Ons avontuur

De wereld als speeltuin

Beat that wall!

Zaterdag 27 januari

Beijing ook wel bekend als Peking. Hoofdstad van China met zo’n 20 miljoen inwoners. Een van de grootste steden ter wereld. Beijing betekent letterlijk: noordelijke hoofdstad. Van 1928 tot 1949 verplaatste echter de regering van de Kwomintang de hoofdstad naar Nanjing (letterlijke betekenis: zuidelijke hoofdstad). Beijing heette toen Beiping en ook wel Peiping. Hiermee werd ook aangegeven dat de regering werd gevormd door krijgsheren in plaats van door de legitieme regering van China.

Met de hogesnelheidstrein (dit keer max 176 km/ per uur) komen we aan op Beijing Railway Station en onderweg naar de metro belanden we op verzoek van de kids bij de Mc. Tja, na dagelijks uiteten bij de Chinees, is een vette hap ook wel weer eens lekker, nietwaar?! 🙂

Beijing here we are!

Voorlopig zijn we wel weer even genezen: na ieder een menu te hebben gehad voor een totaalbedrag waar we in principe zeker 2 dagen voor kunnen eten en er een aantal niet eens echt vol zitten …

Met de metro gaan we richting ons hostel: Happy Dragon. Het was even flink zoeken om het te vinden, ondanks dat het redelijk om de hoek van het metrostation Zhangzizhonglu is. Wanneer we onze kamer zien, kijken we iets minder happy: een vierkante kamer met 4 bedden erin geprakt. De bedden hebben dunne matrasjes en hoe is het mogelijk: met in het midden een kuil! We schuiven 2 bedden tegen elkaar aan zodat de kids hier overdwars met z’n drietjes in kunnen liggen. Van het derde bed halen we de 2! matrassen af en leggen deze op ons eenpersoonsbed. Het doet ons terugdenken aan onze verkeringstijd: sliepen we de eerste jaren ook vaak in een eenpersoonsbed. 🙂 Het derde bed gebruiken we om onze tassen op te stallen. Het sanitairgedeelte sluit aan op de binnen(buiten)plaats, dus dat geeft ons een aardig camping gevoel, maar dan met winterse temperaturen. Gelukkig is het in Beijing zo rond de -8 en 0 graden. Een stuk warmer dan de eerdere -27°C in Shenyang.

Die kuil is toch een topper, want normaliter heb ik altijd last van m’n rug na een nachtje op een hard matras, maar dit keer niet! De spontane verkoudheid van Lars en Rich geeft wel aan dat we genoeg gezelschap hebben van de familie Huisstofmijt. Gelukkig heb ik voor Lars wel een anti-allergie kussensloop mee, maar daarin past niet de hele familie Huisstofmijt. 😛

Zondag 28 januari

We gaan ontbijten in de gezamenlijke ruimte waar we onze jas maar wat graag aanhouden. Onze adem wasemt in het rond en het lukt ons om te ontbijten zonder dat onze vingers vastvriezen aan ons brood en fruit. Nadat we ontdooid zijn op onze kamer gaan we op zoek naar vervangende wandelschoenen op de kleding market. Deze kunnen we echter niet vinden. De plek waar we op uitkomen staat vol met sloopkranen. Wanneer we een paar Chinese dames aanspreken en de naam van de market in Chinese tekens laten zien, gebaren ze ons dat we ze moeten volgen. Na 10 minuten komen we langs bij het metrostation vanwaar we startten. Nog eens 10 minuten later bereiken we een kleding market. Of het nu de kleding market is die we zochten en dat die nu hier gevestigd is, dat is ons niet duidelijk geworden, maar het zeker ook minstens zo groot en divers als we hadden verwacht.

Zowel Rich als ik slagen voor wandel/ trekkingschoenen. Dat is met mijn maat 41 en Rich z’n maat 44 best knap, want die Chinezen hebben over het algemeen veel kleinere voeten. Verder tikken we nog een grote strandtas op de kop met flink afdingen (van 150 voor 100 yuan). Het is zo nu en dan best een leuke sport dat afdingen 😉 Hoewel je soms nog weleens het gevoel hebt dat je teveel betaald. 😛

We sporten overigens behoorlijk in China. We wandelen niet alleen veel, maar doen ook heel wat aan sporten op het toilet! 😛

Na het avondeten FaceTimen we uitgebreid met de Familie Van der Gragt, aangezien Aad & Frieda vandaag 41 jaar getrouwd zijn en de hele bubs daar ’s ochtends (rustig ;-)) aan de koffie met wat lekkers zit.

