Ons avontuur

De wereld als speeltuin

We zijn onderweg!!

Dinsdag 2 januari 2018

Wat een hectische dagen… Zondag zijn we bij Aad & Frieda en worden we verrast door NH Nieuws tv. Zij willen naar aanleiding van het krantenartikel van Martin Menger van het NHD graag een item maken voor het nieuws. Dat laten de mannen zich geen twee keer zeggen. “We komen op TV!”. Dus terwijl de laatste spullen klaarliggen om ingepakt te worden, interviewt Marieke Pijlman ons. Na het interview gaan we eten. Heidi gaat met Lars en Inge langs bij Opa Oud in het verzorgingstehuis in Lutjebroek. Nick gaat met mij mee naar Jil en Moon om hun dierbaarste bezit plechtig over te dragen: de PlayStation. Ondertussen is het hele huis behalve Heidi ook nog steeds ziek. Het griepvirus heeft flink toegeslagen. Alles passeert de revue: er wordt gehoest, geproest, gespuugd en veel geslapen.

 

`s Avonds vieren we Oud en Nieuw met Jeroen, Adriana en Sávio, Evandro en Kyara. Dat begint al lekker als we bij aankomst op de Koolmees geen huissleutel van Fred en Greet bij ons blijken te hebben. Zij keren heel lief weer huiswaarts terwijl ze op de weg waren naar Marina en Gerrit in Krommenie. Onze jongens houden vol tot 01.30 uur, maar tussendoor gaat het licht wel een paar keer uit. We spelen wat spelletjes en praten over wat er op ons pad gaat komen. Jeroen en Adriana zijn bezig een prachtig huis te bouwen. Zo is er voor beide gezinnen een grote verandering op stapel.

Om twaalf uur steken de mannen hun enorme vuurwerkpakket af. De rotjes verdwijnen rond 0.50 uur in de container. Genoeg geknald zeg maar. We gaan om 2 uur moe naar bed. De volgende dag om 9 uur gaan we er al weer uit. De voorbereidingen moeten worden afgerond. We maken de afscheidspresentjes, Fred en Eef, Hero en Els komen nog langs. Heidi moet echter nog snel even naar ome Simon om belangrijke gegevens op te halen die we tijdens de reis nodig zullen hebben. Deze stonden standaard in de pc opgeslagen, maar ja, die gaat niet mee … Whatsapp ontploft (sorry reacties volgden later dan gebruikelijk).

We gaan met beide families inclusief ome Simon en Jos & Trees naar Happy Days in Grootebroek om afscheid te nemen. Extra leuk is dat Karina erbij is. Jeroen heeft een vlam en dat gunnen we hem heel erg (en ze is nog leuk ook)!

Happy Days is heel leuk, behalve voor Richard en Nick. Beiden rillen van de koorts. Nick slaapt zelfs ¾ van de tijd! Toch is het gezellig en onwerkelijk. Het besef dat we voor langere tijd weg zullen zijn is er nog helemaal niet. Het voelt alsof we gewoon binnen een week weer terug zullen zijn. Check de video hier

Op de terugweg rijden we langs ons opnieuw ingerichte huis. Hoe gek het klinkt. Het is echt niet meer van ons en zo voelt het nu ook al. Het is gewoon een huis in een straat. Wel een hele mooie, dat dan weer wel.

De kinderen gaan naar bed bij Fred & Greet. Wij pakken de laatste spullen. Dat duurt toch weer wat langer dan gepland en om 23.00 uur gaat het licht uit. In de slaapkamer dan, want slapen doen we bijna niet. Spanning voelen we niet echt, maar slapen, nee dat lukt door de koorts en al t hoestwerk en volle neuswerk ook niet.

We staan dus heel moe op… en vertrekken met de familie naar Schiphol. Aad & Frieda, Fred & Greet rijden ons naar Schiphol. Het voelt als die keer dat ik (Richard) als 10-jarige met het gezin naar Amerika ging. Alleen nu met mijn eigen gezin.

Dat levert dan toch ook weer de gebruikelijke stress op. De kinderen zijn kinderen en rennen van hot naar her. Nick geeft nog even uitgebreid in de hal van Schiphol over… We nemen afscheid, maken de groepsfoto en krijgen verbaasde vragen waarom er zo’n groot afscheidscomité is. Het antwoord daarop biedt altijd voldoende gespreksstof voor een praatje. Het halen van de paracetamol, Donald Duckies, en een Frozen doeboek en het gebruikelijke wc-bezoek maakt dat we nog moeten rennen voor het vliegtuig. Als laatste komen we binnen, maar we zitten en hebben het gehaald. We zaten wat ruim in de handbagage en verwachtten dat de guitarelle niet mee kon, maar zonder problemen is alles mee. We zijn nu echt weg!. Voor de video check hier

Na een goede vlucht landen we in Riga. Hier zitten we een paar uur op het vliegveld te wachten. De jongens doen het tijdens het wachten goed, maar worden wel moe. Als we eenmaal in het vliegtuig naar Moskou zitten dan vallen Nick en Inge als een blok in slaap.

