een aangescherpt controlebeleid. Ik haal uit onze toilettas eerst Inge haar anti-klit haarspray, maar deze bedoelen ze niet. Dan poging 2: ik haal Rich z’n scheerschuim tevoorschijn en dit schijnt te zijn waar ze naar zochten. Deze wordt ingenomen en wanneer ze me verder met rust laten, rits ik vervolgens alles snel dicht en verlaat de controlezone. Daar komen we goed weg: de scheerschuim heeft Rich toch niet nodig nu hij z’n baard laat staan en de mini deo’s zitten nog lekker in de toilettas. Deze hebben we zo nu en dan wel nodig! 😛 😛

Op de informatieborden staat onze trein vermeld, maar helaas is ons Chinees nog van dien aard, dat we er geen wijs uit worden op welk platform we moeten zijn om te boarden. De altijd assertieve Lars schiet direct wat Chinezen aan en het is even puzzelen, maar uiteindelijk belanden we in de overvolle Waitingroom 3. In de wachtruimte blijkt dat onze trein een half uur vertraging heeft. Jammer, want nu vertrekken we pas om 22.30 uur. Lekker latertje dus.

Wanneer we mogen boarden, blijken we al één Chinese gewoonte aardig te beheersen: via een sluiproute langs de wachtstoelen voegen we kort voor de boarding in op de enorm lange wachtrij. Al lopend naar onze wagon, krijgen we toch even de schrik te pakken. De hard sleeperwagons, zijn “kamers” zonder deuren.

Geen privacy, even schrikken

Dat we een extra logé zouden krijgen voor de nacht hadden we al ingecalculeerd, maar dit …. En hard sleepers hebben matrassen die wel dunner zijn dan bij de soft sleepers, maar qua hardheid maakt het niets uit.

Gezellig dicht op elkaar en geregeld komt er een Chinees bij ons buurten

We zijn bijna klaar met het opruimen van onze bagage en het opmaken van de bedden, wanneer de grote verlichting uitgaat. Bedtijd dus! 🙂 Gauw kruipen we allemaal ons bed in en gelukkig is onze logé geen snurkende variant. Oogmasker op en waxbolletjes in de oren en slapen maar. ;-P

Donderdag 8 februari

Tegen alle verwachtingen in hebben we allemaal redelijk goed geslapen. Ik slaap wel veel lichter, maar na wat rugbewegingen kom ik de dag wel door. 😛

De kids gamen hun 15% batterij leeg en spelen de rest van de middag hun favoriete piratenspel. Inge schrijft ook nog een briefje voor oma Frieda, waar we een foto van maken en via WeChat versturen. Lang leve het digitale tijdperk! 😛 😛

Om 15.30 uur verlaten we de trein en zetten we koers naar ons AirBnB appartement. Even lekker een paar dagen op onszelf en de beschikking over 5 bedden en een wasmachine. Luxe voor ons! 😛

Wat ons is opgevallen in Xi’an, maar ook in de andere plaatsen in China waar we zijn geweest:

  • Dat Chinezen in eetgelegenheden schaamteloos ook hun eigen eten en drinken nuttigen. Of dit nu iets van thuis meegenomen is of bij de concurrent gekocht, dat maakt niet uit.
  • Er worden enorm veel gebouwen en straten verlicht in een gezellig kleurenfestijn. Dit is helemaal het geval nu het de tijd rond het Chinees Nieuwjaar is.
  • Richard door een klein meisje gevraagd werd voor een selfie, en de jongens tot hun teleurstelling werden overgeslagen.
  • Rood de kleur van de vaandels voor liefde en geluk is, waarmee ze alles versieren.
  • Er ontzettend veel gebruik gemaakt wordt van de QR codes. Zowel om in te checken bij de bus, als voor het afrekenen van je inkopen. Zelfs bij kleine stalletjes wordt hier gebruik van gemaakt. Via WeChat kun je je Chinese bankrekening koppelen en er vervolgens gebruik van maken. Ook kun je nieuwe contacten toevoegen aan WeChat middels je persoonlijke QR code.
  • De Chinezen giga veel openbare toiletten hebben, die eigenlijk in het algemeen vrij schoon zijn.
  • Regelmatig zie je beelden van paarden. Deze geven geluk!

Paardenbeelden kom je regelmatig tegen

Verder Bericht

Vorige Bericht

2 Reacties

  1. Jennie & Ruud februari 9, 2018

    Hoi Richard, Heidi,Lars,Nick en Inge.

    Wat een geweldige ervaringen doen jullie op het is leuk om jullie blog,s en video,s te bekijken en vooral wat betreft China, wij zijn in Shanghai geweest en ook wij hadden die ervaringen en wat betreft de restaurants dat de koks roken en de gasten, ben je niet meer gewend in Nederland.
    Wij blijven jullie volgen en genieten van jullie verhalen, Follow your Dream en dat doen jullie.

    Groetjes Jennie & Ruud

  2. Anita februari 9, 2018

    Hallo allemaal

    Wat geniet ik van jullie verhalen! Echt top! Geniet leef en zing wees blij en dankbaar! Knuffel anita

Laat een reactie achter

© 2019 Ons avontuur

Thema door Anders Norén