Ons avontuur

De wereld als speeltuin

De trein en Krasnojarsk

Dinsdag 9 januari

We hebben een lichte upgrade qua trein. Ondanks dat we weer een slaapcoupé met hard sleeper bedden hebben, zijn deze toch net ff zachter. En niet geheel onbelangrijk, we hebben 2 eigen stopcontacten in onze coupé. In de vorige trein waren er 2 stopcontacten voor de gehele treinwagon en dan werd zo nu en dan je stekker eruit gehaald. Nu moet ik wel eerlijk bekennen dat wij wel de grootste stroomafnemers waren…

Ook de temperatuur in deze trein is een stuk aangenamer. Nu is het 22/ 23°C, maar in de vorige trein was het zelfs 25 tot 26°C. Dat lijkt geen groot verschil, maar het is wel heel benauwd met zoveel mensen in een treinwagon. Ondanks dat we door de vrieskou trekken lopen we in T-shirtjes en op blote voeten rond in de trein. Nick loopt uiteraard grotendeels in z’n onderbroek rond. De Russen stoken zich helemaal de versuffing. Ook in de appartementen. Ze hebben veelal geen thermostaat waarmee je de temperatuur kunt regelen. Het enige wat kan, als je tenminste een raam hebt die open en dicht kan (kon bv niet in ons hostel Netizen in Moskou) is hierdoor frisse lucht naar binnenhalen en de temperatuur een beetje laten zakken.

Het uitzicht vanuit de trein bestaat voornamelijk uit bomen, bomen en nog eens bomen met zo nu en dan vlakke redelijk kale landschappen met af en toe wat huizen. En dit alles onder een laag sneeuw. Zeker wanneer de zon ondergaat levert dit een prachtig beeld op. De trein levert niet alleen veel bomen en sneeuw op qua uitzicht, maar ook een hoop vrijheid.

 

De kids kunnen lekker wat rondlopen, liggen, van boven naar beneden op de bedden klimmen, koppeltjeduiken op het bovenbed en naar de wc gaan wanneer ze willen. Allemaal heerlijke bewegingsvrijheden in vergelijking met onze autoritten naar onze campings in Frankrijk.  En onderwijl dit alles en onder het slapen, maken we gewoon kilometers. Voor Yekaterinburg naar Krasnoyarsk leggen we in 38 uur 2287 km af. Dit komt uit op ruim 60 km per uur (uitgerekend door Nick tijdens z’n lestijd in de trein), dat lijkt niet veel gang te hebben, maar dit is inclusief 33 stops. De meeste stops duren 2 minuten, maar er zitten ook een paar stops bij van 18, 35, 56 en 96 minuten. De echt lange stops zijn eigenlijk vooral ’s nachts. Dus daar hebben we weinig erg in. Hoogstens dat je even wakker wordt van ijspegels die door de spoorwerkers van de trein worden afgebikt.

Woensdag 10 januari

Helaas moet ik voor mezelf toch even terugkomen op het iets minder harde bed 🙁

Het was eerder een nog harder bed. Leek wel of ik als een 80-jarige met dikke wallen onder m’n ogen uit m’n bed kwam. Geef mij de oudere versie van de slaaptrein maar!

Na wat rek- en strekoefeningen en een ontbijt zitten we lekker te relaxen, wanneer Rich om de hoek komt kijken. Hij had ook een wat mindere nacht, maar dat kwam meer door spookje Inge die ’s nachts naar de wc moest en hij daarna niet meer in slaap kwam door de net ingestapte en zwaar snurkende Rus. Nadat Rich een update kreeg van de tijd, schrokken we eventjes, want het bleek dat we met 50 minuten Krasnojarsk zouden aankomen! Ik had een andere tijd meekregen dat we eruit moesten.

Het is ook wat verwarrend: in de trein houden ze de Moskou tijd aan, van begin tot het einde van de treinrit. Dit terwijl de trein 8 tijdszones doorgaat! Zelf leven we steeds op de tijd waar we gaan uitstappen, om zo zoveel mogelijk een jetlag te voorkomen.