Op Moskou aangekomen verlangen we allemaal maar naar 1 ding: ons bed! Eerst moeten we nog door de Russische douane en daar zit niet bepaald tempo in. In een hoestbui presteert Nick het om over het douanepoortje, terwijl onze paspoorten en visa worden gecheckt door een kenmerkende stugge Russische, te spugen. Gelukkig konden we een deeltje nog opvangen in een beker. Over de rest zijn we maar op z’n Russisch stoïcijns heen gestapt! Onze bagage hadden we snel opgehaald en ook onze taxi stond binnen no time voor de deur. Heel fijn! Na ruim een half uur werden we bij het hotel afgeleverd. Snel ingecheckt, boel in de kamer gezet en Nick en Inge sliepen direct. Het was inmiddels ook al 22.30 uur. Een lange dag was het ook met een start om 05.15 uur… Lars had ineens een honger klap en had de Mc gespot dus hij wist wel hoe dit opgelost kon worden! Gelukkig wilde Rich wel mee, want ook ik verlangde enorm naar m’n bed en m’n richtingsgevoel is al niet denderend, dus of ik de Mc of ons hostel zou terugvinden …. Daar had ik geen behoefte aan om dat uit te proberen met m’n hoofd vol snot.

Woensdag 3 januari

Na een goede nacht en lekker lang op onze kamer hangen ging ik met Lars rond 12 uur maar eens op pad om een ontbijt te halen. De supermarkt zou vlak bij de Mc zijn, dus Lars was een uitstekende gids.

Om 14.00 uur stond de gids bij de receptie. We kregen een gratis rondleiding van 3 uur door Moskou. Dit omdat onze family room een dubbele boeking bleek te hebben. Wij kregen een dorm voor 6 personen met stapelbedden en ter compensatie een gids. En gelukkig kregen we de garantie dat het 6e bed vrij zou blijven.

Lucia onze gids heeft ons met de metro meegenomen naar de mooiste metrostations van Moskou. De onuitspreekbare stationsnamen blijven we jullie schuldig. Een station was en referentie naar het bovenliggende treinstation met een treinverbinding naar Oekraïne. Dit station had prachtige gewelven en schilderingen over de relatie tussen Rusland en Oekraïne. Daarna bezochten we een metrostation met allemaal bronzen sculpturen van arbeiders. Dit waren bewust arbeiders en geen hoog geplaatste omes, omdat de gewone man het belangrijkste is van Rusland. Net als alle Russen hebben we de neus van de honden geaaid en een wens gedaan. Daarna zijn we vertrokken naar het Rode Plein. Onderweg legde Lucia de betekenis uit van de rode ster die je vaak in Rusland ziet: de 5 punten hadden als doel dat het communisme naar alle 5 de continenten moest uitwaaien. Aangekomen bij het Rode Plein raken we bijna verstrikt in een gigantische mensenmassa. Het blijkt een vrije dag van de Russen te zijn in aanloop naar 7 januari wanneer zij Kerst vieren. Het aanzicht is een over de top met lichtjes versierde winkelstraat, Main Street van Disney is er niets bij. Daarnaast zijn ook diverse gebouwen prachtig verlicht. Om op het Rode Plein te komen, moesten we door een security check. Op het plein staat een enorme schaatsbaan die druk bezocht werd en er stonden stands met lekkernijen en ander verkoopwaar. 9-torentellende basiliek is neergezet door Alexander de Verschrikkelijke. Het ziet er prachtig uit, maar het verhaal is bizar: Er moesten 8 torens worden gebouwd voor zijn 8 overwinningen en dat werden er 9, omdat er volgens de regels van de kerk geen even aantal mocht zijn. Alexander vond hem prachtig en vroeg aan zijn ontwerpers of ze nog een mooiere konden maken. Toen zij dit bevestigden, liet hij ze blind maken om dit te voorkomen!

Vanaf de beroemde (media)brug hebben we naar het Kremlin gekeken. Deze was autovrij, dus dat was heel relaxed met zoveel mensen op de been.

 

Om door te warmen zijn we naar het grootste warenhuis Gum gegaan. We wilden daar graag het beroemde Russische ijsje van 50 roebel eten, maar dat wilden meer Russen. Bij alle 3 de kramen stonden wachtrijen van langer dan een half uur! Dit hebben we dus maar aan ons voorbij laten gaan… Op de terugweg naar ons hostel liet Lucia ons nog zien waar het KGB zich vestigt en nee, de kids hoefden er dit keer niet tegen te voetballen :-p.

