Ons avontuur

De wereld als speeltuin

Onze eerste wereldreismijlpaal en the end of Guus Geluk

Vrijdag 2 februari

Onze eerste wereldreismijlpaal: we zijn een maand onderweg!!!

… En we gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet, ook al wachten de vaders en moeders thuis (en Friso 😉 )  ….

Vandaag een nieuwe poging om voor mij een nieuwe mobiel te scoren. Het plan is om een Xiaomi 4X of 5X te scoren van het Chinese merk Mi. We hebben van onze gids Jimmy een straat geadviseerd gekregen. Wanneer we deze uiteindelijk vinden, blijkt het de P.C. Hoofdstraat van Amsterdam te zijn waar we eerder deze week al waren geweest. Echter de Xiaomi (in store) winkel kunnen we nergens vinden. Als ik op een gegeven moment aan een verkoper vraag of hij weet waar ik de Xiaomi kan kopen, snelt hij een afgesloten kast in en komt met een 5X terug. De 4X verkopen ze niet meer. In eerste instantie wil hij de verpakking niet openen, mits we hem kopen. Ineens is de verkoper even weg en komt triomfantelijk terug met een geopende verpakking. Volgens hem is de mobiel eenvoudig om te zetten naar Engels. Helaas niet naar het Nederlands. Dat was nou eigenlijk wel de bedoeling … Hij adviseert ons dan om een Huawei te kiezen. Is ook een betere telefoon, voor hetzelfde geld volgens de verkoper en deze kan wel op Nederlands ingesteld worden. We zijn overtuigd en weten nog de verkoper over te halen dat we de Visa kosten niet hoeven te betalen. Hij zet de telefoon nog even voor ons op Nederlands, want ons Chinees is nog niet bepaald van dien aard dat we het zelf kunnen. 😛

Wanneer we later ons eerste mijlpaal vieren met een Mc snack constateren we dat er nog diverse apps in het Chinees staan en dat blijkt nog wel een dingetje te zijn. Rich heeft in ieder geval wat te doen de komende avonden 😛 En anders schijn je het in Hongkong (waar we over circa 2 weken zijn) door hackers om te kunnen laten zetten.

De lekkerbekken vervolgen hun route naar het Jingshan Park. Vanaf de tempel boven op de berg hebben we een fantastisch uitzicht over de Verboden stad van Beijing en het Heibai Park waar we gisteren waren.

Wat een uitzicht!!

Het is vandaag koud, -8°C maar het windje maakt het venijnig koud, waardoor de gevoelstemperatuur nog wel een paar graadjes lager ligt. En dat voel je helemaal boven op de berg! Foto’s maken en snel weer alle traptreden af naar beneden en op naar het Heibai Park, wat een entree heeft tegenover het Jingshan Park.

Samen genieten van het uitzicht op de verboden stad

Het Heibai Park lopen we nu aan de overkant binnen van waar we gisteren binnen liepen. We zoeken een pleintje uit de wind op en gaan lekker touwtjespringen met de kids. In spring de bocht gaat in, uit spuit de bocht gaat uit …

De lol van het touwtje springen

Niet alleen onze kids vinden dit leuk om te doen. Regelmatig springt een passerende Chinees mee. En worden we ook veel gefilmd en gefotografeerd. Geweldig!

Als het te koud wordt gaan we op zoek naar het geadviseerde restaurant van onze Duitse backpackvrienden. Hier serveren ze overheerlijke Peking eend. Tja en als je in Beijing/ Peking bent …

De eend wordt aan tafel bereid

Dan neem je in zo’n exclusief restaurant als Hollander slechts 1 hele eend en de bijbehorende pannenkoekjes met groente en sojasaus. Anders werd het niet te betalen. De duurste eend kreeg je voor 1200 yuan (145 euro) op je bord. Wij hielden het er bij een(d) van 25 euro. Wat erg leuk was, was dat de reeds gekookte en gebrade eend bij je tafel werd onthoofd en ontleed. De kids vonden het zo fascinerend, dat ze meerdere malen bij andere eendverwerkingen gingen kijken. Ze maakten foto’s voor Donald Duck, om te vertellen dat dit niet de geluksdag van Guus Geluk was. 🙂 😉 😛

De grote schrik, verbazing en verwondering bij Nick en Inge

Zaterdag 3 februari

Om 12 uur moeten we onze hostelkamer uit. Onze bagage kunnen we bij het hostel stallen terwijl wij nog even de toerist gaan uithangen. Het plan is om de Temple of Heaven uit 1420 te bezoeken echter bij de metro komen we een bordje tegen met Market erop en aangezien dergelijke markthallen een belevenis op zich zijn en we nog een hoesje voor mijn mobiel zoeken, besluiten we eerst daar naar toe te gaan.

In de speelgoed hoek ontdekken we diverse uitvoeringen van toverstaven uit de Harry Potterseries. Alleen veel te prijzig, vinden wij Hollanders uiteraard. Nick wil er absoluut een hebben, maar heeft er geen 180 yuan voor over. Maximaal 50 yuan. Wij geven aan dat dit niet haalbaar zal zijn. Maar Nick houdt vol en gaat naar de verkoper toe. Deze vindt het ook te weinig, maar doet wel steeds een nieuw tegenbod. Nick is keihard in onderhandeling en tikt voor de 4e keer 50 in op het rekenmachientje. En tot onze grote verbazing en Nicks blijdschap gaat hij uiteindelijk akkoord. Inge wil voor dat geld er ook een en Lars twijfelt eerst nog, maar koopt er dan ook een. Wat een feest: 3 stuks voor 150 yuan in plaats van 180 yuan voor 1 toverstaf!!!