Even chatten met het thuisfront

Maandag 29 januari

Vandaag gaan we op zoek naar de E-plaza shopping market. Daar hopen we in ieder geval een nieuwe mobiel voor mij te scoren en wellicht ook voor Rich en een extra externe harde schijf. We vinden de market snel. Wat is dit enorm: 7 verdiepingen telt dit pand. Na een grondige rondgang komen we echter tot de conclusie dat ze op de Iphones na allemaal 2e hands mobieltjes verkopen. Er schijnt volgens onze internet info ook nog een afdeling te zijn met nieuwe mobieltjes. Al staande op de 7e verdieping zien we het betreffende gebouw aan de overkant. Wanneer we hier voor de deur staan, blijkt ook deze market er niet meer te zijn. De hele benedenverdieping wordt verbouwd. Dat is echt balen. We zoeken nog een paar straten verder om te kijken of het is verplaatst, maar helaas we kunnen verder niets vinden. Wel een Carrefour, waar we onze boodschappen gelijk maar halen en wat lekkers, want dat hebben de kids zeker wel verdiend. Helaas geen nieuwe mobieltjes gescoord vandaag, maar gelukkig wel de externe harde schijf.

We gaan met de metro naar het Plein van de Hemelse Vrede en lopen daar over het indrukwekkend grote plein naar het monument van de Helden, waar de helden van China mee worden herdacht en geëerd.

Het Plein van de Hemelse Vrede

Ook is hier het parlement van China gevestigd.

Het parlementsgebouw van China

De grootste verboden stad van China, die aan dit plein grenst, blijkt bijna te sluiten, dus we besluiten om deze morgen te gaan bezoeken.

Dinsdag 30 januari

Op de muur van de entree van de grootste verboden stad van China hangt een schilderij van 6 meter hoog en 5 meter breed van Mao. Mao Zedong is de man die in 1949 de Republiek van China opgerichtte. Elk jaar wordt dit schilderij vernieuwd vanwege de smog.

We betreden de trappen naar de Poort van de verboden stad. Vanuit deze hoge entree heb je een prachtig uitzicht op het plein van de Hemelse Vrede met de pilaar van de Helden van China met daarachter het Mausoleum. De verborgen stad die we in Shenyang bezochten was groot, maar deze in Beijing overtreft het toch zeker. Een oppervlakte van 960 bij 750 meter met verschillende gebouwen waar onder andere audiënties en chique banketten plaatsvonden. In de tijd van de dynasties vonden er dagelijks audiënties plaats en gaf de keizer antwoord op de hem gestelde vragen.

De Tijgerzaal

De antwoorden werden op rollen papier geschreven en daags erna aan de bevolking medegedeeld. De eerste regenten waren heel secuur in het houden van de dagelijkse audiënties. Naarmate een familie langer regeerde kwam hier de klad in. De laatste keizer van de Ming dynastie hield maar liefst 14 jaar geen audiënties. De opvolgende Qing dynastie en tevens laatste dynastie, pakte dit wel weer op, maar de legende is dat het onzorgvuldig houden van de audiënties het einde betekende van de dynastietijdperk van China.

Op het keizerlijke pad, op een megaplein zonder bomen

Het complex heeft ook een enorm plein zonder bomen. Dit zodat er meer rijen met mensen zich op dit plein pasten. Rondom dit plein staan ook enorme gietijzeren potten. Wanneer de keizer naar voren kwam en in de tijgerzaal plaats ging nemen, dan werd er vuurwerk afgestoken en in de gietijzeren potten wierrook gebrand. Vlak bij de tijgerzaal staan aan elke zijde een grote gietijzeren schildpad en een kraamvogel. Deze staan vanwege hun lange levens symbool voor een lange regeerperiode van de keizer. Ook staat er hier een zonnewijzer waar de keizer de tijd op bepaalde. Bijzonder zijn ook de ronde gewichten/ stenen kogelvormige ballen waarmee de keizer de maateenheden mee bepaalde. De kooplieden moesten daar de gewichteenheden op afstemmen.

Een van de pleinen

Na 2/3 van het enorme complex bekeken te hebben besluiten we richting uitgang te gaan. Er is nog een klokkenmuseum etc te bezoeken, maar daar hebben we er eerder al een van bezichtigd. De kids hebben genoeg gezien en ondanks dat het geen -27°C meer is, ben ik toch alweer aardig aan het koukleumen. We hebben er inmiddels toch ook evengoed alweer 2 uur rondgelopen.