Rond 18 uur waren we terug in ons hostel Netizen en na een snelle noodle hap zijn we moe maar voldaan weer lekker ons bedje in gedoken.

Donderdag 4 januari

Zelf slecht geslapen, maar de rest gelukkig wel tot 9 uur. Vanmorgen lekker lui doorgebracht en vanmiddag naar de Flight over Moskou movie geweest. Dit was een hele tip van onze gids. We hebben als analfabeten flink moeten zoeken in het hypermoderne Zaryadye park dat pas sinds september is geopend. Zeker ook omdat er nog minder Russen dan de Fransen Engels spreken! Maar de aanhouder wint en zo vonden we het uiteindelijk toch. Kleine deceptie: we moesten 2 ¼ uur wachten voordat we de film van 8 minuten konden gaan zien! Voor die tijd was alles al uitverkocht! Het plan was eigenlijk om ’s avonds op de terugweg bij MuMu te gaan eten. Dit was slechts 2 metrostops van ons hostel en stond bekend om z’n lekkere en goed betaalbare Russische keuken. Hoewel de kids er wel weer aan toe waren om naar het hostel te gaan (lang genoeg gelopen en nog niet fit), vonden wij dat we met plan B de film nog een goed haalbare optie: Eerst wat gaan eten in de buurt en daarna naar de film. En zo geschiedde: bij een döner kebab toko hebben we lekker gezeten voor ons avondeten en vervolgens konden we weer retour naar het Media Park waar de film afgespeeld werd. Na de Russische instructiefilm mochten we door naar de filmruimte. Met een heupgordel om en een weggedraaide vloer waande je in een helikopter en daarmee vloog je over alle high lights van Moskou heen. En wanneer er een fontein gepasseerd werd, volgde er een nevellaag over ons heen. Reactie van de kids na afloop: Vet cool! Mogen we nog een keer??? Dit hadden we zeker niet willen missen!!! Meekijken check hier

Wat nog even gezegd moet worden is dat Rich en Lars ons keurig door Moskou koersen. Lars weet zelfs al enkele Russische woordjes en ondanks dat hij weet dat ze hem meestal compleet niet verstaan, spreekt hij probleemloos iemand aan om te kijken of hij toch iets wijzer kan worden. Petje af, hoor Lars!

Vrijdag 5 januari 2018

Nadat we om 11 uur uitgecheckt hadden voor onze dorm, hebben we nog even lekker ontbeten in ons hostel. Vervolgens zetten we in de sneeuw koers naar ons treinstation Yaroslavsky. Daar vertrokken we om 13.50 uur met trein 70 naar Yekaterinburg.

De treinreis van Moskou naar Harbin (China) met de Transmantsoerije Express is een treinreis van in totaal 9001 km.

De trein passeert Siberië om vervolgens bij de Russische stad Chita de Trans Siberische spoorlijn te verlaten. In laatstgenoemde plaats begint het Transmantsoerije traject. Het spoor dat zijn naam dankt aan de Noord-Chinese provincie Mantsjoerije (Manchuria).

Mocht je rechtstreeks gaan dan zit je 6 dagen en 6 nachten in de trein. Dit leek ons met 3 stuiterballen geen succes te gaan worden, daarom hebben we een aantal tussenstops geboekt. Waarvan de eerste dus Yekaterinburg is.

Net wanneer we een broodje willen gaan eten, omdat we de lunch overgeslagen hebben, krijgen we onverwachts avondeten aangeboden. Staat niet in onze papieren vermeld, maar is wel lekker makkelijk. Haute-cuisine is het niet, maar omdat het redelijk vlak van smaak is prima te eten: kip met pandan plakrijst, ketchup en een bruin rubber bolletje. Als toetje een chocolade reep, maar deze heeft zo’n zoete inhoud dat zelfs onze grootste zoetkauw Lars hem niet opeet!

Verder vandaag lekker relaxtijd: Harry Potter kijken, gamen, lezen, lekker liggen en Inge begint met haar eerste briefjes te schrijven.

Zaterdag 6 januari

Om 21.17 uur komen we na 1 nachtje in de Transmantsoerije Express aan in Yekaterinburg.

 

 

 

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

1 Reactie

  1. Nella van Westen april 6, 2018

    Hallo Heidi en Richard,en natuurlijk jullie kinderen.
    Ben net begonnen met het lezen van jullie grote avontuur.
    Was bij Esther om de koffie toen kwamen jullie ter sprake en vertelde Esther hoe of ik jullie avontuur kon volgen…
    Leuk man, ik geniet er van.
    Leuke film/fotomomenten en mooi geschreven.nog heel veel reis plezier!

Laat een reactie achter

© 2019 Ons avontuur

Thema door Anders Norén