Anyway: een snel ontbijtje voor Rich en alles inpakken maar. We worden er gelukkig wel steeds handiger in 🙂 Zonder problemen staan we dus op tijd klaar en worden we door onze gids op het perron opgewacht met een bordje: Hekelaar 5x

Nou dat kan niet missen! Nick is ook over deze gids weer uiterst tevreden: ze helpen je met je tas tijdens het uitstappen en ze nemen ook wat tassen van je over. Super, toch?!

Onze gids brengt ons naar onze hostel Inwood. Wat een plaatje ook weer dit hostel, ruim, modern en netjes. De boys zijn in hun element: ze mogen samen een kamer delen en Inge is ook helemaal blij, zij mag lekker bij mama op de kamer slapen. Zo leuk waar ze al blij van worden …

Na aankomst wat tips gekregen om ’s middags te bezoeken, maar na onze heerlijke doucheronde geloven we het wel. Het wordt hier rond 4 uur al donker en daar wordt je niet echt actiever van. Hoeft ook helemaal niet wat ons betreft. We hoeven niet elke dag op route te zijn en dingen te gaan ondernemen. Dus even boodschappen halen aan de overkant van de straat en ’s avonds weer even lekker een bord met aardappelen en broccoli op het menu. We ontmoeten in ons hostel ook backpacker Fred. Hij komt uit Frankrijk en gaat al lopend en liftend naar Hongkong toe. Hij verwacht daar net als ons met Chinees Nieuwjaar te zijn. Hij geeft ons zijn mailadres en wie weet ontmoeten we elkaar daar weer. Ben heel benieuwd naar zijn verhalen dan, want hij is van plan om daar te gaan wonen! Een echte avonturier dus!

 

 

Donderdag 11 januari

Nadat we het hostel eventjes wakker hebben gemaakt met een heerlijk gebakken ei met spek lucht gaan we om 10 uur op pad met onze gids. We gaan hiken naar de Takmak berg. We werden geadviseerd om ons warm te kleden, dus dat hebben we braaf opgevolgd. 3 lagen broeken en shirts. Dat was voor bergop aan de lijzijde toch iets te warm, dus binnen now-time gaan de wanten, sjaals en mutsen af en de jassen open. De stukken klimmen zijn af en toe best stijl. Wanneer we op de top staan is het toch ineens een stuk frisser en helemaal aan de loefzijde zijn de extra lagen best lekker. Het is vandaag 0°C en zo nu en dan sneeuwt het lichtjes.

 

Een warme dag op zich, want de gids heeft weleens gelijke hikes gedaan met -38°C in januari. Nou, ik prijs mezelf gelukkig met deze warme dag! De kids vinden het fantastisch in de sneeuw. Er zijn stukken waar ze tot hun knieën in de sneeuw wegzakken en er zijn plekken die zich perfect lenen voor het creëren van sneeuwelven. Ook zijn er zo nu en dan hele mooie sneeuwglijbanen! Van de gids hebben ze foammatjes gekregen. Dan kunnen ze gaan zitten zonder dat hun broek nat wordt van de sneeuw. Tja, en de Hekelaartjes vinden ze ook perfect om mee te glijden 🙂

 

Op de top van de Takmak genieten we van het uitzicht. We lopen rond de top en krijgen uitleg over het Stolby-gebied. Slechts 4% van het gebied staat open voor wandelingen. Daarom heen ligt een ring van 6% waarbinnen alleen met vergunning iemand mag komen. De overige 90% van het gebied is een natuurreservaat waar niemand mag komen. In het reservaat leven beren, lynxen en vossen. Hoewel we deze dieren niet zien, zien we wel vogels.

De jongens krijgen het voor elkaar, de vogels eten de zonnebloem pitten uit hun hand! Samen lopen we in een ketting naar beneden. Het is immers vrij glad en stijl. Wat hebben we een lol samen. De gids vraagt of we in zijn voor een short-cut door de Tief sneeuw. Uiteraard! En al wadend tot onze knieën in de sneeuw lopen we door naar de naastliggende berg. Daar lopen we langs een skipiste omhoog naar een kabelbaan. Met de kabelbaan gaan we naar beneden en voordat we teruggaan naar ons hostel genieten we daar van een welverdiende lunch.

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2019 Ons avontuur

Thema door Anders Norén