Woensdag 31 januari

Vandaag hebben we een relaxdagje gepland. Rustig opstaan en op onze route naar een park belandden we op een grote ijsbaan met allerlei sleetjes en ijsfietsjes. De kids hebben zich daar zeker 1,5 uur heerlijk vermaakt. Op een gegeven moment vonden Rich en ik het wel een lekker idee om eens bij Starbucks naar binnen te gaan en met een heerlijk bakkie koffie de kids van daaruit in de gaten te houden.

Spelen op het ijs

Uiteindelijk belandden we toch nog in het Beihai Park in het centrum van Beijing. Het is 690.000 m2 groot, waarvan 390.000 m2 water is. Ten tijde van onder andere de Liao, Ming en Qing dynasties was het een gelegenheid voor koninklijke bezichtigingen, de afhandeling van overheidszaken en het brengen van offers door de keizers. Het is de oudste en best bewaarde koninklijke tuin van de wereld.

We hebben daar helaas wat kort kunnen vertoeven en nog lang niet het hele meer rond kunnen lopen, maar we hebben wel lekker met Inge voor de tempel van de Negen draken touwtje gesprongen. Dit tot groot vermaak van de Chinezen. 🙂

Als het even lukt, dan proberen we later deze week dit park nogmaals te bezoeken.

Het plan was om de kids op tijd in bed te stoppen, maar tijdens het tandenpoetsen troffen de kids Duitsers aan en raakten met ze in gesprek. Van het een kwam het ander en op een gegeven moment stonden we met hen en hun Chinese vrienden buiten naar de blauwe maan te kijken. Deze is op 31 maart weer te zien en daarna pas weer in 2037. Dit maken jullie in Nederland ook mee. In Azië is er vanavond echter ook sprake van een ‘bloedmaan’. Het betreft een maansverduistering waarbij de maan rood kleurt. Het fenomeen van blauwe maan en de bloedmaan samen is eens in de 150 jaar te aanschouwen en tja, dat kun je dan natuurlijk niet aan je voorbij laten gaan. Al met al hebben we een half uurtje gezellig naar boven gekeken naar dit mooie natuurverschijnsel.

De rode supermaan (stipje boven Lars z’n hoofd), eens in de 150 jaar!

Donderdag 1 februari

Beat that wall! … Beat that wall! … Beat that wall!

Vandaag om 8.00 uur worden we door onze privé gids Jimmy van Great Wall Hiking opgehaald. We gaan naar de Chinese muur. Om er te komen zitten we eerst 2 uur in het busje waarna we de komende 4 uur al onze energie kwijt kunnen bij het beklimmen en bewandelen van de Chinese muur. We starten met het beklimmen van de berg waar we uitkomen bij het niet gerestaureerde gedeelte van de Chinese muur: Jiankou. Wat waren we direct blij met onze gids. “Listen guys, it’s not a race! Just walk on your own speed. Op een rustig en duidelijke manier. Wat een verschil. Eerlijk is eerlijk, dit verwacht je van een Chinese gids. Over de klim doen we een uur en het is een pittige klim en lekker uitdagend voor de kids. Onderweg hebben we prachtige uitzichten over de spitse bergen om ons heen en zien we hier en daar al stukken van de Chinese muur. Vanaf de uitkijktoren bij het punt Jiankou start onze route over de Chinese muur. We starten met het beklimmen van de muur met een houten ladder.

Een avontuurlijke start

Ook Inge klimt omhoog

De route is bezaaid met brokken steen, onherkenbare trappen en ook diverse begroeiing doorkruist ons pad. Het is dus goed uitkijken hoe en waar je loopt.

 

Sommige stukken van de muur zijn ingestort

De kids vermaken zich onderweg met hun pijl en boog (een stok bij gebrek aan verder materiaal, maar met fantasie kom je heel ver! 😉 ) en hun spel dat de Nederlanders de Chinezen helpen om de vijanden, de Mongolen cq de Hunnen te verslaan. Jimmy vertelde namelijk kort ervoor dat de grote uitsparingen boven in de muur werden gebruikt op het moment dat de vijand nog vrij ver verwijderd waren.

Jimmy vertelt over de muur

De Chinezen maakten gebruik van hun pijl en boog om indringers te weren. Naderde de vijand de muur op korte afstand, dan gebruikten ze de lage kleine uitsparingen, zodat ze zichzelf beter konden beschermen. Er waren ook lage grote uitsparingen, die werden gebruikt om grote brokken steen naar beneden te laten rollen om de vijand onderuit te halen.