Inmiddels is het 15.00 uur en de hoogste tijd om naar de Temple of Heaven te gaan.

De prachtige corridor met de Tempel of Heaven erachter.

Het is de tempel waar de keizers van de Ming en Qing dynasties hun offers deden. Op een offeravond was de 293 m lange passage verlicht met lantaarns en werden offergoederen zoals jade, zijde, graan en fruit naar de altaren van de tempel gebracht.

Opvallend is dat in de lange passage zich heel veel Chinezen ophouden en aan het kaarten zijn of andere Chinze spellen spelen. De kids en ook wij hebben genoeg aan het bekijken van de grote tempel aan de buitenkant en gaan nog even naar de speeltuin in het park.

Er worden veel spelletjes gespeeld in de corridor

De speeltuin blijkt echter een openlucht fitnesstuin met massage attributen te zijn. De Chinezen zijn hier volop aan het fitnessen en onze kids mengen lekker zich tussen deze actievelingen.

Tijdens het opbergen van de handschoenen en de toverstaven, laat ik Nicks toverstaf per ongeluk op de grond vallen en bestaat hij ineens uit 2 delen …. Oeps! Nick kijkt er heel verdrietig naar en we besluiten snel een nieuwe te halen. Hierdoor wordt het wel wat tempo maken, want eigenlijk wilden we op tijd eten, zodat we rustig richting het treinstation konden gaan. Gelukkig zijn we bekend met krap in de tijd zitten, dus ook dit halen we vast wel.

Rond half 6 zitten we, uiteraard met een nieuwe toverstaf, in een restaurant nabij onze hostel te eten. Lekker uit eten bij de Chinees: we krijgen er gelukkig geen genoeg van! 😉  Bagage ophalen en door naar het treinstation. Hier komen we iets over half 8 aan en ondanks de drukte bij de ticket- en bagagecontrole staan we om 19.50 uur in de wachtruimte. Deze is volledig gevuld met wachtende reizigers waarvan het overgrote deel in verband met Chinees Nieuwjaar naar familie afreist. Het lijkt bijna wel een all you can eat restaurant: wat de Chinezen allemaal wel niet eten terwijl ze wachten tot ze mogen boarden … Wanneer we onze treincoupe ingaan en onze bedden testen, kijken we elkaar enigszins teleurgesteld aan. We hadden dit keer treintickets met soft sleepers, maar de bedden zijn kliphard. Er zit wel iets op wat op een matras lijkt, maar het allesbehalve is. Voor de overige treinreizen in China hebben we treintickets met hard sleepers, waarschijnlijk zijn dat bedden zonder matrassen! ;-P :-O ;-P Fijne constatering is wel dat het hier niet zo absurd warm in de trein is. Het is zelfs aan de frisse kant, maar veel liever dit, zeker omdat we in deze trein alleen zullen overnachten, dan in een benauwde super warme trein te moeten vertoeven.

En wat de verhalen betreffende de wc’s: deze kloppen. Ga alleen binnen een half uur naar het toilet, want daarna is het een gore en stinkende bende!

 

Wat is ons opgevallen in Beijing:

  • Het is duidelijk een hoofdstad; prijzen van het eten liggen er hoger en je krijgt zowel bij het eten als bij je accommodatie minder voor je geld 😉
  • Dat er net als in de andere steden alleen maar elektrische scooters rijden
  • De elektrische scooters zorgen helaas ook voor overlast. Omdat ze ’s nachts (illegaal) opgeladen worden, ontstaan er veel branden in de stad.
  • Dat er in een aantal restaurants staat dat je er niet mag roken, maar dat de gasten daar gewoon lak aan hebben
  • In 98% van de kleine restaurantjes geen toilet aanwezig is
  • We geen taxi’s kunnen krijgen. Als het al lukt om er een staande te houden, dan gebaren ze dat het niet doorgaat. We vermoeden dat dit is omdat ze officieel maximaal 4 personen mee mogen nemen, maar voornamelijk omdat ze het niet aandurven omdat ze zien dat we Europeanen zijn en zij geen woord Engels spreken.
  • Alle zakelijke vervoersmiddelen hebben een B als eerste letter op hun kentekenplaat.
  • Je op basis van je kentekenplaat bepaalde dagen niet mag rijden in Beijing. De platen die eindigen op een 2 en 7 mogen niet rijden op woensdag. Behalve als je auto elektrisch rijdt, dan mag het elke dag
  • Je hebt een groot voorrecht als je in Beijing of Shanghai geboren bent. Dat levert je veel voordeel op als je wilt studeren of een zaak wil beginnen in een van deze steden. Anders is het bijna onmogelijk, tenzij je de juiste connecties hebt.
  • Er is een kruid is dat naar zeep smaakt… En deze zo nu en dan in het eten verstopt zit. En we nog niet zeker weten welke het is..
  • De vuurwerk discussie ook in China speelt vanwege de vele ongelukken en branden. In Beijing is nagenoeg geen vuurwerk te krijgen.
  • Wanneer een kind in China wordt geboren is het gelijk 1 jaar. De Chinezen beginnen dus bij 1 in plaats van 0. In China zijn we dus ineens allemaal een jaar ouder! Zo vliegt de tijd echt voorbij! 🙂

Verder Bericht

Vorige Bericht

2 Reacties

  1. Boudewien Koudstaal februari 6, 2018

    Zeepkruid, heet hier koriander, heeeeeel gezond!

    • rhekela februari 7, 2018 — Berichtauteur

      Hee boudewien, Koriander kennen we wel 😉 Dit kruid is vele malen sterker en geeft je de rest van de avond een zeepsmaak…

Laat een reactie achter

© 2022 Ons avontuur

Thema door Anders Norén