Ons avontuur

De wereld als speeltuin

Hondensleetocht

Hondensleetocht

Maandag 8 januari

Vanmorgen op tijd opgestaan zodat we om 9 uur klaar stonden voor de sleehondentocht. Onze chauffeur annex gids kwam ons ophalen en onderweg maakte hij nog even een stop bij het 2-continentenpunt: Europa en Azië. Bij dit punt stonden ook een aantal palen waar pasgetrouwden een geluksbandje aan vastbinden. Een kleurrijke aanblik.

Onze route vervolgend richting de hondensleetocht kwamen we een hele verzameling Datsja’s tegen. Dit zijn weekendhuisjes voor de Russen en is een typisch onderdeel van hun cultuur. De buitenhuisjes bevinden zich meestal een half uur tot maximaal een uur van hun woning af. Russen vertoeven hier heel graag in de natuur om paddenstoelen te zoeken, beren te jagen, mineralen en koper te zoeken en te tuinieren. Rusland is het land met het grootste aantal eigenaars van tweede huizen!

Rond 10.00 uur komen we aan bij de Huski sleehondenfarm in het Oeral gebergte. Het is een stuk minder koud dan gisteren: -10 °C. Volgens onze gids is het zelfs “warm” en hebben we onze windstoppers echt niet nodig. Mmmmm zelfs zo’n koukleum als ik niet??? Ik betwijfel het, maar laat me overhalen. Na een korte instructie worden we over 2 sleeën verdeeld: Rich met Nick en Inge, ik met Lars. Belangrijk is om niet uit de bochten te vliegen en in ieder geval 10 m afstand te houden. En af en toe bij steppen of rennen bij heuveltje op. Ik dacht wij gaan zitten, maar nee, Rich en ik moeten aan de bak! De begeleiding gaat op de sneeuwscooter voor en de sleehonden volgen hen. Rich heeft de voorste slee en terwijl ik met beide benen rustig op de rem hang, wil ik hem in ieder geval 10 m laten uitlopen. De honden zijn echter zo uitgelaten, dat het geen donder uitmaakt dat ik op de rem hang! In volle vaart sprinten de jonge honden achter Rich aan!!! Dat is nog eens een relaxed begin. En dat terwijl we extra voorzichtig moesten zijn bij de eerste scherpe bocht! Gelukkig heeft m’n remhouding uiteindelijk succes en gaat de snelheid eruit en gaan we redelijk beheerst de bocht door. En dan volledig op de sleebeunen staan en gaan. Nou, koud heb ik het zeker niet. Heb eerder een overproductie van warmte, maar wat is dit gaaf zeg! We cruisen door het bos en stuiteren zo nu en dan flink op en neer. Lars heeft het Russische woord “harder” uiteraard in z’n oren geknoopt en blijft maar joelen: hak, hak, hak!!! En daarnaast heeft hij nog tijd om mij te instrueren om niet steeds op de rem te staan!



Gelukkig hebben we tijdens de 5 km durende tocht 3 pauzemomenten voor de honden, waarvan de 1e ook fijn voor mij is. Maar daarna heb ik het te pakken en gaan we er vol voor en is het bijna jammer om nog 2 pauzes van 3 minuten te hebben. Wat een supergave ervaring is dit, zeg!

Na de rit de huskyfarm nog even bekeken en een binnen picknick gehad. Voordat we de auto weer instapten gingen we nog even lekker van de ijsglijbaan. Blijft leuk!

Rond half 3 worden we afgezet in het kantoor van onze gids. Het kantoor houdt hij in het oudste Sovjetgebouw daterend uit 1930. De appartementen hadden destijds geen keuken, aangezien de bewoners in de gaarkeukens aten. Hiervandaan trekken we ’s middags nog over het ijs naar een bedrijvencomplex waar ze 2 grote ijsglijbanen hebben. Uiteraard hebben de kids deze grondig getest. En omdat Nick niet alleen mocht, maar wel met z’n mama, gingen we samen van de hoogste. Echt een blij dat ik glijgevoel! 

Op de terugweg bij een Russisch buffetrestaurant gegeten. Kwestie van aanwijzen en hopen dat je wat lekkers hebt uitgezocht. Nou we hadden zeker geen klagen, ook qua prijs niet. Voor in totaal 14 euro hadden we allemaal een hoofdgerecht. Terug in het kantoor gaan Nick en Inge even alvast een uurtje of 2 slaap pakken. Zij zijn echt moe en dat kan mooi voordat we om 22.00 uur met de trein vertrekken naar onze volgende Transmantsjoerije bestemming: Krasnojarsk. We zullen hier 38 uur voor in de trein zitten, dit is inclusief 2 overnachtingen. Ff lekker relaxen dus.

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2019 Ons avontuur

Thema door Anders Norén