In het verleden is de muur zes keer veroverd door de tegenstanders van de Chinezen en een keer lukte het zelfs de keizer te ontvoeren. In het Oosten is de muur van steen, maar in het westen hebben ze hem gebouwd van zand. Ook dat stuk staat nog steeds.

De gids vraagt ons of we de muur willen blijven volgen of dat we een stuk willen afsteken. Als we de muur willen blijven volgen dan komen we op een gedeelte die enorm stijl en grillig is. Het stuk ligt vol losliggende stenen. Voor dit gedeelte dienen we een formulier te tekenen, dat we dit op eigen risico doen. Aangezien dit een van de redenen was dat we voor deze hiking hebben gekozen, tekenen we het formulier en vervolgen we onze route. We gaan echt over enorm steile en gladde stukken naar beneden. Je moet je echt aan de zijkant van de muur bij de uitsparingen vasthouden om niet weg te glijden. We vinden het een beetje spannend, maar vooral geweldig. En de kids doen het ook echt fantastisch!

De muur biedt houvast

Het stijle stuk, glijden en schuiven naar beneden

Zonder brokken en met slechts een enkele andere toerist op onze route, bereiken we na circa 1,5 uur lopen, met onderweg echt prachtige uitzichten en stukken Chinese muur voor en achter ons, de uitkijktoren Mutianya.

Gewoon mooi, oud en avontuurlijk

Dit stuk werd afgedaald

Het uitzicht over de muur

Afdalen is leuk!

Trotse papa op zijn kanjers

Selfie time!

Hier heeft men de route gerestaureerd. Het is een groot contrast met wat we achter ons hebben liggen. Dit gedeelte is ook duidelijk het toeristische gedeelte. De route die voor ons ligt is voornamelijk afdalend en dat loopt heel lekker. We komen veel puffende toeristen tegen die omhoog lopen via de enorme hoeveelheid traptreden. Sommige trappen zijn best stijl. Het doet Rich denken aan die keer dat hij met een zieke Jilke in Mexico een tempel bezocht en Rich de tempel beklom. Die tempel was toen zo stijl dat Rich nadat hij naar beneden was gekropen hij net zo groen zag als Jilke.

Nick op de stijle, gerestaureerde trap

De standaardroute eindigt boven bij de gondelbaan. Wij lopen door naar de rodelbaan. De kids hebben een cadeau gekregen van opa Aad & oma Frieda en daarmee gaan ze nu rodelend de Chinese muur af! Wat een feest!

Als we beneden komen, stappen ze stuiterend uit dat ze graag nog een keer willen. Als blijkt dat ze dan via de mega trap eerst weer omhoog moeten lopen, zien ze er toch maar vanaf. 🙂

Vier uur en een kwartier na onze start staan we weer beneden. Wat een geweldige ervaring was het. Vooral omdat we het gedaan hebben op een rustige authentieke plek, zonder het massatoerisme. Dat dit mega bouwwerk op de lijst van de 7 wereldwonderen staat is niet meer dan logisch! Het was de duurdere privé trip meer dan waard, zeker als we de drukte op het einde zien! We hebben ons “sponsorgeld” van VVW Dames 2 en Friso / PK Trappen dan ook heel dankbaar ingezet.

Met ons busje gaan we naar een restaurant voor een late lunch. Eerst dacht ik nog dat ik niet zo’n honger had, maar toen de eerste schaal eten op tafel werd gezet, veranderde dat idee per direct. Wanneer ook eigenlijk niet?! 😛

De heerlijke lunch na zo’n lange trip!

We hebben heerlijk gegeten en terug in het busje viel Inge binnen 5 minuten moe maar voldaan in slaap. Om 17.30 uur waren we weer terug in ons hostel. En was het relax time gevolgd door een hoognodige doucheronde! 🙂

Moe na een inspannende tocht

And ….: We did beat that wall!!! Zoals echte Ninja Wariors en neef Boy Looyen, dat ook doen 😛 🙂 😛

 

 

 

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

2 Reacties

  1. anita wust februari 3, 2018

    Wat gaaf ! X

  2. Dietwin februari 3, 2018

    Wat een schrijftalent. Onwijs leuk om jullie avonturen zo mee te kunnen lezen. Wat een ervaringen en dan die foto’s…. prachtig!
    Enjoy!

Laat een reactie achter

© 2019 Ons avontuur

Thema door Anders Norén